วันอาทิตย์, พฤษภาคม 14, 2549

เมื่อไรหนอ?


ปีนี้ ผมอายุ ๒๖ จะครบ ๒๗ ปลายปี

สงสัยมาตลอดว่า ชีวิตผมจะได้เจอความรักแท้เหมือนชาวบ้านบ้างมั้ย?

แบบมีแฟนที่เรารัก มีความสุข ไปเที่ยวเล่น ดูหนัง ดูคอนเสิร์ต กินข้าว เดินห้าง ช็อปปิ้ง ซื้อหนังสือ ฯลฯ

อยากมีคนที่พอผมโทรไปแล้วเค้าดีใจ แล้วตัวผมเองก็ปรารถนาจะโทรด้วย

อยากทำงานเหนื่อยๆ แต่พอได้ยินเสียงของใครคนหนึ่ง หรืออ่านข้อความของใครคนหนึ่ง แล้วหายเป็นปลิดทิ้ง

ที่ว่ามานี้ ขอแบบถาวร มีเสถียรภาพมั่นคงด้วยนะครับ ไม่ใช่แบบประเดี๋ยวประด๋าว หนึ่งเดือนเลิก สามเดือนจาก

ชีวิตผมก็ผ่านอะไรมามากพอควร ไม่ใช่เป็นผ้าขาวบริสุทธิ์ ที่ไม่เคยคบกับสาวรายใดเลย

จะว่าไป นับไปนับมา ก็มากโขอยู่เหมือนกัน

บางคนอิจฉาผม บางคนสมน้ำหน้า แต่ตัวผมนั้นเศร้าอยู่ไม่น้อย ไม่รู้อะไรมันกำหนดชะตาราศรีผมเอาไว้ ผมไม่เคยมีแฟนแบบจริงๆจังๆเหมือนกับคนอื่นเสียที (อันนี้นิยามต่างกันไปอีก คำว่า “แฟน” ของแต่ละคนอาจไม่เหมือนกัน)

บ้างผมปฏิเสธ บ้างผมถูกปฏิเสธ (แต่ด้วยความสัตย์ ไม่รู้เป็นไร ผมอยากเป็นคนที่ถูกทิ้งดีกว่าไปทิ้งคนอื่น)

หากชีวิตผมเป็นดังรถเมล์ ผมคิดว่ามันวิ่งมานานแล้ว จอดแวะรับผู้โดยสารตามป้ายมาก็มาก ก็อยากให้มันสุดสาย จอดรถเข้าอู่เสียที

บล็อกตอนนี้ไม่มีอะไรมากหรอกครับ

ก็แค่อารมณ์เพ้ออันเกิดจากการทำกับข้าว

กินแล้วมันอร่อยดี เลยอยากทำให้สาวที่ผมรักกินบ้าง

14 ความคิดเห็น:

Blogger ratioscripta กล่าวว่า...

ขอทีเหอะ

ห่า มึงเล่นเป็นรถหวานเย็น จอดรับแม่งทุกป้าย บางทีเค้าไม่ได้โบกยังอุตสาห์ไปจอดเทียบ ไม่ขึ้นก็ไม่ยอมออกรถจอดแช่มันอยู่อย่างนั้น

แต่บางคนเสือกรับมาแล้วจะเปลี่ยนใจทีหลัง ทำไง จอดให้ลงก็ไม่ยอมลง ฮ่าๆ สุดท้ายต้องแกล้งขับรถเอี้ยๆ แถม จอดแช่นานๆ รับคนใหม่ขึ้นมานั่งเบียดซะงั้น ฮ่าๆๆ

อีกอย่าง อย่างมึงน่าจะเป็นรถบัสสองชั้นจุคนได้ประมาณสักร้อยคน วิ่งตั้งแต่แม่สายยันสุไหงโก-ลก จอดทุกป้าย

แล้วเมื่อไหร่มันจะถึงอู่ ไอ้เพื่อนร้ากกกกกกกกกกกกก

3:50 ก่อนเที่ยง  
Anonymous KoPoK กล่าวว่า...

No Comment

^_^

6:54 ก่อนเที่ยง  
Blogger Tanusz กล่าวว่า...

ผมว่าถ้าพี่อยากถึงอู่โดยเร็ว พี่น่าจะลดระดับ "คุณสมบัติ" ของ "ผู้โดยสาร" ลง อาจถึงไวแต่อาจไม่ถูกใจเต็มร้อยนะกรับ หุหุ

8:49 ก่อนเที่ยง  
Anonymous มิ้ม กล่าวว่า...

แหวะ
จะอ้วก

11:04 ก่อนเที่ยง  
Anonymous yodmanud^ying กล่าวว่า...

โห รสบัสสองชั้นเลยเหรอคะ อืมมมมมม

12:21 หลังเที่ยง  
Anonymous motaka กล่าวว่า...

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ขอแจมโดยไม่ได้รับเชิญ
อ่านคำรำพึงแล้ว อุแม่เจ้า...ช่างเป็นคำรำพึงที่น่าอ่านเสียนี่กระไร พอมาอ่าน comment ของคุณ ratioscripta ตาม อุเหม่....ช่างเป็น comment ที่เจ๋งจริง ๆ เห็นภาพเป็นช็อต ๆ นับถือทั้งคู่เลยค่ะ

4:32 หลังเที่ยง  
Anonymous ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ทำกับข้าวแล้วอยากมีคนทานด้วย
เอามาแบ่งกับเพื่อนๆ ก็ได้นะ
สนุก อร่อย ได้บรรยากาศไปอีกแบบ
ที่กว่าทำทานคนเดียวล่ะ

6:25 หลังเที่ยง  
Blogger lin กล่าวว่า...

ทำกับข้าวแล้วอยากมีคนทานด้วย
แบ่งปันกับเพื่อน ๆ ได้นะ
อร่อย สนุก
ได้บรรยากาศไปอีกแบบ
จริง ๆ นะ

6:29 หลังเที่ยง  
Anonymous จ่าจู๊สสส กล่าวว่า...

กรูอุตสาห์แนะนำให้ตั้งคน มรึงก็เอาไปทำเสียของ ตอนนี้มาโวยทำแป๊ะอาราย ห๋า? ท่านอาจารย์ อย่างนายนะเดี๋ยวก็ได้เจอเป็นโขยงอยู่แล้ว ทนๆหน่อยสิโว้ย อาหารเป็นพิษหรือไงห๋า??!!!

6:53 หลังเที่ยง  
Blogger pin poramet กล่าวว่า...

คนหนึ่งก็จอดรับทุกป้าย อีกคนก็ไม่ยอมเดินทางออกจากบ้าน

ไม่ถึงอู่ทั้งคู่เสียที น้องผมทั้งสอง

8:31 หลังเที่ยง  
Anonymous ศรัทธา กล่าวว่า...

อ่ะ....... กลับมาแล้วจะแนะนำน้องๆ ให้

6:55 ก่อนเที่ยง  
Anonymous หมีpooh! กล่าวว่า...

ชอบภาพประกอบและหนัง ที่มาซึ่งภาพประกอบมากครับ

----

2:04 หลังเที่ยง  
Anonymous ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ความคิดเห็นนี้ถูกลบโดยผู้ดูแลระบบของบล็อก

2:39 ก่อนเที่ยง  
Anonymous ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

Chaque fois que tes amis répondent à tes questions d'amour, cela me fait penser à ce que tu es vraiment et alors je ne sais pas ce que et à qui je dois croire...

De plus, je ne sais pas quelle est la fille de tes rêves, j'ose pas y penser...

Ce n'est pas seulement toi qui cherches tout le temps l'amour, moi aussi. C'est si difficile d'autant plus que je dois partir et ne sais pas encore où je vais s'installer pour qques années qui viennent.

Une seule façon de trouver la solution est le temps... j'attends que le temps passe, et là, au bout du mon chemin d'amour, qqun qui me faut m'attend qque part...

J'espère que tu iras bien.

Till we meet again ka.

9:59 ก่อนเที่ยง  

แสดงความคิดเห็น

สมัครสมาชิก ส่งความคิดเห็น [Atom]

<< หน้าแรก