วันศุกร์, เมษายน 07, 2549

หยิบข่าวในหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสมาให้อ่านเล่นๆครับ

หนังสือพิมพ์ Le Monde ลงข่าวการเมืองไทยอยู่บ่อยครั้งนับแต่ประธานาธิบดีชีรัคไปเมืองไทย

ครั้งนี้ก็เช่นกัน

พาดหัวข่าวในเว็บไซต์ www.lemonde .fr วันที่ ๔ เมษายน ๒๐๐๖ เวลา ๑๙.๒๙ ว่า

Après une audience avec le roi, le premier ministre thaïlandais renonce à son poste

พาดหัวข่าวนี้แปลได้ประมาณว่า

“ภายหลังการเข้าเฝ้าฯในหลวง นายกรัฐมนตรียอมสละตำแหน่ง”

ผมไม่แน่ใจเหมือนกันว่า นสพ ฉบับที่ว่างขายทั่วไปจะมีข่าวนี้หรือเปล่า เพราะไม่ได้ออกจากบ้านหลายวัน แต่เข้าใจว่าคงมี

อีกสักข่าวครับ

ลองดูทัศนคติของสื่อมวลชนฝรั่งเศสในเรื่องนี้

บางท่อนก็ชื่นชม บางท่อนก็ว่าตรงไปตรงมาแบบที่พวกเราพูดไม่ได้

ขอโทษที่ไม่ได้แปล แต่ทางที่ดี คิดไปคิดมา อย่าแปลดีกว่ามั้งครับ บางประโยคผมว่าสุ่มเสียงอยู่

Bhumipol Adulyadej, roi de Thaïlande et fin stratège politique

LEMONDE.FR 05.04.06 13h06 • Mis à jour le 05.04.06 13h45

A sa manière feutrée, Bhumipol Adulyadej donnait, le 4 décembre 2005, une leçon de politique : " Prétendre qu'on ne saurait critiquer le roi est une insulte à la monarchie. Le roi lui-même souhaiterait entendre plus souvent des critiques."

Tout Rama IX, son nom de règne sur le trône de la Thaïlande, était condensé dans cette réflexion en réalité cinglante à l'intention du premier des visiteurs venus lui souhaiter son 78e anniversaire, le chef du gouvernement, Thaksin Shinawatra. Le souverain signifiait publiquement au premier ministre qu'il n'appréciait guère de voir celui-ci se dédouaner derrière le trône, incroyablement révéré à travers tout le pays, des controverses suscitées par son style de gouvernement autoritaire et souvent démagogique. La remontrance fit la "une" de la presse, mais Thaksin Shinawatra crut pouvoir passer outre alors que les nuages s'accumulaient sur son deuxième mandat à la tête du gouvernement. Manifestations se réclamant de l'autorité royale – pas toujours très honnêtement – et opposition politique rétive…

Le 24 février 2006, cible des lazzis incessants de la classe moyenne bangkokienne et de multiples associations qui ne se reconnaissent pas dans les partis traditionnels, M. Thaksin dissout l'Assemblée nationale et convoque des élections législatives anticipées, à une échéance suffisamment courte pour empêcher toute défection massive au sein de son propre parti, le Thai Rak Thai (TRT,"Les Thaïlandais pour la Thaïlande"). Quand il a soumis ce plan au roi, ce dernier a opiné. Un piège ?

Les élections, le 2 avril, tournent au fiasco pour le chef du gouvernement. L'opposition a boycotté le scrutin, avec succès puisque pas moins de 10 millions d'électeurs, sur 45 millions, s'arrangent pour exprimer leur désaveu. Le lendemain, M. Thaksin croit pouvoir encore ruser. N'a-t-il pas, dit-il, remporté 54 % des voix, la barre – aisément accessible dans les provinces déshéritées pour ce milliardaire reconverti en politique – qu'il s'était fixée pour continuer à diriger le pays ? Le 4 avril, sommé de se rendre à une audience exceptionnelle auprès du roi à Hua Hin, station balnéaire au sud de Bangkok, M. Thaksin en revient assommé. Il annonce sa démission à terme. Le 5 avril, il est conduit à renoncer même au rôle d'intérimaire.

Pour l'énième fois, Bhumipol Adulyadej a joué un rôle-clé sur une scène politique thaïlandaise dont il est l'arbitre suprême alors même qu'il est théoriquement interdit de politique de par la Constitution de 1932, qui a aboli la monarchie absolue. Le 12 mars, pourtant, en pleine campagne de contestation dans les rues de Bangkok, le trône avait envoyé un signal codé mais transparent en s'arrangeant pour que toutes les chaînes de télévision, publiques et privées, diffusent simultanément des images vieilles de quatorze ans, montrant deux protagonistes d'une crise précédente, à genoux devant le souverain, l'écoutant les admonester. Le palais royal niera par la suite être à l'origine de l'émission. Dénégation bien dans la tradition. HÉRITIER DE LA DYNASTIE CHAKRI

En fait, pour le plus grand bien d'un pays à la classe politique très versatile, Bhumipol Adulyadej est intervenu à de multiples reprises pour éviter ou redresser des dérapages mal contrôlés.

Né en 1927 à Cambrigde (Massachusetts), fils d'un demi-frère de Rama VII, le monarque qui avait dû accepter en 1932 la règle constitutionnelle a été fait roi en 1946 alors qu'il était étudiant à Lausanne (Suisse). Il n'est devenu que le 5 mai 1950, avec son intronisation,"Rama IX", héritier de la dynastie Chakri établie en 1782 à Rattanakosin (aujourd'hui Bangkok). Il n'en est pas moins le plus ancien monarque en exercice de la planète devant Elizabeth II d'Angleterre, intronisée en 1952.

Ni son pays, ni encore moins son trône, n'étaient des évidences sur la carte du Sud-Est asiatique au lendemain de la deuxième guerre mondiale. La monarchie s'était montrée incapable d'assumer toute fonction durant l'invasion japonaise. Ses représentants vivaient entre Bangkok et la Suisse.

Politiquement jeune, issu d'un système de cour qui promeut son image de musicien de jazz – au demeurant assez bon à la clarinette et à la trompette –, il va passer la première partie de son règne à avaler avec une réticence croissante les couleuvres d'une classe politico-militaire cliente des Etats-Unis qui profite au maximum de la guerre froide en Asie. Mais, dès 1957, Bhumipol se rebiffe : il refuse de s'associer à des cérémonies que le dictateur militaire de l'époque, Phibun Songkhram, veut organiser pour l'introniser grand chef du bouddhisme national. En 1971, quand les généraux Thanom et Prapass en font un peu trop en agitant le spectre de l'insurrection communiste, il récidive en faisant connaître sa sympathie envers les étudiants et syndicalistes poursuivis par les nervis du pouvoir.

En 1981, quand un quarteron de militaires tentent de renverser"son" premier ministre, le général à la retraite Prem Tinsulanonda, il siffle encore la fin de partie et remet ce dernier en selle. En 1991, encore, il met le holà à une tentative militaire de revenir sur les acquis de la démocratie représentative. Fin politique, Bhumipol a même entériné, en 1997, la plus importante modification constitutionnelle survenue en six décennies de loi parlementaire : il n'est plus"le protecteur du bouddhisme" en tant que religion d'Etat, mais un monarque " bouddhiste protecteur de toutes les religions". La plus importante des minorités religieuses du royaume est celle des musulmans, principalement représentée dans la frange méridionale du pays, dans la péninsule malaise.
Sa succession est réglée sans l'être vraiment.

Son seul fils, Wajiralongkorn, né en 1952, est prince héritier. Mais il n'est pas très populaire.

Francis Deron (Correspondant à Bangkok)

12 ความคิดเห็น:

Blogger Tanusz กล่าวว่า...

เว็บแปลภาษาฝรั่งเศสเป็นอังกฤษกรับ

http://dictionary.reference.com/translate/text.html

หุหุ

10:42 หลังเที่ยง  
Blogger bact' กล่าวว่า...

The Economist ฉบับล่าสุด มีเรื่องสถานการณ์เมืองไทยเต็ม ๆ 2 หน้า
(14, 57)

หน้า 14 มีตอนนึงถามว่า ทักษิณไม่รับตำแหน่งเพราะอะไร
เพราะกลัวการประท้วงที่ไม่จบไม่สิ้นซักที ?
เพราะกลัวการแทรกแซงจากทหารที่เริ่มมีเค้า ?
หรือเพราะว่าได้รับอิทธิพลจากทางวัง ?
แล้วก็สรุปว่า ไม่ว่าคำตอบจะเป็นข้อไหน ก็มีไม่อะไรเป็นสัญญาณที่ดีต่อระบบประชาธิไตยเลย

ตัวบทความโดยรวมทั้งหมด ผมคิดว่าคนเขียนก็ยังไม่เข้าใจอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเมืองไทย
แต่อย่างน้อยนี่ก็เป็นภาพที่มีคนมองเรา (คนที่ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับเรา?)

12:54 ก่อนเที่ยง  
Blogger POL_US: Jurisprudence กล่าวว่า...

เอ่อ ....ไม่แปล ...เลยไม่รู้เรื่องเลย ....

10:14 หลังเที่ยง  
Anonymous ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

แถมอีกสองที่ครับ

http://world.altavista.com/tr
http://www.google.com/translate_t

แต่คุณภาพการแปลก็พอกันแหละ (อ่านไม่รู้เรื่องครือๆกัน)

7:37 หลังเที่ยง  
Anonymous ศรัทธา กล่าวว่า...

ประโยคสุดท้ายผมแปลออก แต่ไม่กล้าแปลให้ได้อ่านกันน่ะครับ
อ. ปึ๋ง แน่มากเลย!

6:23 ก่อนเที่ยง  
Anonymous ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

คุณศรัทธา
The Economist ฉบับที่โดนห้ามขายเมื่อหลายปีก่อน ก็ลงเรื่องประมาณนี้แหละ The land of frown มั้ง

8:06 ก่อนเที่ยง  
Anonymous หมีPooH! กล่าวว่า...

ผมหมดปัญญาในการแปลภาษาฝรั่งเศส

แต่เข้าใจว่า นสพ.ฝรั่งเศส คงไม่ได้ "ชื่นชม" ระบบกษัตริย์ไทย และ คนในประโยคสุดท้าย เท่าใดนัก (ตามวัฒนธรรมหลัง คศ.1789 ของเขา...)


อย่างไรก็ตาม
เดี๋ยวคงไปหาเพื่อนนักเรียนที่เชี่ยวชาญด้านนี้มาแปลให้ฟังครับ

และขอขอบคุณท่าน เจ้าของ blog มากในการนำเสนอมุมมองอีกด้านจากชาวต่างชาติครับ...

จะติดตามเรื่อยๆนะครับ

6:47 หลังเที่ยง  
Anonymous จ่าจู๊ด กล่าวว่า...

เราส่งให้นุชแปลแล้วเฟร้ย 555 เดี๋ยวก็รู้แล้ว ใครอยากรู้คำแปลลงเมลไว้แล้วกัน (ถ้าคนแปลไม่เบี้ยวนะ)

ทำไม่ได้หรือไม่ได้ทำ แค่นี้ไม่จนตรอกดอก

4:56 หลังเที่ยง  
Anonymous ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

อย่าแปลเลยครับ ไม่มีอะไรหรอก
มันแค่เรื่องที่เราๆก็พอรู้ๆ แต่ไม่พูดกัน
ซึ่งก็ไม่รู้จะพูดไปทำไมเหมือนกัน

เรื่องใครเป็นที่นิยม ไม่เป็นที่นิยมเนี่ย
สุดท้ายของแบบนี้ ของแบบนั้น
ก็แล้วแต่กรรมจะกำหนดแหละ

ฟ้าสีอะไรเราก็ต้องอยู่ใต้ฟ้า
ฟ้าหลั่งฝนก็เย็น ฟ้าสว่างก็ร้อน
ฟ้าหลั่งฝนมากเกินไปเราก็หนาววว

เราก็หาร่มหาชายคาอยู่กันเอง

คิดแบบธรรมชาติ

ใครอ่านภาษาฝรั่งเศสคล่องๆ ก็ควรอ่านไป
แต่ใครอ่านไม่ออก ก็ไม่เห็นต้องขวนขวายอ่าน
มันไม่มีอะไรที่เขาเขียนแล้วคนไทยไม่รู้หรอกครับ
เพียงแต่เราไม่พูดกันก็แค่นั้น

9:27 ก่อนเที่ยง  
Anonymous คนข้างบน กล่าวว่า...

จะลงมงลงเมล์ก็ระวังกันหน่อยนะคร้าบบบ
ของแบบนี้ใครว่าตามกันไม่ได้...
Blogspot เนี่ย ปิด IP ผู้เข้าชมก็จริง

แต่ IP ขาออกจากประเทศนี่ ใครคุม ?
กหน่วยราชการไทย

บล๊อกนี้ไอพีไหนเข้ามาในเวลาที่โพสต์ความเห็นบ้าง

ไอพีนี้ เข้าบล๊อกนี้ แล้วไปเปิดเมล์นั้นเมล์นี้
เช็คไอพีคนเล่นถ้ามาจากระบบ ADSL ยิ่งหมู เพราะมันตามง่ายที่สุด

ระวังกันหน่อย

ถ้าคุณไม่ได้อยู่ต่างประเทศ
อย่าดีกว่า ของแบบนี้มันแทงกันได้
ยิ่งยุคอำนาจพวกนิยมเจ้าฟื้นฟูนี่ด้วย

เวบมนุษยาเขายังจับกันมาแล้ว
แม้แต่เจ้าของบล๊อก ก็เพลาๆลงนิด
ภาษาฝรั่งเศส คนอ่านออกถมไป
และตอนนี้อยู่ฝรั่งเศส ยังไม่เป็นไร
อำนาจรัฐไทยยังมาไม่ถึง
แต่สักวันคุณก็ต้องกลับเมืองไทย
และคุณเริ่มมีอะไรๆในสังคมแล้ว
นามปากกานี้คนก็รู้ถึงตัวจริง

ระวังหน่อยนะ เรื่องอย่างนั้นมันไม่เปิดนักหรอกในสังคมนี้
ไม่งั้นอาจารย์คนนั้นคงไม่ต้องไปสอนเมืองนอก

9:34 ก่อนเที่ยง  
Blogger sweetnefertari กล่าวว่า...

ป๊อกจ๊ะขอยืมบล็อกหน่อยนะ คือ แบบว่า บล็อกต้องมันคอมเม้นไม่ได้อะนะ
...
ต้องจ๊ะ ไม่กลัวหรอกจ้ะที่จะหุ้นเปิดร้านกาแฟ+ร้านหนังสือด้วย อย่างน้อยตอนนี้ก็มีคนอยากเปิดร้านแบบนี้แล้ว 3 คนนะ 3 หุ้นนี่ก็ไม่เลวเลยนะ กำลังดีที่เดียว ก็มีฉัน มี ต้อง แล้วก็มิ้มไง

ให้มิ้ม...เป็นคนหากาแฟเริดรส กับชาสุดละเมียดมาไว้ในร้าน

ให้ฉัน...เหรัญญิกประจำรุ่น ทั้งรุ่นของภาควิชา และของคณะ เป็นไงตำแหน่งอลังการมะ เป็นคนนับเงิน

ส่วนที่เหลือ ล้างจาน ถูพื้น เก็บโต๊ะ เช็ดโต๊ะ ยกหนังสือ เก็บหนังสือเข้าชั้น เสริฟ ยันปิดร้าน ให้ต้องทำ ฮ่าฮ่า

เป็นไงลงตัวมะ เกรงว่าต้องจะกลัวที่จะหุ้นกันฉันมากกว่ามั๊ง ฮุฮุ

ปล. ถ้าเจ้าของบล็อกไม่รังเกียจจะมาหุ้นด้วยก็ดีนะ ฮุฮุฮุ

2:16 ก่อนเที่ยง  
Anonymous ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

Thank you for some other informative blog.
Where else could I am getting that kind of info written in such
an ideal means? I have a challenge that I am simply now
running on, and I've been at the glance out for such info.
My website play online casino

10:27 ก่อนเที่ยง  

แสดงความคิดเห็น

สมัครสมาชิก ส่งความคิดเห็น [Atom]

<< หน้าแรก