tag:blogger.com,1999:blog-117209992011-12-04T12:33:43.017+01:00Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.comBlogger2341100tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-13669920049985288342009-03-22T02:43:00.002+01:002009-03-22T03:18:10.851+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/ScWf0PaireI/AAAAAAAAAEM/6cnnbA494W0/s1600-h/2046int06.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5315830655020608994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 176px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/ScWf0PaireI/AAAAAAAAAEM/6cnnbA494W0/s320/2046int06.jpg" border="0" /></a><br /><div>Lascia ch`io pianga </div><br /><div></div><br /><div>By George Frideric Hendel (1685-1759)</div><br /><div>Aria from "Rinaldo"</div><br /><div></div><br /><div>Lascia ch`io pianga </div><br /><div>mia cruda sorte, </div><br /><div>E che sospiri la liberta! </div><br /><div></div><br /><div>E che sospiri, </div><br /><div>E che sospiri la liberta! </div><br /><div></div><br /><div>Lascia chio pianga </div><br /><div>mia cruda sorte </div><br /><div>E che sospiri la liberta! </div><br /><div></div><br /><div>In duolo infranga </div><br /><div>queste ritorte </div><br /><div>de miei martiri </div><br /><div>sol per pieta! </div><br /><div></div><br /><div>Lascia ch`io pianga </div><br /><div>mia cruda sorte </div><br /><div>E che sospiri la libertà</div><br /><div></div><br /><div>E che sospiri, </div><br /><div>E che sospiri la liberta! </div><br /><div></div><br /><div>Lascia ch`io pianga </div><br /><div>mia cruda sorte </div><br /><div>E che sospiri la liberta! </div><br /><div></div><br /><div>....</div><br /><div></div><br /><div>ปล่อยให้ข้าฯได้หลั่งน้ำตาเถิด<br />กับชะตากรรมอันโหดร้าย<br />และปล่อยให้ข้าฯได้คร่ำครวญหวนไห้ถึงเสรี<br /><br />ความทุกข์ทรมานอาจช่วยยุติความสัมพันธ์อันปวดร้าว<br />ด้วยความเจ็บปวดของข้าฯ </div><br /><div>เพื่อความรักอันน่าเวทนา</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-1366992004998528834?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com60tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-23981816058409775412009-03-13T22:03:00.003+01:002009-03-13T22:11:37.205+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SbrLk4Jl-_I/AAAAAAAAAEE/qxJ8X-Crocc/s1600-h/25.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5312782544845274098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SbrLk4Jl-_I/AAAAAAAAAEE/qxJ8X-Crocc/s320/25.jpg" border="0" /></a><br /><div>Si dolce è'l tormento </div><br /><div></div><br /><div>Claudio Monteverdi (1567-1643)</div><br /><div></div><br /><div>Ch'in seno mi sta, </div><br /><div>Ch'io vivo contento </div><br /><div>Per cruda beltà. </div><br /><div>Nel ciel di bellezza </div><br /><div>S'accreschi fierezza </div><br /><div>Et manchi pietà: </div><br /><div>Che sempre qual scoglio </div><br /><div>All'onda d'orgoglio </div><br /><div>Mia fede sarà. </div><br /><div></div><br /><div>La speme fallace </div><br /><div>Rivolgam' il piè. </div><br /><div>Diletto ne pace </div><br /><div>Non scendano a me. </div><br /><div>E l'empia ch'adoro </div><br /><div>Mi nieghi ristoro </div><br /><div>Di buona mercè: </div><br /><div>Tra doglia infinita, </div><br /><div>Tra speme tradita </div><br /><div>Vivrà la mia fè. </div><br /><div>Per foco e per gelo </div><br /><div>Riposo non hò. </div><br /><div>Nel porto del Cielo </div><br /><div>Riposo haverò. </div><br /><div>Se colpo mortale </div><br /><div>Con rigido strale </div><br /><div>Il cor m'impiagò, </div><br /><div>Cangiando mia sorte </div><br /><div>Col dardo di morte </div><br /><div>Il cor sanerò. </div><br /><div></div><br /><div>Se fiamma d'amore </div><br /><div>Già mai non sentì </div><br /><div>Quel riggido core </div><br /><div>Ch'il cor mi rapì, </div><br /><div>Se nega pietate </div><br /><div>La cruda beltate </div><br /><div>Che l'alma invaghì: </div><br /><div>Ben fia che dolente, </div><br /><div>Pentita e languente </div><br /><div>Sospirimi un dì.</div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-2398181605840977541?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-27807799747737354492009-03-06T03:44:00.003+01:002009-03-06T03:49:34.690+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SbCOnL8DinI/AAAAAAAAAD8/SXivy91I2lg/s1600-h/0188.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309900764540537458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SbCOnL8DinI/AAAAAAAAAD8/SXivy91I2lg/s320/0188.jpg" border="0" /></a><br /><div>นกไร้ขา ได้แต่บิน บิน และบิน</div><br /><div>เหนื่อยก็นอนในสายลม<br /></div><div>ในชีวิตจะลงดินก็เพียงครั้งเดียว...<br /></div><div>เมื่อถึงวันตาย</div><br /><div><br />หยกไจ๋ "Days of being wild"<br />...........</div><br /><div><br />ไอ้ตัวที่ไม่มีขารึ </div><div> </div><div>เก็บเอาไว้หลอกผู้หญิงเถอะ </div><div><br />นกหรือ? นกบ้าอะไร </div><div><br />คุณก็แค่คนเมาที่ผมเจอในไชน่าทาวน์ !!!</div><br /><div><br />ตำรวจหนุ่ม "Days of being wild"<br />............</div><br /><div><br />เราเป็นนกไร้ขา หรือเราเป็นคนเมา???</div><br /><div></div><br /><div>หากเราเป็นนกไร้ขา...</div><br /><div></div><br /><div>เราอยากหยุดบิน</div><br /><div></div><br /><div>หากเราเป็นคนเมา...</div><br /><div></div><br /><div>โปรดอย่าใส่ใจ นิทานเรื่อง "นกไร้ขา" นี่เป็นเพียงคำเพ้อเจ้อ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-2780779974773735449?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-35506586932646181972009-02-14T04:15:00.007+01:002009-02-14T04:54:02.133+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SZY7hMl2qrI/AAAAAAAAADk/LqFr-y5_k8g/s1600-h/07.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302491052777056946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SZY7hMl2qrI/AAAAAAAAADk/LqFr-y5_k8g/s320/07.jpg" border="0" /></a><br /><div>เนื่องในวันวาเลนไทน์ ขอเอาเพลง <a href="http://www.imeem.com/people/REnCWA/music/sF4CsJuS/patrick_bruel_que_restetil_de_nos_amour/">Que reste-t-il de nos amours </a>มาฝาก</div><br /><div>เพลงนี้ ร้องครั้งแรกโดย Charles Trenet</div><br /><div>จากนั้นก็เอามาร้องใหม่กันอีกหลายคน</div><br /><div>ล่าสุด คือ Patrick Bruel ในอัลบั้ม Entre deux</div><br /><div>ในโลกภาษาอังกฤษ มีการนำทำนองนี้ไป แล้วแต่งเนื้อใหม่ ในชื่อว่า "I wish you love" ซึ่งความหมายไม่ตรงกับภาคฝรั่งเศส </div><br /><div></div><br /><div>เมื่ออ่านเนื้อเพลงนี้แล้ว อาจพบว่าน่าเศร้าอยู่บ้าง </div><br /><div>แต่วาเลนไทน์ มิใช่เป็นเพียงวันแห่งความรักเท่านั้น</div><br /><div>หากยังควรเป็น วันทบทวนความรักด้วย</div><br /><div>ว่า...</div><br /><div>รักของเรายังคงเหลืออยู่?</div><br /><div></div><br /><div>.......</div><br /><div></div><br /><div>Ce soir le vent qui frappe à ma porte</div><br /><div>Me parle des amours mortes</div><br /><div>Devant le feu qui s' éteint</div><br /><div></div><br /><div>Ce soir c'est une chanson d' automne</div><br /><div>Dans la maison qui frissonne</div><br /><div>Et je pense aux jours lointains</div><br /><div></div><br /><div>Que reste-t-il de nos amours</div><br /><div>Que reste-t-il de ces beaux jours</div><br /><div>Une photo, vieille photo</div><br /><div>De ma jeunesse</div><br /><div></div><br /><div>Que reste-t-il des billets doux</div><br /><div>Des mois d' avril, des rendez-vous</div><br /><div>Un souvenir qui me poursuit</div><br /><div>Sans cesse</div><br /><div></div><br /><div>Bonheur fané, cheveux au vent</div><br /><div>Baisers volés, rêves mouvants</div><br /><div>Que reste-t-il de tout cela</div><br /><div>Dites-le-moi</div><br /><div></div><br /><div>Un petit village, un vieux clocher</div><br /><div>Un paysage si bien caché</div><br /><div>Et dans un nuage le cher visage</div><br /><div>De mon passé</div><br /><div></div><br /><div>Les mots les mots tendres qu'on murmure</div><br /><div>Les caresses les plus pures</div><br /><div>Les serments au fond des bois</div><br /><div>Les fleurs qu'on retrouve dans un livre</div><br /><div></div><br /><div>Dont le parfum vous enivre</div><br /><div>Se sont envolés pourquoi?</div><br /><div></div><br /><div>รัตติกาลนี้ สายลมพัดผ่านมาเคาะประตูบ้านของผม</div><br /><div>เสียงนั้นบอกผมถึงความรักที่ตายจากไปแล้ว</div><br /><div>ต่อหน้ากองไฟที่มอดลง</div><br /><div></div><br /><div>รัตติกาลนี้ มีเพลงแห่งฤดูใบไม้ร่วง</div><br /><div>ก้องดังอยู่ในบ้านอันหนาวเหน็บราวกับถูกแช่แข็ง</div><br /><div>นั่นทำให้ผมได้คิดถึงวันเก่าๆ ....</div><br /><div></div><br /><div>ความรักของเรายังคงเหลืออยู่ไหม?</div><br /><div>วันคืนที่สวยงามยังคงเหลืออยู่ไหม?</div><br /><div>ภาพหนึ่ง ภาพเก่าๆภาพหนึ่ง เมื่อครั้งยังเยาว์วัย</div><br /><div></div><br /><div>ถ้อยคำบอกรักอันหวานชื่น ยังคงเหลืออยู่ไหม?</div><br /><div>เดือนเมษายนกับนัดของเรา</div><br /><div>ความทรงจำดีๆเหล่านั้นยังตามมาหลอกหลอนผม</div><br /><div>อย่างไม่หยุดหย่อน</div><br /><div></div><br /><div>ความสุขที่ร่วงหล่นลงมา</div><br /><div>เส้นผมที่สยายท่ามกลางสายลม</div><br /><div>จูบอันแผ่วเบา</div><br /><div>ความฝันอันไม่หยุดนิ่ง</div><br /><div>ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ ยังคงเหลืออยู่ไหม?</div><br /><div>บอกผมที</div><br /><div></div><br /><div>หมู่บ้านเล็กๆ</div><br /><div>ระฆังใบเก่า</div><br /><div>ธรรมชาติงดงามซ่อนตัวอยู่</div><br /><div>และในม่านหมอก ก็มีใบหน้าอันงดงามปรากฏ</div><br /><div>เป็นได้แค่อดีตที่ผ่านพ้นไป</div><br /><div></div><br /><div>คำที่เราเฝ้าพะเน้าะพะนอต่อกัน</div><br /><div>คำหยอกล้อแสนบริสุทธิ์</div><br /><div>คำสาบานในป่าลึก</div><br /><div>ดอกไม้ที่คั่นหน้าหนังสือ ซึ่งกลิ่นของมันรัญจวนใจยิ่ง</div><br /><div>ทั้งหมดได้หลุดลอยจากเราไปแล้ว</div><br /><div>ด้วยเหตุใดหรือ?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-3550658693264618197?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com48tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-26934925916230241242009-02-10T15:43:00.000+01:002009-02-10T16:08:20.396+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SZGYNVUOvBI/AAAAAAAAADc/2_souDKqjzI/s1600-h/liberte1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301185591219502098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 259px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SZGYNVUOvBI/AAAAAAAAADc/2_souDKqjzI/s320/liberte1.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />"Non, monsieur le Comte, vous ne l'aurez pas... vous ne l'aurez pas. </div><br /><div>Parce que vous êtes un grand seigneur, vous vous croyez un grand génie ! ... </div><br /><div>Noblesse, fortune, un rang, des places, tout cela rend si fier ! </div><br /><div>Qu'avez-vous fait pour tant de biens ? Vous vous êtes donné la peine de naître, et rien de plus. </div><br /><div>Du reste, homme assez ordinaire ! tandis que moi, morbleu ! perdu dans la foule obscure, il m'a fallu déployer plus de science et de calculs, pour subsister seulement, qu'on n'en a mis depuis cent ans à gouverner toutes les Espagnes"</div><br /><div>Le monologue de Figaro (acte V, scène 3) </div><br /><div>Pierre Augustin Caron de Beaumarchais, Le Mariage de Figaro, 1778.</div><br /><div>..........</div><br /><div>"ไม่ ท่านเคานท์ ท่านไม่มีวันที่จะได้เธอ ไม่มีทางเป็นอันขาด </div><br /><div>เพราะท่านเป็นเจ้านายใหญ่โต ท่านจึงคิดเอาเองว่าท่านเป็นอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ </div><br /><div>ชาติตระกูลขุนน้ำขุนนาง ทรัพย์สินเงินทอง ยศฐาบรรดาศักดิ์ ตำแหน่งแห่งที่ ไอ้ของพรรค์นี้แหละที่ทำให้ท่านหยิ่งจองหอง </div><br /><div>ท่านทำมาหากินอะไร ถึงได้ร่ำรวยขนาดนี้ ท่านเพียงแต่ออกแรงเกิดมาเท่านั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ </div><br /><div>พ้นจากเรื่องนี้ ท่านก็เป็นคนธรรมดาๆอย่างพวกเรานี่เอง แต่ข้าสิ ให้ตายเถอะ ข้าขลุกอยู่กับฝูงชนที่วุ่นวายสับสนมืดมน มันทำให้ข้าต้องใช้สรรพวิทยาการต่างๆนานา เพื่อเอาตัวเองให้รอด แหม่ มันมากมายเหลือคณากว่าที่พวกเขาต้องใช้ในการปกครองราชอาณาจักรสเปนตลอดร้อยปีเสียอีก" </div><br /><div>บทพูดคนเดียวของฟิการ์โร่ (องก์ที่ ๕ ฉากที่ ๓)</div><br /><div>ปิแอร์ ออกุสแต็ง การอง เดอ โบมาร์เชส์, การแต่งงานของฟิการ์โร่, ๑๗๗๘.</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-2693492591623024124?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com51tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-61769154497410010082009-02-07T00:24:00.000+01:002009-02-07T00:28:38.525+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SYzHjOuSqgI/AAAAAAAAADU/VY0RwDjmJGc/s1600-h/A0000114.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299830269569837570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 189px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SYzHjOuSqgI/AAAAAAAAADU/VY0RwDjmJGc/s320/A0000114.jpg" border="0" /></a><br /><div>Te quiero dijiste tomando mis manos entre tus manitas de blanco marfil</div><br /><div></div><br /><div>Y sentí&shy; en mi pecho un fuerte latido después un suspiro</div><br /><div></div><br /><div>Y luego el chasquido de un beso febril </div><br /><div></div><br /><div>Muñequita linda de cabellos de oro, dos dientes de perla, labios de rubí </div><br /><div></div><br /><div>Dime si me quieres como yo te adoro, si de mí te acuerdas como yo de ti. </div><br /><div></div><br /><div>A veces escucho un eco divino que envuelto en la brisa parece decir: </div><br /><div></div><br /><div>Sí,&shy; te quiero mucho, mucho mucho mucho tanto como entonces, siempre hasta morir. </div><br /><div></div><br /><div>A veces escucho un eco divino que envuelto en la brisa parece decir: </div><br /><div></div><br /><div>Sí&shy; te quiero mucho mucho mucho mucho tanto como entonces siempre hasta morir. </div><br /><div></div><br /><div>A veces escucho un eco divino que envuelto en la brisa parece decir: </div><br /><div></div><br /><div>Sí, te quiero mucho, mucho mucho mucho tanto como entonces siempre hasta morir...</div><br /><div></div><br /><div>.....</div><br /><div></div><br /><div>"ฉันรักคุณ" คำนี้ที่คุณเคยเอ่ยกับผม พร้อมกับกุมมือของผมด้วยมืออันขาวนวลคู่นั้น</div><br /><div></div><br /><div>แล้วผมก็รู้สึกระทึกและสั่นสะท้านไปทั้งทรวง</div><br /><div></div><br /><div>ทันใดนั้น ก็มีจุมพิตอันร้อนแรง</div><br /><div></div><br /><div>Muñequita linda ผมสีทอง ฟันขาวดังไข่มุก ริมฝีปากดังทับทิม </div><br /><div></div><br /><div>บอกผมสิว่าคุณต้องการความรักจากผม ว่าคุณต้องการให้ผมอยู่เคียงข้างคุณหรือไม่</div><br /><div></div><br /><div>ผมได้ยินเสียงจากพระเจ้า ล่องลอยอยู่ในสายลมว่า...</div><br /><div></div><br /><div>ใช่ ฉันรักคุณมาก มาก มาก มาก และมากกว่าก่อน... และตราบจนวันตาย</div><br /><div></div><br /><div>ผมได้ยินเสียงจากพระเจ้า ล่องลอยอยู่ในสายลมว่า...</div><br /><div></div><br /><div>ใช่ ฉันรักคุณมาก มาก มาก มาก ตราบจนวันตาย เหมือนดังที่เคยเป็นมา</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-6176915449741001008?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-76547063040625249462009-02-03T16:32:00.000+01:002009-02-03T16:35:19.103+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SYhkKgYAHMI/AAAAAAAAADM/_QHg7s1a0CQ/s1600-h/cover.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298595093253463234" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 231px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SYhkKgYAHMI/AAAAAAAAADM/_QHg7s1a0CQ/s320/cover.jpg" border="0" /></a><br /><div>สนพ โอเพ่น พิมพ์รวมเล่มบทความเก่าๆของผมเหมือนเดิม</div><br /><div></div><br /><div>และเพื่อไม่เป็นการเอาเปรียบผู้อ่านจนเกินไป ที่ต้องอ่านงานเก่าๆของผม ผมจึงเขียนบทนำขนาดยาวมาก ขึ้นใหม่ เพื่อเป็นการรีวิว ตลก ภิวัตน์ ตลอดสามปี </div><br /><div></div><br /><div>คิดว่าเดือนนี้ น่าจะวางแผง</div><br /><div></div><br /><div>ระหว่างนี้ ชมปกเรียกน้ำย่อยก่อนได้ครับ</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-7654706304062524946?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com435tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-20692100717648968582008-12-07T19:32:00.000+01:002008-12-07T19:46:11.805+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/STwXkMjlUYI/AAAAAAAAAC8/-M_3p8dgddM/s1600-h/chungkinguk2qi3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277118773984579970" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 179px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/STwXkMjlUYI/AAAAAAAAAC8/-M_3p8dgddM/s320/chungkinguk2qi3.jpg" border="0" /></a><br /><div>L'amour, hum hum, pas pour moi,</div><br /><div>Tous ces "toujours",</div><br /><div>C'est pas net, ça joue des tours,</div><br /><div>Ca s'approche sans se montrer,</div><br /><div>Comme un traître de velours,</div><br /><div>Ca me blesse, ou me lasse, selon les jours</div><br /><div></div><br /><div>L'amour, hum hum, ça ne vaut rien,</div><br /><div>Ça m'inquiète de tout,</div><br /><div>Et ça se déguise en doux,</div><br /><div>Quand ça gronde, quand ça me mord,</div><br /><div>Alors oui, c'est pire que tout,</div><br /><div>Car j'en veux, hum hum, plus encore,</div><br /><div></div><br /><div>Pourquoi faire ce tas de plaisirs, de frissons, de caresses, de pauvres promesses ?</div><div></div><div>A quoi bon se laisser reprendre</div><br /><div>Le coeur en chamade,</div><br /><div>Ne rien y comprendre,</div><br /><div>C'est une embuscade,</div><br /><div></div><br /><div>L'amour ça ne va pas,</div><br /><div>C'est pas du Saint Laurent,</div><br /><div>Ca ne tombe pas parfaitement,</div><br /><div>Si je ne trouve pas mon style ce n'est pas faute d'essayer,</div><br /><div>Et l'amour j'laisse tomber !</div><br /><div></div><br /><div>A quoi bon ce tas de plaisirs, de frissons, de caresses, de pauvres promesses ?</div><div></div><div>Pourquoi faire se laisser reprendre,</div><br /><div>Le coeur en chamade,</div><br /><div>Ne rien y comprendre,</div><br /><div>C'est une embuscade,</div><br /><div></div><br /><div>L'amour, hum hum, j'en veux pasJ'préfère de temps de temps</div><br /><div>Je préfère le goût du vent</div><br /><div>Le goût étrange et doux de la peau de mes amants,</div><br /><div>Mais l'amour, hum hum, pas vraiment ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-2069210071764896858?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-45817994162435123282008-11-19T06:12:00.000+01:002008-11-19T06:30:56.311+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SSOhygnOowI/AAAAAAAAACk/xwc4fZs14dI/s1600-h/x1pAdjo0uCo2H1J02sQOPd1UeWYKCgxModIUsK7utazzRBXjro0qXVCcNRf-3jVlrKQZLI3TwBkFEM6dCBWL31ucfJvIl3bG-PgBh-t6iVpB0v6P1z1F7RvZ4FvDHhR56JA4LBe9QWTG6eeBILg0Eb8Fw.jpg"><span style="font-size:+0;"></span><span style="font-size:+0;"></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270233878073615106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SSOhygnOowI/AAAAAAAAACk/xwc4fZs14dI/s320/x1pAdjo0uCo2H1J02sQOPd1UeWYKCgxModIUsK7utazzRBXjro0qXVCcNRf-3jVlrKQZLI3TwBkFEM6dCBWL31ucfJvIl3bG-PgBh-t6iVpB0v6P1z1F7RvZ4FvDHhR56JA4LBe9QWTG6eeBILg0Eb8Fw.jpg" border="0" /><span style="font-size:+0;"></span><span style="font-size:+0;"></span><span style="font-size:+0;"></span></a><br /><div></div><br /><div>On aurait pu se dire tout ca</div><br /><div>Ailleurs qu'au café d'en bas,</div><br /><div>Que t'allais p't et' partir</div><br /><div>Et p't et' même pas rev'nir,</div><br /><div>Mais en tout cas, c' qui est sûr,</div><br /><div>C'est qu'on pouvait en rire.</div><br /><div></div><br /><div>Alors on va s' quitter comme ca,</div><br /><div>Comme des cons d'vant l' café d'en bas.</div><br /><div>Comme dans une série B,</div><br /><div>On est tous les deux mauvais.</div><br /><div>On s'est moqué tellement d' fois</div><br /><div>Des gens qui faisaient ca.</div><br /><div></div><br /><div>Mais j' trouve pas d' refrain à notre histoire.</div><br /><div>Tous les mots qui m' viennent sont dérisoires.</div><br /><div>J' sais bien qu' j' l'ai trop dit,</div><br /><div>Mais j' te l' dis quand même... je t'aime.</div><br /><div></div><br /><div>J' voulais quand même te dire merci</div><br /><div>Pour tout le mal qu'on s'est pas dit.</div><br /><div>Certains rigolent déjà.</div><br /><div>J' m'en fous, j' les aimais pas.</div><br /><div>On avait l'air trop bien.</div><br /><div>Y en a qui n' supportent pas.</div><br /><div></div><br /><div>Mais j' trouve pas d' refrain à notre histoire.</div><br /><div>Tous les mots qui m' viennent sont dérisoires.</div><br /><div>J' sais bien qu' j' l' ai trop dit,</div><br /><div>Mais j' te l' dis quand même... je t'aime.</div><br /><div></div><br /><div>J' sais bien qu' j' l' ai trop dit,</div><br /><div>Mais j' te l' dis quand même... je t'aime</div><br /><div></div><br /><div>.... je t'aime.</div><br /><div></div><br /><div>เราอาจได้พูดกันไปหมดทุกอย่างแล้ว<br />ตั้งแต่ร้านกาแฟข้างล่าง<br />แต่คุณก็ยังไปจากผมอยู่ดี<br />และก็อาจจะไม่กลับมาอีก<br />แต่จะอย่างไร สิ่งหนึ่งที่แน่นอนที่สุด<br />คือ เรายังคงยิ้มได้</div><br /><div><br />แล้ว... เราจะจากกันอย่างนี้ล่ะหรือ<br />จากกันแบบไอ้โง่ที่ยืนอยู่หน้าร้านกาแฟข้างล่าง<br />จากกันแบบตกชั้นลงไปเล่นซีรีส์ บี<br />เราทั้งคู่ต่างมีข้อไม่ดี<br />แต่เราก็หัวเราะกับมันได้นับครั้งไม่ถ้วน<br />มนุษย์เราเป็นแบบนี้แหละ</div><br /><div><br />ผมรู้ดีว่าเรื่องของเราสองคนคงไม่มีวันฉายซ้ำ<br />ทุกคำที่ย้อนกลับมาหาผม กำลังเยาะเย้ยผมอยู่<br />ผมรู้ดีว่าผมพร่ำเพ้อมากไปแล้ว<br />แต่ผมต้องบอกคุณอยู่ดีนะว่า... ผมรักคุณ</div><br /><div><br />และผมก็ต้องขอบคุณคุณด้วย<br />สำหรับเรื่องเลวร้ายอีกมากมายที่เราไม่ได้พูดถึง<br />ใครบางคนคงหัวเราะร่ากับเรื่องของเราอยู่<br />ช่างเถอะ ผมไม่สนใจคนพวกนั้นหรอก<br />ยังไงเราก็ยังสบายๆนี่นะ<br />ถึงแม้จะไม่มีใครเข้าใจเรื่องของเราเลย</div><br /><div><br />ผมรู้ดีว่าเรื่องของเราสองคนคงไม่มีวันฉายซ้ำ<br />ทุกคำที่ย้อนกลับมาหาผม กำลังเยาะเย้ยผมอยู่<br />ผมรู้ดีว่าผมพร่ำเพ้อมากไปแล้ว<br />แต่ผมต้องบอกคุณอยู่ดีนะว่า... ผมรักคุณ</div><br /><div><br />ผมรู้ดีว่าผมพร่ำเพ้อมากไปแล้ว<br />แต่ผมต้องบอกคุณอยู่ดีนะว่า... ผมรักคุณ</div><br /><div><br />ผมรักคุณ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-4581799416243512328?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-31465435222233990672008-11-13T17:30:00.000+01:002008-11-14T12:36:34.799+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SRxYYY9v_TI/AAAAAAAAACA/HlIPpOs8vaM/s1600-h/712_2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268182840158190898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 216px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SRxYYY9v_TI/AAAAAAAAACA/HlIPpOs8vaM/s320/712_2.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br />Ce soir le vent qui frappe à ma porte<br />Me parle des amours mortes<br />Devant le feu qui s' éteint<br /><br /><br />Ce soir c'est une chanson d' automne<br />Dans la maison qui frissonne<br />Et je pense aux jours lointains<br /><br /><br />Que reste-t-il de nos amours<br />Que reste-t-il de ces beaux jours<br />Une photo, vieille photo<br />De ma jeunesse<br /><br /><br />Que reste-t-il des billets doux<br />Des mois d' avril, des rendez-vous<br />Un souvenir qui me poursuit<br />Sans cesse<br /><br /><br />Bonheur fané, cheveux au vent<br />Baisers volés, rêves mouvants<br />Que reste-t-il de tout cela<br />Dites-le-moi<br /><br /><br />Un petit village, un vieux clocher<br />Un paysage si bien caché<br />Et dans un nuage le cher visage<br />De mon passé<br /><br /><br />Les mots les mots tendres qu'on murmure<br />Les caresses les plus pures<br />Les serments au fond des bois<br />Les fleurs qu'on retrouve dans un livre<br />Dont le parfum vous enivre<br />Se sont envolés pourquoi?<br /><br /><br />รัตติกาลนี้ สายลมพัดผ่านมาเคาะประตูบ้านของผม<br />เสียงนั้นบอกผมถึงความรักที่ตายจากไปแล้ว<br />ต่อหน้ากองไฟที่มอดลง<br /><br /><br />รัตติกาลนี้ มีเพลงแห่งฤดูใบไม้ร่วง<br />ก้องดังอยู่ในบ้านอันหนาวเหน็บราวกับถูกแช่แข็ง<br />นั่นทำให้ผมได้คิดถึงวันเก่าๆ ....<br /><br /><br />ความรักของเรายังคงเหลืออยู่ไหม?<br />วันคืนที่สวยงามยังคงเหลืออยู่ไหม?<br />ภาพหนึ่ง ภาพเก่าๆภาพหนึ่ง เมื่อครั้งยังเยาว์วัย<br /><br /><br />ตั๋วเดินทางของเรายังคงเหลืออยู่ไหม?<br />เดือนเมษายนกับนัดของเรา<br />ความทรงจำดีๆเหล่านั้นยังตามมาหลอกหลอนผม<br />อย่างไม่หยุดหย่อน<br /><br /><br />ความสุขที่ร่วงหล่นลงมา<br />เส้นผมที่สยายท่ามกลางสายลม<br />จูบอันแผ่วเบา<br />ความฝันอันไม่หยุดนิ่ง<br />ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ ยังคงเหลืออยู่ไหม?<br />บอกผมที<br /><br /><br />หมู่บ้านเล็กๆ<br />ระฆังใบเก่า<br />ธรรมชาติงดงามซ่อนตัวอยู่<br />และในม่านหมอก ก็มีใบหน้าอันงดงามปรากฏ<br />เป็นได้แค่อดีตที่ผ่านพ้นไป<br /><br /><br />คำที่เราเฝ้าพะเน้าะพะนอต่อกัน<br />คำหยอกล้อแสนบริสุทธิ์<br />คำสาบานในป่าลึก<br />ดอกไม้ที่คั่นหน้าหนังสือ ซึ่งกลิ่นของมันรัญจวนใจยิ่ง<br />ทั้งหมดได้หลุดลอยจากเราไปแล้ว<br />ด้วยเหตุใดหรือ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-3146543522223399067?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-18075145030832554222008-11-04T04:56:00.000+01:002008-11-04T05:02:05.662+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SQ_JAkqR92I/AAAAAAAAAB4/m9VPZeTGM5k/s1600-h/days_of_being_wild_leslie_carina_2_604007b1f95a6aeb70a4670fc3893d37.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264647501097596770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 194px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SQ_JAkqR92I/AAAAAAAAAB4/m9VPZeTGM5k/s320/days_of_being_wild_leslie_carina_2_604007b1f95a6aeb70a4670fc3893d37.jpg" border="0" /></a><br /><div>นกไร้ขา ได้แต่บิน บิน และบิน</div><br /><div></div><br /><div>เหนื่อยก็นอนในสายลม</div><br /><div></div><br /><div>ในชีวิตจะลงดินก็เพียงครั้งเดียว...</div><br /><div></div><br /><div>เมื่อถึงวันตาย</div><br /><div></div><br /><div><em><span style="color:#ff0000;">หยกไจ๋ "Days of being wild"</span></em></div><br /><div></div><br /><div>...........</div><br /><div></div><br /><div>ไอ้ตัวที่ไม่มีขารึ เก็บเอาไว้หลอกผู้หญิงเถอะ </div><br /><div></div><br /><div>นกหรือ? นกบ้าอะไร </div><br /><div></div><br /><div>คุณก็แค่คนเมาที่ผมเจอในไชน่าทาวน์ !!!</div><br /><div></div><br /><div><em><span style="color:#3333ff;">ตำรวจหนุ่ม "Days of being wild"</span></em></div><br /><div>............</div><br /><div></div><br /><div>เราเป็นนกไร้ขา หรือเราเป็นคนเมา???</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-1807514503083255422?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-23553072543195698522008-10-18T21:25:00.000+02:002008-10-18T21:44:37.031+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SPo8L-nHI_I/AAAAAAAAABw/xdVdBDMMHRk/s1600-h/ck2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5258581691391747058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SPo8L-nHI_I/AAAAAAAAABw/xdVdBDMMHRk/s320/ck2.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div>เคยรู้จักความรักไหมครับ?</div><br /><div>ผมว่า “ความรัก” เป็นเรื่องอัตวิสัยมากๆ </div><br /><div>มากจนกว่ามนุษย์คนใดในโลกใบนี้จะให้คำนิยามแก่มันได้</div><br /><div>กิจกรรมบางกิจกรรม คนหนึ่งอาจบอกว่าเป็นไปเพราะความรัก เพื่อความรัก แต่อีกคนหนึ่งอาจบอกว่าไม่ใช่ </div><br /><div>ตรงกันข้าม การกระทำบางอย่างบางประการ คนบางคนอาจบอกว่าเป็นการกระทำของสัตว์ป่า หรือของผีห่าซาตานตนใด แต่ผู้กระทำกลับบอกว่าเป็นไปเพราะความรัก</div><br /><div>คนคนหนึ่งอาจรู้สึกว่าการที่ตนประพฤติปฏิบัติตนอยู่ในทำนองคลองธรรม ให้เวลา ดูแลเอาใจใส่ โทรศัพท์แบบเช้าถึงเย็นถึง เป็นความรักอย่างสุดซึ้ง แต่สาวคู่กรณีของเขากลับคิดว่าเป็นเรื่องน่ารำคาญและรกรุงรังเป็นอย่างยิ่ง</div><br /><div>กับอีกคนหนึ่งลงมือประพฤติกรรมแบบเดียวกัน สาวคู่กรณีซึ่งเป็นคนเดียวกันกับที่เอ่ยไปข้างต้นกลับนิยมชมชอบหลงใหลจนถึงขนาดอยากขยับความสัมพันธ์เกินกว่า พี่-น้อง หรือเพื่อนสนิท</div><br /><div>เช่นนี้แล้ว เราจะนิยาม “กลางๆ” ว่าความรักคืออะไร ได้อย่างไร?</div><br /><div>มิติด้านเวลา... </div><br /><div>ผมคิดว่าความรักไม่น่าจะแปรผันไปตามจำนวนเวลาที่ “คู่รัก” อยู่ด้วยกัน</div><br /><div>ชายคนหนึ่งไม่ติดต่อหญิงคนรักของเขาเป็นเวลาหลายวัน หลายสัปดาห์ หรือหลายเดือน ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่รักผู้หญิงของเขาแล้ว</div><br /><div>ทำนองเดียวกัน ชายคนหนึ่งขยันขันแข็งหมั่นติดต่อสาวของเขาเป็นอาจิณ เช้าหนึ่งรอบ เย็นสองรอบ ก็ไม่จำเป็นเสมอไปว่าเขาจะไม่มี “กิ๊ก” หรือ “เมียลำดับสอง สาม หรือสี่”</div><br /><div>เช่นกัน การมีเวลากินข้าวเย็นด้วยกันของชายหนุ่มกับหญิงสาว ก็อาจมีค่าเกินกว่าการร่วมรักอันได้เพศรสที่สุดวิเศษ</div><br /><div>มิติด้านระยะทาง...</div><br /><div>ผมคิดว่าความรักไม่น่าจะแปรผันไปตามระยะทาง </div><br /><div>คนอยู่ไกลก็อาจรักกันได้ และคนใกล้กันก็อาจหนีไปมีชู้หรือนอกใจได้ </div><br /><div>พอๆกับที่คนอยู่ใกล้จะรักกันจนแต่งงานมีลูกมีหลานเต็มบ้านเต็มเมือง และคนไกลกันเฝ้าหาแต่ช่องทางในการเจอคนใหม่ๆ</div><br /><div>มิติด้านความเข้ากัน... </div><br /><div>ผมคิดว่าความรักไม่น่าจะแปรผันไปตามความเข้ากัน</div><br /><div>ไม่จริงเสมอไปที่ คนเข้ากันจะต้องรักกัน และคนไม่เข้ากันต้องไม่รักกัน </div><br /><div>ความรักอาจทำให้เข้ากัน และความเข้ากันก็อาจทำให้ไม่รักกัน</div><br /><div>ชุดคำพูดที่ว่า “เราเข้ากันไม่ได้” เป็นคำแก้ตัว เป็นเปลือกที่ใช้หุ่มห้อความจริงของความหมดรัก</div><br /><div>ทำไมคนเราหมดรัก หรือต้องการปฏิเสธความรักของใครสักคน ถึงไม่กล้าบอกไปตรงๆว่าฉันไม่รักเธอแล้วหรือฉันไม่เคยรักเธอเลย</div><br /><div>“เราเข้ากันไม่ได้” สำหรับผมแล้ว มันเป็นได้แค่อาวุธของคนขี้ขลาดเท่านั้น</div><br /><div>ผมอาจเกิดมาเพื่อให้ผู้หญิงทิ้ง</div><br /><div>หลายคนบอกว่าผมทำตนเองเพื่อให้ผู้หญิงทิ้ง</div><br /><div>แต่ผมกลับคิดว่า ผมไม่เปลี่ยนตนเองเท่านั้น การเปลี่ยนตนเองเพื่อให้สาวรักเรา นับเป็นการทรยศตนเองอย่างร้ายกาจ</div><br /><div>การเปลี่ยนตนเองตามใจสาว อาจทำให้ผมฝันร้าย นอนไม่หลับ<br /></div><div>ในเมื่อความเชื่อ ความฝัน บุคลิก หรือ “สันดาน” ของเรา เรายังไม่ยอมรับ แล้วเราจะมีหน้าไปรักใครได้</div><br /><div>กล่าวเช่นนี้ ไม่ได้หมายคววามว่าให้ผู้ชายต้องเป็นคนแข็งกระด้าง ไม่ปรับตัวไปตามผู้หญิง</div><br /><div>หากแต่ผมเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนต้องมี “รสนิยม” ที่ใครก็ตามไม่อาจเข้ามาคุกคามหรือเปลี่ยนแปลงได้</div><br /><div>ชายก็ดี หญิงก็ดี อาจมีความดิบ ความปรารถนาที่ซ่อนอยู่</div><br /><div>คุณเชื่อหรือไม่ว่า คนเราสามารถรักพร้อมกันได้หลายๆคน ในขณะที่อีกบางคน เขาไม่เคยรู้สึกรักใครได้เลย</div><br /><div>สตรีที่ทอดทิ้งผมไปทั้งหมด ผมสำรวจแล้วพบว่าไม่มีคนใดที่ผมไม่รักไม่แน่ </div><br /><div>วันหนึ่ง หากเราไม่ถวิลหาความรัก ไม่วาดวิมานความรัก สักวันมันจะกลับมาเป็นของเรา</div><br /><div>จงนำความรัก ที่เราเชื่อว่าเป็นความรัก เป็นแรงผลักดันให้กระทำการแต่สิ่งที่ไม่เป็นพิษเป็นภัยต่อสังคม</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-2355307254319569852?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-66126912424638926792008-10-13T00:04:00.000+02:002008-10-13T00:22:08.264+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SPJ4NhMfpOI/AAAAAAAAABo/HqZX-bvBRAo/s1600-h/my_blueberry_nights_05.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256395888739198178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SPJ4NhMfpOI/AAAAAAAAABo/HqZX-bvBRAo/s320/my_blueberry_nights_05.jpg" border="0" /></a><br /><div>ซ่อนตัวเองมานานเท่าไร </div><br /><div>จะไปกลัวทำไมความรัก</div><br /><div>สิ่งที่เธอไม่เคยรู้จักเลยสักครั้ง</div><br /><div>หากเธอลองมองมาให้ดี </div><br /><div>ฉันมีเธอในใจเท่านั้น</div><br /><div>แค่เพียงเธอเข้ามาใกล้กันก็จะเข้าใจ</div><br /><div></div><br /><div>อาจไม่ดีราวกับเจ้าชาย </div><br /><div>อาจไม่คล้ายกับคนในฝัน</div><br /><div>แต่ก็พร้อมร้อนหนาวแทนเธอได้เสมอ</div><br /><div>จะกุมมือเวลาร้องไห้ </div><br /><div>เช็ดน้ำตานี้ให้กับเธอ</div><br /><div>อยู่ปลอบใจไม่ยอมห่างไกลให้เธอได้รู้...</div><br /><div>รักแท้ยังมีอยู่จริง (หรือ???)</div><br /><div></div><br /><div>หนึ่งดวงใจของฉันอาจดูว่าไม่เท่าไร</div><br /><div>ถึงแม้ว่ามันไม่ยิ่งใหญ่พอ ก็เชื่อในรัก</div><br /><div>หนึ่งดวงใจดวงเดียวจากฉัน ขอทำให้เธอรู้จัก</div><br /><div>เพียงเธอจะเชื่อเหมือนกันกับฉัน... </div><br /><div>รักแท้ยังมีอยู่จริง (หรือ???) </div><br /><div>....</div><br /><div>รักแท้ มีอยู่จริง </div><br /><div>แต่ (ยัง) หาไม่เจอ?</div><br /><div>แต่ (อาจ) ใช้ไม่ได้?</div><br /><div>แต่ (คง) ไม่พอ?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-6612691242463892679?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-39632578097782151652008-10-02T05:26:00.000+02:002008-10-02T05:39:05.218+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SORAr3ouL0I/AAAAAAAAABg/X3LPEKPEkrE/s1600-h/11.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252394187834142530" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SORAr3ouL0I/AAAAAAAAABg/X3LPEKPEkrE/s320/11.jpg" border="0" /></a><br /><div>อีกแล้วครับ...<br /><br />ผมเจอเรื่องแบบนี้อีกแล้ว<br /><br />วันนี้ ผมพึ่งเลิกกับแฟน<br /><br />เป็นการเลิกกันที่ เร็ว ง่าย ชัดเจน เราคุยกันไม่ถึง ๕ นาที เป็นอันว่าได้มติว่าถึงเวลาแล้วที่เราควรยุติความสัมพันธ์ฉันคนรักกันดีกว่า<br /><br />ผมกลับไทยไป ทุกอย่างโอเคดีมาก ไปเที่ยว ไปกิน ไปสังสรรค์ มีทะเลาะกันตามประสานิดๆหน่อยๆ แต่ไม่มีวี่แววให้ชวนฉงน จนกระทั่งตั้งแต่ผมกลับมาฝรั่งเศส<br /><br />ผมโทรไปหา เธอมักไม่ค่อยว่างเสมอ บ้างก็ไม่รับสาย บ้างก็คุย ๓๐ วินาที ปกติเธอโทรหาผมประจำ แต่นี่ไม่มีแม้แต่เสียงสักตื้ดเดียว ไอ้ผมมันก็รุ่นใหญ่พอตัว ผ่านสมรภูมิเรื่องพรรค์นี้มาก็มาก มีเซนส์เรื่องพวกนี้แรงอยู่เหมือนกัน สงสัยว่าคงเข้าสู่สถานการณ์อปกติเป็นแน่<br /><br />วันหนึ่ง เลยตัดสินใจถามไปทางเมล์ (เพราะไม่มีโอกาสสนทนาทางโทรศัพท์เลย) ว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่ มีอะไรก็ว่ามาตรงๆ เพื่อความชัดเจน<br /><br />เงียบ...<br /><br />ถามไปอีกครั้ง... เงียบอีกเช่นเคย<br /><br />จนวันนี้ ผมนอนไม่หลับ เลยลุกมาเปิดคอม ออนเอ็ม เห็นเธอออนพอดี เลยตัดสินใจถามไปตรงๆ<br /><br />เธอตอบมาทางเอ็มไม่ถึง ๑๐ ประโยค ผมก็ขอให้เธอลงมติมา เป็นอันว่ารู้ผล เธอว่าเราอยู่ห่างกันเกินไป<br /><br />ไม่มีการอ้อนวอนให้เธอเปลี่ยนใจ ไม่มีการไต่ถามสาเหตุว่าอะไรที่ดลบันดาลใจให้เธอคิดเช่นนี้ ไม่มีการกล่าวตำหนิติเตียน ไม่มีการฟื้นฝอยหาตะเข็บ<br /><br />ใครที่เคยอ่านบล็อกตอนเก่าๆ คงเคยผ่านตาเรื่อง รัก-เลิก ของผมมาบ้าง บรรยากาศแบบนี้เวียนมาอีกแล้ว<br /><br />ผมชักเชื่อเกินร้อยเปอร์เซนต์แล้วสิว่า ผมคงไม่ประสบความสำเร็จเรื่องพรรค์นี้</div><div> </div><div>แต่ไม่เป็นไร...</div><div> </div><div>ผมชอบกินทั้งทีรามิสุ และวิสกี้ ออนเดอะ ร็อค</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-3963257809778215165?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-48634086659498030802008-06-24T04:50:00.000+02:002008-06-24T04:54:10.162+02:00ประกาศคณะราษฎร ฉบับที่ ๑<br /><br />ราษฎรทั้งหลาย<br /><br />เมื่อกษัตริย์องค์นี้ได้ครองราชย์สมบัติสืบต่อจากพระเชษฐานั้น ในชั้นต้นราษฎรบางคนได้หวังกันว่ากษัตริย์องค์ใหม่นี้จะปกครองราษฎรให้ร่มเย็น แต่การณ์ก็หาได้เป็นไปตามที่คิดหวังกันไม่ กษัตริย์คงทรงอำนาจอยู่เหนือกฎหมายเดิม ทรงแต่งตั้งญาติวงศ์และคนสอพลอไร้คุณความรู้ให้ดำรงตำแหน่งที่สำคัญๆ ไม่ทรงฟังเสียงราษฎร ปล่อยให้ข้าราชการใช้อำนาจหน้าที่ในทางทุจริต มีการรับสินบนในการก่อสร้างและการซื้อของใช้ในราชการ หากำไรในการเปลี่ยนเงิน ผลาญเงินของประเทศ ยกพวกเจ้าขึ้นให้สิทธิพิเศษมากกว่าราษฎร กดขี่ข่มเหงราษฎร ปกครองโดยขาดหลักวิชา ปล่อยให้บ้านเมืองเป็นไปตามยถากรรม ดังที่จะเห็นได้จากความตกต่ำในทางเศรษฐกิจและความฝืดเคืองในการทำมาหากินซึ่งพวกราษฎรได้รู้กันอยู่โดยทั่วไปแล้ว รัฐบาลของกษัตริย์เหนือกฎหมายมิสามารถแก้ไขให้ฟื้นขึ้นได้ <br /><br />การที่แก้ไขไม่ได้ก็เพราะรัฐบาลของกษัตริย์มิได้ปกครองประเทศเพื่อราษฎรตามที่รัฐบาลอื่นๆ ได้กระทำกัน รัฐบาลของกษัตริย์ได้ถือเอาราษฎรเป็นทาส (ซึ่งเรียกว่าไพร่บ้าง ข้าบ้าง) เป็นสัตว์เดียรัจฉาน ไม่นึกว่าเป็นมนุษย์ เหตุฉะนั้น แทนที่จะช่วยราษฎร กลับพากันทำนาบนหลังราษฎร จะเห็นได้ว่า ภาษีอากรที่บีบคั้นเอาจากราษฎรนั้น กษัตริย์ได้หักเอาไว้ใช้ปีหนึ่งเป็นจำนวนหลายล้าน ส่วนราษฎรสิ กว่าจะหาได้แม้แต่เล็กน้อย เลือดตาแทบกระเด็น ถึงคราวเสียเงินราชการหรือภาษีใดๆ ถ้าไม่มีเงินรัฐบาลก็ยึดทรัพย์หรือใช้งานโยธา แต่พวกเจ้ากลับนอนกินกันเป็นสุข ไม่มีประเทศใดในโลกจะให้เงินเจ้ามากเช่นนี้ นอกจากพระเจ้าซาร์และพระเจ้าไกเซอร์เยอรมัน ซึ่งชนชาตินั้นก็ได้โค่นราชบัลลังก์ลงเสียแล้ว<br /><br />รัฐบาลของกษัตริย์ได้ปกครองอย่างหลอกลวงไม่ซื่อตรงต่อราษฎร มีเป็นต้นว่าหลอกว่าจะบำรุงการทำมาหากินอย่างโน้นอย่างนี้ แต่ครั้นคอยๆ ก็เหลวไป หาได้ทำจริงจังไม่ มิหนำซ้ำกล่าวหมิ่นประมาทราษฎรผู้มีบุญคุณเสียภาษีอากรให้พวกเจ้าได้กิน ว่าราษฎรยังมีเสียงทางการเมืองไม่ได้ เพราะราษฎรโง่ คำพูดของรัฐบาลเช่นนี้ใช้ไม่ได้ ถ้าราษฎรโง่ เจ้าก็โง่เพราะเป็นคนชาติเดียวกัน ที่ราษฎรรู้ไม่ถึงเจ้านั้นเป็นเพราะขาดการศึกษาที่พวกเจ้าปกปิดไว้ไม่ให้เรียนเต็มที่ เพราะเกรงว่าเมื่อราษฎรได้มีการศึกษา ก็จะรู้ความชั่วร้ายที่พวกเจ้าทำไว้ และคงจะไม่ยอมให้เจ้าทำนาบนหลังคนอีกต่อไป<br /><br />ราษฎรทั้งหลายพึงรู้เถิดว่า ประเทศเรานี้เป็นของราษฎร ไม่ใช่ของกษัตริย์ตามที่เขาหลอกลวง บรรพบุรุษของราษฎรเป็นผู้ช่วยกันกู้ให้ประเทศเป็นอิสรภาพพ้นมือจากข้าศึก พวกเจ้ามีแต่ชุบมือเปิบและกวาดทรัพย์สมบัติเข้าไว้ตั้งหลายร้อยล้าน เงินเหล่านี้เอามาจากไหน? ก็เอามาจากราษฎรเพราะวิธีทำนาบนหลังคนนั้นเอง บ้านเมืองกำลังอัตคัดฝืดเคือง ชาวนาและพ่อแม่ทหารต้องทิ้งนา เพราะทำนาไม่ได้ผล รัฐบาลไม่บำรุง รัฐบาลไล่คนงานออกอย่างเกลื่อนกลาด นักเรียนที่เรียนสำเร็จแล้วและทหารที่ปลดกองหนุนแล้วก็ไม่มีงานทำ จะต้องอดอยากไปตามยถากรรม เหล่านี้เป็นผลของกษัตริย์เหนือกฎหมาย บีบคั้นข้าราชการชั้นผู้น้อย นายสิบ และเสมียน เมื่อให้ออกจากงานแล้วก็ไม่ให้เบี้ยบำนาญ ความจริงควรเอาเงินที่พวกเจ้ากวาดรวบรวมไว้มาจัดบำรุงบ้านเมืองให้คนมีงานทำ จึงจะสมควรที่สนองคุณราษฎรซึ่งได้เสียภาษีอากรให้พวกเจ้าได้ร่ำรวยมานาน แต่พวกเจ้าก็หาได้ทำอย่างใดไม่ คงสูบเลือดกันเรื่อยไป เงินเหลือเท่าไหร่ก็เอาไปฝากต่างประเทศ คอยเตรียมหนีเมื่อบ้านเมืองทรุดโทรม ปล่อยให้ราษฎรอดอยาก การเหล่านี้ย่อมชั่วร้าย<br /><br />เหตุฉะนั้น ราษฎร ข้าราชการ ทหาร และพลเรือน ที่รู้เท่าถึงการกระทำอันชั่วร้ายของรัฐบาลดังกล่าวแล้ว จึงรวมกำลังตั้งเป็นคณะราษฎรขึ้น และได้ยึดอำนาจของกษัตริย์ไว้ได้แล้ว คณะราษฎรเห็นว่าการที่จะแก้ความชั่วร้ายนี้ได้ก็โดยที่จะต้องจัดการปกครองโดยมีสภา จะได้ช่วยกันปรึกษาหารือหลายๆ ความคิดดีกว่าความคิดเดียว ส่วนผู้เป็นประมุขของประเทศนั้น คณะราษฎรไม่ประสงค์ทำการแย่งชิงราชสมบัติ ฉะนั้น จึงได้อัญเชิญให้กษัตริย์องค์นี้ดำรงตำแหน่งกษัตริย์ต่อไป แต่จะต้องอยู่ใต้กฎหมายธรรมนูญการปกครองแผ่นดิน จะทำอะไรโดยลำพังไม่ได้ นอกจากด้วยความเห็นชอบของสภาผู้แทนราษฎร คณะราษฎรได้แจ้งความประสงค์นี้ให้กษัตริย์ทราบแล้ว เวลานี้ยังอยู่ในความรับตอบ ถ้ากษัตริย์ตอบปฏิเสธหรือไม่ตอบภายในกำหนดโดยเห็นแก่ส่วนตนว่าจะถูกลดอำนาจลงมาก็จะชื่อว่าทรยศต่อชาติ และก็เป็นการจำเป็นที่ประเทศจะต้องมีการปกครองแบบอย่างประชาธิปไตย กล่าวคือ ประมุขของประเทศจะเป็นบุคคลสามัญซึ่งสภาผู้แทนราษฎรได้เลือกตั้งขึ้น อยู่ในตำแหน่งตามกำหนดเวลา ตามวิธีนี้ราษฎรพึงหวังเถิดว่าราษฎรจะได้รับความบำรุงอย่างดีที่สุด ทุกๆ คนจะมีงานทำ เพราะประเทศของเราเป็นประเทศที่อุดมอยู่แล้วตามสภาพ เมื่อเราได้ยึดเงินที่พวกเจ้ารวบรวมไว้จากการทำนาบนหลังคนตั้งหลายร้อยล้านมาบำรุงประเทศขึ้นแล้ว ประเทศจะต้องเฟื่องฟูขึ้นเป็นแม่นมั่น การปกครองซึ่งคณะราษฎรจะพึงกระทำก็คือ จำต้องวางโครงการอาศัยหลักวิชา ไม่ทำไปเหมือนคนตาบอด เช่นรัฐบาลที่มีกษัตริย์เหนือกฎหมายทำมาแล้ว เป็นหลักใหญ่ๆ ที่คณะราษฎรวางไว้ มีอยู่ว่า<br /><br /> ๑.จะต้องรักษาความเป็นเอกราชทั้งหลาย เช่นเอกราชในทางการเมือง ในทางศาล ในทางเศรษฐกิจ ฯลฯ ของประเทศไว้ให้มั่นคง<br /> ๒.จะต้องรักษาความปลอดภัยภายในประเทศ ให้การประทุษร้ายต่อกันลดน้อยลงให้มาก<br /> ๓.ต้องบำรุงความสุขสมบูรณ์ของราษฎรในทางเศรษฐกิจ โดยรัฐบาลใหม่จะจัดหางานให้ราษฎรทุกคนทำ จะวางโครงการเศรษฐกิจแห่งชาติ ไม่ปล่อยให้ราษฎรอดอยาก<br /> ๔.จะต้องให้ราษฎรมีสิทธิเสมอภาคกัน (ไม่ใช่พวกเจ้ามีสิทธิยิ่งกว่าราษฎรเช่นที่เป็นอยู่ในเวลานี้)<br /> ๕.จะต้องให้ราษฎรได้มีเสรีภาพ มีความเป็นอิสระ เมื่อเสรีภาพนี้ไม่ขัดต่อหลัก ๔ ประการดังกล่าวข้างต้น<br /> ๖.จะต้องให้การศึกษาอย่างเต็มที่แก่ราษฎร<br /><br />ราษฎรทั้งหลายจงพร้อมใจกันช่วยคณะราษฎรให้ทำกิจอันจะคงอยู่ชั่วดินฟ้านี้ให้สำเร็จ คณะราษฎรขอให้ทุกคนที่มิได้ร่วมมือเข้ายึดอำนาจจากรัฐบาลกษัตริย์เหนือกฎหมายพึงตั้งตนอยู่ในความสงบและตั้งหน้าทำมาหากิน อย่าทำการใดๆ อันเป็นการขัดขวางต่อคณะราษฎร การที่ราษฎรช่วยคณะราษฎรนี้ เท่ากับราษฎรช่วยประเทศและช่วยตัวราษฎร บุตร หลาน เหลน ของตนเอง ประเทศจะมีความเป็นเอกราชอย่างพร้อมบริบูรณ์ ราษฎรจะได้รับความปลอดภัย ทุกคนจะต้องมีงานทำไม่ต้องอดตาย ทุกคนจะมีสิทธิเสมอกัน และมีเสรีภาพพ้นจากการเป็นไพร่ เป็นข้า เป็นทาสพวกเจ้า หมดสมัยที่เจ้าจะทำนาบนหลังราษฎร สิ่งที่ทุกคนพึงปรารถนาคือ ความสุขความเจริญอย่างประเสริฐซึ่งเรียกเป็นศัพท์ว่า “ศรีอาริยะ” นั้น ก็จะพึงบังเกิดขึ้นแก่ราษฎรถ้วนหน้า<br /><br /> คณะราษฎร <br /> ๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-4863408665949803080?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-15597107890205996172008-05-28T10:26:00.000+02:002008-05-28T10:29:06.567+02:00คนเดินตรอก<br />วีรพงษ์ รามางกูร<br /><br />ประชาธิปัตย์ต้องการปฏิรูป<br /><br />การเลือกตั้งทั่วไปหลังจากมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญปี 2550 เป็นเครื่องชี้อย่างดีว่าพรรคประชาธิปัตย์ซึ่งเป็นพรรคที่เก่าแก่ที่สุดของบ้านเรา ต้องการการปฏิรูป อย่างรุนแรงและขนานใหญ่ มิฉะนั้นประเทศไทยจะกลายเป็นประเทศที่มี ระบอบการปกครองโดยพรรคใหญ่ พรรคเดียว ซึ่งไม่เหมาะกับบ้านเราและ เราก็ไม่ต้องการอย่างนั้น<br /><br />พรรคประชาธิปัตย์ก็เหมือนกับพรรคการเมืองอื่นที่ต้องถือว่าเป็นของประชาชน มิใช่พรรคของกรรมการบริหารพรรค หรือสมาชิกพรรคเท่านั้น เพราะได้รับเงินจากภาษีอากรที่เก็บจากประชาชนทั่วประเทศไปทำกิจกรรมของพรรค พรรคต้องฟังความคิดเห็นของประชาชน ผู้เสียภาษีด้วย ถ้าการวิพากษ์วิจารณ์มีเหตุผล ควรฟังว่าเขาวิพากษ์วิจารณ์อะไร อย่ามัวแต่ค้นหาว่าทำไมเขาจึงวิพากษ์วิจารณ์<br /><br />เรื่องแรก พรรคต้องเปลี่ยนทัศนคติ เสียใหม่ว่า การเอาแต่คิดโค่นล้มคู่ต่อสู้ ทุกวิถีทางนั้นต้องเปลี่ยนใหม่ แม้ว่าตอนที่ก่อตั้งพรรคเมื่อปี 2489 พรรคประสบ ความสำเร็จในการโค่นล้มพรรคแนวรัฐธรรมนูญและพรรคสหชีพ โดยการ ร่วมมือกับทหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับจอมพลผิน ชุณหะวัณ และจอมพลป. พิบูลสงคราม ลงเลือกตั้งโดยการ ช่วยเหลือของทหารในเดือนมกราคม 2491 เป็นรัฐบาลอยู่ได้ 4 เดือน ก็ถูกทหารหักหลังจี้ให้ลาออก หลังจากนั้นก็ไม่ได้อะไร จนเกิดกรณี 14 ตุลาคม 2516 เพราะทหารแตกคอกันเองไม่ใช่ฝีมือของพรรค<br />ทรรศนะที่ถูกต้องก็คือ ต้องสร้างผลงานในทางสร้างสรรค์ทั้งในด้านเศรษฐกิจ การเมือง สังคม และการต่างประเทศ ในด้านการต่างประเทศ ประเทศเราใหญ่พอที่ผู้นำของเราสามารถจะเป็นผู้นำของภูมิภาคอย่าง ดร.โมฮัมเหม็ด มหาเธร์ ได้<br /><br />น่าเห็นใจผู้นำพรรคประชาธิปัตย์ ส่วนมากเป็นทนายความ เป็นครู เป็นข้าราชการที่เกษียณอายุแล้ว มีนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จน้อย หัวหน้าพรรคแม้ว่าจะมีอายุพอสมควรแล้ว มีการศึกษาจากสถาบันชั้นนำของโลก แต่ไม่เคยทำงานรับผิดชอบจริงๆ ข้อสำคัญอยู่ไปๆ ถูกพรรคล้างสมองลืมหลักการทางปรัชญากฎหมาย รัฐศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์ เสียสิ้น ค้านทุกเรื่องที่ฝ่ายตรงกันข้ามทำ หรือฝ่ายตรงกันข้ามคิด ผลจึงออกมาในสายตาประชาชนว่าที่คิดที่พูดนั้น ตนเอง ก็ไม่ได้เชื่ออย่างนั้นเลย แต่พูดไปตามมติพรรคซึ่งล้าสมัยแล้ว<br />เรื่องที่สอง เหตุที่พรรคมีทัศนคติในทางลบและไม่สร้างสรรค์อยู่ตลอดเวลา ก็เพราะพรรคถูกครอบงำด้วยผู้นำรุ่นเก่าที่เคยประสบความสำเร็จโดยการทำลายล้างฝ่ายตรงกันข้ามที่เป็นรัฐบาลทหาร ขณะนั้นโอกาสที่พรรคประชาธิปัตย์จะเป็นรัฐบาลไม่มี เพราะทหารกุมอำนาจเบ็ดเสร็จเอาไว้<br />พรรคประชาธิปัตย์จึงได้รับการยกย่องว่าเป็นพรรคฝ่ายค้านที่ดีที่สุด ผู้นำพรรค ซึ่งบัดนี้อายุอยู่ระหว่าง 65-75 ปี จึงติดยึดอยู่กับยุทธวิธีแบบนั้นไม่เปลี่ยนแปลง<br />เมื่อมีพรรคใหม่ที่ผู้นำพรรคเกือบ100 คน มาจากคนที่มีประสบการณ์ทั้งทางธุรกิจและทางราชการ มีวิสัยทัศน์ยาวไกล ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของโลก ในยุคโลกาภิวัตน์ ทำการบ้านว่าคนชั้นล่างซึ่งมีสัดส่วนที่สูงต้องการอะไร และสามารถทำอย่างที่ตนสัญญาไว้ตอนหาเสียงเลือกตั้งได้ พรรคประชาธิปัตย์จึงพ่ายแพ้อย่างยับเยินครั้งแล้วครั้งเล่า<br /><br />ผู้นำพรรคก็ไม่ยอมรับความบกพร่องของตน แต่หลอกตนเองว่าพ่ายแพ้การเลือกตั้ง เพราะฝ่ายตรงกันข้ามซื้อเสียง แต่ในกรณีที่ทหารและข้าราชการถูกสั่งให้มาช่วยอย่างเต็มที่ทั้งกำลังคน กำลังอำนาจ และกำลังเงินซื้อเสียงให้ แล้วยังแพ้อย่าง ยับเยิน ตนกลับไม่คำนึงถึง หลายคนบอกว่าแม้ฝ่ายตรงกันข้ามไม่ซื้อเสียงเลยก็ยังชนะพรรคประชาธิปัตย์<br />สิ่งที่พิสูจน์ได้ก็คือ ผู้ที่ออกจากพรรคไทยรักไทยไปอยู่พรรคอื่น กลับสอบตกเป็นจำนวนมาก ทั้งๆ ที่มีกระสุนจากทหารมาช่วยจำนวนมาก<br /><br />เรื่องที่สาม ผู้นำพรรคประชาธิปัตย์ อาจแบ่งเป็นสองพวก พวกนักกฎหมายกับพวกครู จะไม่ค่อยยอมรับการเปลี่ยนแปลง กฎหมายระเบียบแบบแผนเป็นอย่างไรก็ถือเป็นคัมภีร์ ให้ข้าราชการเป็นผู้แนะนำและชี้นำนโยบายในการทำงาน อีกพวกหนึ่ง เป็นพวกที่มีผลประโยชน์ จึงไม่ยอมให้ คนรุ่นใหม่เข้าไปรับผิดชอบพรรคจริงๆยังกุมอำนาจพรรคไว้ด้วยผลประโยชน์<br />ส่วนฝ่ายตรงกันข้ามพูดเสมอว่า กฎหมายระเบียบแบบแผนเป็นเครื่องมือที่จะทำให้งานสำเร็จ ประชาชนได้ประโยชน์ ถ้ากฎหมายข้อบังคับเป็นอุปสรรคก็ต้องแก้ไข เพราะกฎหมายข้อบังคับระเบียบแบบแผนสร้างมาโดยมนุษย์ มนุษย์ย่อมสามารถแก้ไขได้ มนุษย์ต้องเป็นนายกฎหมาย ไม่ใช่ให้กฎหมายมาเป็นนายมนุษย์<br /><br />ข้าราชการไม่ใช่ผู้กำหนดนโยบายแต่เป็นผู้นำนโยบายของฝ่ายการเมืองไปปฏิบัติ กลับกันกับวิธีคิดของประชาธิปัตย์<br />ผลงานของประชาธิปัตย์ในฐานะเป็นรัฐบาล ไม่ใช่ในฐานะของฝ่ายค้านจึงไม่ค่อยมีเป็นรูปธรรม ทั้งๆ ที่เคยร่วมรัฐบาลมาหลายยุคหลายสมัยเป็นเวลากว่า 15 ปี<br /><br />เคยถามเพื่อนฝูงชาวปักษ์ใต้ที่ภูเก็ต กระบี่ พังงา สุราษฎร์ฯ ว่าชอบผลงานของรัฐบาลพรรคไหน ไม่มีใครบอกว่าผลงานของประชาธิปัตย์ดีกว่าคู่ต่อสู้ ทุกคนบอกว่าผลงานของรัฐบาลคู่ต่อสู้ดีกว่า แต่ที่เลือกประชาธิปัตย์เพราะพ่อแม่ปู่ย่าตายายเลือกประชาธิปัตย์ หรือที่เลือกก็เพราะผู้นำพรรค โดยเฉพาะอย่างยิ่งนายหัวเป็นคนใต้เคยถามต่อว่าถ้านายหัวไม่อยู่แล้วจะเลือกอย่างไร ผู้ตอบก็ตอบไม่ถูกเหมือนกันเอาไว้ถึงเวลานั้นแล้วค่อยคิด<br /><br />พฤติกรรมการเลือก ส.ส.ของคนใต้ จึงต่างกับคนอีสานและคนเหนือ ที่เน้นว่า ส.ส.คนนั้นเคยทำประโยชน์ให้กับตนหรือชุมชนของตนแค่ไหน ส่วนในกรุงเทพฯเลือกไปตามกระแสที่สื่อมวลชนยัดเยียด ให้ เพราะตนก็ไม่เคยได้ประโยชน์อะไร เป็นชิ้นเป็นอันจาก ส.ส.ของตนอยู่แล้ว เพราะตนเองก็มีเส้นสายโยงใยเองอยู่แล้ว ไม่เดือดร้อนเหมือนคนในต่างจังหวัด<br /><br />เรื่องที่สี่ เมื่อพรรคประชาธิปัตย์ไม่สามารถเข้าถึงหรือไม่พยายามเข้าถึงคนระดับล่าง ไม่ว่าจะเป็นภาคอีสานภาคเหนือ ภาคกลาง และแม้แต่ในกรุงเทพฯ พรรคไม่เน้นที่จะสร้างผลงาน แต่เน้นในการทำลายล้างฝ่ายตรงข้าม ทุกวิถีทาง พรรคจึงกลายเป็นทาร์ซาน พยายามจะช่วยเจนนี่โดยการโหนเถาวัลย์ โหนกระแส และโหนทหาร แล้วให้เจนนี่คอยกอดเอว พอเจนนี่จับพลาดในที่สุดทาร์ซานก็ต้องป้องปากโห่อย่างโหยหวนลั่นป่า<br /><br />การทำตัวเป็นทาร์ซานจะไปถึงที่หมายโดยวิธีโหน จึงต้องละทิ้งอุดมการณ์ประชาธิปไตย อุดมการณ์ทางกฎหมาย ความถูกต้อง จารีต ประเพณี ในการปกครองระบอบประชาธิปไตย ร่วมมือ กับทหารสร้างทางตันเพื่อเชื้อเชิญให้ทหารปฏิวัติ ทำลายรัฐธรรมนูญ เพื่อให้พรรคฝ่ายตรงกันข้ามถูกยุบ ให้นักการเมือง ฝ่ายตรงกันข้ามถูกตัดสิทธิทางการเมือง และสนับสนุนรัฐธรรมนูญที่มีบทบัญญัติ จะตอนพรรคการเมืองไม่ให้โต สร้างองค์กรอิสระที่ไม่มีใครตรวจสอบได้ ซึ่งเป็นผลเสียกับตัวเองด้วยในระยะยาวแต่ก็ยอมทำ ทำให้พรรคเสียคะแนนจากผู้คนที่หัวก้าวหน้าและคนรุ่นใหม่อย่างน่าเสียดาย<br /><br />การที่พรรคประณามนโยบายและโครงการที่เป็นประโยชน์กับคนระดับล่าง ทั้งๆ ที่อยู่ในกรอบที่การเงินการคลังของประเทศรับได้ เพราะมีทุนสำรองระหว่างประเทศเหลือเฟือจนธนาคารแห่งประเทศไทยไม่อยากจะได้ ว่าเป็นโครงการ 'ประชานิยม' เท่ากับการทำลายเสียงของตนเองกับคนระดับล่างทั่วประเทศและจำกัดตัวเอง เพราะถ้าตนเองเป็นรัฐบาล ก็คงต้องทำ หรืออาจจะทำมากกว่า เพราะที่ใช้หาเสียงสัญญาว่าจะทำมากกว่า<br /><br />เรื่องที่ห้า พรรคประชาธิปัตย์เป็น พรรคปิด มีระบบอาวุโสที่เหนียวแน่น สมาชิกใหม่ให้อยู่ระดับล่าง หรือในสภาก็อยู่แถวหลังหรือที่อังกฤษเรียกว่า 'Back Benchers' แต่อังกฤษผู้นำพรรคที่นำ พรรคไปแพ้เลือกตั้งจะลาออกเกือบหมด เปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่มาแทน แต่ของเราไม่มีประเพณีอย่างนั้น สมาชิกรุ่นใหม่จึงไม่มีโอกาสมานำพรรค ผู้นำพรรค ไม่มุ่งจะทำพรรคให้ชนะการเลือกตั้ง เพียงแต่ได้ ส.ส.มากเพิ่มขึ้นก็พอใจจะอยู่ในตำแหน่ง ต่อไปแล้ว<br /><br />ส่วนฝ่ายตรงกันข้าม เน้นในเรื่องผลงานทางเศรษฐกิจของผู้ออกเสียง เน้นคะแนนนิยมในตัว ส.ส. เน้นการเมืองที่มีผลสำเร็จของการเลือกตั้ง เน้นทางด้านการหาเงินช่วยพรรค ซึ่งไม่ต้องบอกก็คงเข้าใจ ดังนั้นจึงมีการสับเปลี่ยนตัวผู้นำพรรคระดับรองๆ ลงไปอยู่ตลอดเวลา พรรคฝ่ายตรงกันข้ามจึงสามารถ 'ดูด' นักการเมืองให้เข้าพรรคได้มากขึ้นเสมอ เพราะมาอยู่แล้วโอกาสชนะการเลือกตั้งมีสูง ไม่ใช่เพราะเงินอย่างเดียวอย่างที่พรรคประชาธิปัตย์เข้าใจ<br />เรื่องที่หก พรรคไม่เคยหวังว่าจะชนะการเลือกตั้งและสามารถจัดตั้งรัฐบาลได้พรรคเดียว หวังแต่เพียงเป็นแกนนำของรัฐบาลผสม เมื่อหวังเพียงเท่านี้ก็ทำให้มีทัศนคติว่า ถ้าสามารถทำลายพรรคคู่แข่งไม่ให้ลงมาแข่งในการเลือกตั้งก็พอแล้ว<br /><br />ถ้าพรรครู้จุดอ่อนความสามารถในการสร้างนโยบายใหม่ๆ ไว้ขายกับประชาชน ถ้าคิดไม่ออกก็ขวนขวายหาบริษัทที่ปรึกษาที่ชำนาญการ แต่ก็ไม่มีความพยายามแต่ใช้วิธีสะกดจิตตนเองว่า ตนเองเป็นฝ่ายเทพ ฝ่ายตรงกันข้ามเป็นฝ่ายมาร แท้จริงในงานการเมืองไม่มีใครเป็นเทพ ไม่มีใครเป็นมาร มีแต่ผู้ชนะกับผู้แพ้การเลือกตั้งเท่านั้น<br /><br />ทั้งหมดนี้เป็นจุดอ่อนของพรรคประชาธิปัตย์ ผู้เสียภาษีอย่างพวกเราน่าจะมีสิทธิ์วิพากษ์วิจารณ์และเสนอแนะให้แก้ไขปฏิรูปตนเอง เพราะผลการดำเนินงานของพรรคไม่คุ้มกับเงินภาษีที่รับไป<br />จะโกรธจะเคืองอย่างไรก็ไม่ว่าเพราะไม่อยากเห็นเมืองไทยเป็นระบบการเมืองแบบพรรคเดียว ถ้าเมืองไทยเป็นการเมืองพรรคเดียวก็ต้องโทษประชาธิปัตย์ อย่าไปโทษใคร<br />คิดแล้วอ่อนใจ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-1559710789020599617?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-34777784882128942272008-05-22T15:22:00.000+02:002008-05-22T15:23:28.370+02:00กรณีจักรภพ พิสูจน์ให้เราเห็นว่า ประเทศไทย ไม่อนุญาตให้ใครก็ตามมีเสรีภาพในการแสดง ประกาศ ความคิด-รสนิยม ทางการเมืองของตนเอง<br /><br />กรณี จักรภพ แสดงให้เห็นว่า หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ที่ภาพลักษณ์ดูก้าวหน้า เป็นคนรุ่นใหม่ แต่ในหัวสมองและจิตวิญญาณของเขานั้น ล้าหลังไปก่อน ๒๔๗๕ เป็นผู้มีทัศนคติสอดคล้องกับระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์<br /><br />กรณีจักรภพ ทำให้เรารู้ได้ว่า พรรคการเมืองพรรคหนึ่ง กลุ่มผลประโยชน์ทางการเมืองและเศรษฐกิจกลุ่มหนึ่ง และฝ่ายขวา พร้อมจะใช้ทุกวิถีทาง เพื่อทำลายศัตรูทางการเมือง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-3477778488212894227?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-16291210481620765992008-05-11T21:38:00.000+02:002008-05-11T21:43:08.002+02:00ผมไปเขียนกระทู้ในฟ้าเดียวกันไว้<br /><br />เรื่อง ใกล้ ๑๑ พค เตรียม "เลี่ยน" กับมหกรรมเกาะชื่อ "ปรีดี"<br /><br />ดักคอพวกเกาะปรีดีไว้ล่วงหน้า<br /><br /><a href="http://www.sameskybooks.org/board/index.php?showtopic=7829">http://www.sameskybooks.org/board/index.php?showtopic=7829</a><br /><br />กระทู้เกี่ยวเนื่อง<br /><a href="http://www.sameskybooks.org/board/index.php?showtopic=7922&amp;mode=linearplus">http://www.sameskybooks.org/board/index.php?showtopic=7922&amp;mode=linearplus</a><br /><br />บทความใหม่ของผมลงประชาชาติธุรกิจไปเมื่อวันที่ ๘ พ.ค.<br /><br />เรื่อง ปรีดี พนมยงค์ กับกฎหมายมหาชนไทย อ่านได้ที่กระทู้นั้นเช่นกัน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-1629121048162076599?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-68500519245896560072008-04-26T01:24:00.000+02:002008-12-09T06:38:24.295+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SBJrbxa_s1I/AAAAAAAAABE/Ytr8U-2uVhI/s1600-h/black+and+white.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5193331445178807122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/SBJrbxa_s1I/AAAAAAAAABE/Ytr8U-2uVhI/s320/black+and+white.bmp" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>"Je ne suis pas d’accord avec ce que vous dites, mais je me battrai jusqu’à la mort pour que vous ayez le droit de le dire"</div><br /><div>"ข้าพเจ้าไม่เห็นด้วยกับที่ท่านพูด แต่ข้าพเจ้าจะต่อสู้จนตัวตายเพื่อให้ท่านได้มีสิทธิพูด"</div><br /><div>ประโยคนี้ปรากฏขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ๑๙๐๖ ในงานภาษาอังกฤษชื่อ "The Friends of Voltaire" ของ Evelyn Beatrice Hall เธอสันนิษฐานว่าวอลแตร์เป็นผู้กล่าว แต่จากการสำรวจหลักฐานทุกชิ้นแล้ว ไม่ปรากฏว่าวอลแตร์กล่าวไว้จริงหรือไม่ ในงานชิ้นใด</div><br /><div>อย่างไรก็ตาม อาจกล่าวได้ว่า ประโยคนี้เป็นความคิดของวอลแตร์ ซึ่งคนรุ่นหลังๆสรุปเอาจากบทบาทของวอลแตร์ในช่วงที่เขาเข้าไปมีบทบาทต่อสู้ รณรงค์ให้ปล่อยผู้ต้องหาในหลายๆคดี เพราะกระทบต่อเสรีภาพในการแสดงความเห็น</div><br /><div>.............</div><br /><div>เสรีภาพในความรัก</div><br /><div>เชื่อว่าทุกคนคงเคยรักใครบางคน</div><br /><div>เช่นกันทุกคนคงเคยไม่รัก เฉยๆแบบไม่รักไม่เกลียด หรือถึงขนาดเกลียดใครบางคน</div><br /><div>ความรักเป็นเรื่องของหัวใจ เรื่องของรสนิยม บางครั้ง หากเอา “มาตรวัด” ทางศีลธรรมมาจับก็คงไม่เหมาะ</div><br /><div>การชี้นิ้วว่าเอ็งเป็นคนเลว เพราะเอ็งไม่รักคนคนเดียวกับข้า</div><br /><div>การเหมารวมเอาว่าการที่เขาไม่รักใครบางคนย่อมเป็นตัวชี้วัดว่าเขาเป็นคนเลว</div><br /><div>คนคนหนึ่งที่ปล้น ฆ่า ข่มขืน อาจกลายเป็นคนดีในชั่วข้ามคืนด้วยเหตุเพียงว่า เขาประกาศตนว่ารักคนคนเดียวกับที่คนส่วนมากเขารักกัน</div><br /><div>ทั้งหลายเหล่านี้ ย่อมเป็นการล้ำพรมแดนเสรีภาพแห่งความรัก</div><br /><div>ความเห็นบางความเห็นอาจไม่เข้ากันกับรสนิยมกระแสหลักของคนจำนวนมาก แต่ก็ไม่จำเป็นที่ต้องปิดกั้นไม่ให้เขาเหล่านั้นได้แสดงออก</div><br /><div>การประกาศตนว่ารักใครสักคนสามารถทำได้อย่างองอาจ</div><br /><div>และในบางกรณีการประกาศตนเช่นว่านั้น ยังอาจส่งผลกระตุ้นอะดรีนาลีนในร่างกายให้หลั่งออกมาจนสร้างความปีติสุขให้แก่ตนเองได้อีกด้วย</div><br /><div>แล้วเหตุใดการบอกว่าไม่รักหรือรู้สึกเฉยๆ จึงต้องถูกคุกคามจากอำนาจ – ทั้งตามกฎหมายและนอกกฎหมาย - ด้วยเล่า</div><br /><div>การรักหรือไม่รักใครสักคนย่อมเกิดจากมโนธรรมสำนึกส่วนตน หาเกิดจากการบังคับไม่จะให้ทำเช่นไร </div><br /><div>หากมโนธรรมสำนึกของเขาบอกเขาว่า เขารักและเทิดทูนคนคนหนึ่ง หรือพระเจ้าในศาสนาใดศาสนาหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่คนคนเดียวกันกับคนที่คนส่วนใหญ่รักและเทิดทูน</div><br /><div>หรือ หากมโนธรรมสำนึกของเขาบอกว่า เขารู้สึกเฉยๆกับคนที่คนส่วนใหญ่รัก</div><br /><div>เขาจะโดนคุกคามจากภัยใดหรือไม่</div><br /><div>วันหนึ่ง เราอาจเห็นคนรุมกระทืบคนที่ไม่รักคนคนหนึ่งที่คนส่วนใหญ่เขารักกัน</div><br /><div>ร้ายแรงกว่านั้น เราอาจเห็นการฆาตกรรมหมู่กลางมหานคร ด้วยมูลเหตุเพียงว่า เหยื่อพวกนี้ไม่มีรสนิยมแบบที่คนส่วนมากเขามี</div><br /><div>มีแต่สังคมป่าเถื่อนและไร้อารยะเท่านั้น ที่ไม่เปิดพื้นที่ให้ความคิด ความเชื่อ หรือรสนิยมที่แตกต่าง</div><br /><div>ฤาสังคมแห่งนี้ แม้เพียงเสรีภาพในความรัก ก็มิอาจหยิบยื่นให้แก่กันได้</div><br /><div>เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นถูกคุกคามอย่างมากพอแล้ว แล้วนี่จะไม่เหลือพื้นที่ให้เสรีภาพในความรักบ้างเลยหรือ </div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-6850051924589656007?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-54309618313727409452008-04-17T14:13:00.000+02:002008-04-17T14:16:27.974+02:00โฆษณาบทความใหม่ของผม<br /><br />๑. ยุบพรรคในต่างประเทศ<br /><br />รอตีพิมพ์ในประชาชาติธุรกิจ น่าจะสัปดาห์หน้า<br /><br />๒. องค์กรตุลาการกับประชาธิปไตย<br /><br /><a href="http://www.sameskybooks.org/2008/04/17/judge-and-democracy/">http://www.sameskybooks.org/2008/04/17/judge-and-democracy/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-5430961831372740945?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-83000574988413501912008-04-08T09:36:00.000+02:002008-04-08T09:48:55.757+02:00เนื่องในโอกาสครบรอบ ๑๐๐ ปีชาตกาลของศ.ดร.หยุด แสงอุทัย ในฐานะที่ผมได้อ่านตำรา บทความ หมายเหตุท้ายฎีกา คำอภิปรายต่างๆของหยุด จนอาจกล่าวได้ว่าเป็นลูกศิษย์ทางตำรา ผมไม่มีอะไรจะอุทิศให้ นอกเสียจากนำบทความของผมที่เกี่ยวกับเรื่องพระราชอำนาจ (หยุดแสดงความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้บ่อยครั้ง) มาเผยแพร่อีกครั้ง ทางเว็บไซต์ฟ้าเดียวกัน<br /><br />นี่เป็นบทนำที่ผมเขียน ส่วนรายละเอียด อ่านเพิ่มเติมต่อที่<br /><br /><a href="http://www.sameskybooks.org/2008/04/04/yud/">http://www.sameskybooks.org/2008/04/04/yud/</a><br /><br />.................<br /><br />วันที่ ๘ เมษายน ปีนี้ เป็นวันครบรอบ ๑๐๐ ปี ชาตกาลของศาสตราจารย์ ดร.หยุด แสงอุทัย ผู้มีคุณูปการต่อวงการกฎหมายไทย<br /><br />หยุด เกิดเมื่อวันที่ ๘ เมษายน พ.ศ.๒๔๕๑ สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๖ จากโรงเรียนมัธยมโฆษิตสโมสร เนติบัณฑิตไทยจากโรงเรียนกฎหมาย กระทรวงยุติธรรม สำเร็จปริญญาเอกกฎหมายขั้นเกียรตินิยมชั้นสูง (Magna Cumlaude) จากมหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ประเทศเยอรมัน<br /><br />ในอดีต เคยรับราชการในสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา โดยดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา และกรรมการร่างกฎหมาย จนกระทั่งถึงปี ๒๕๑๑ จึงเกษียณอายุราชการ นอกจากนั้นยังดำรงตำแหน่งสำคัญอื่นอีก เช่น ตุลาการรัฐธรรมนูญ รวมทั้งเป็นผู้บรรยายวิชากฎหมายลักษณะต่าง ๆ แทบทุกลักษณะวิชาในคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสถาบันการศึกษาชั้นสูงอื่น ๆ ด้วย<br /><br />หยุดแต่งตำราทางกฎหมาย เขียนบทความทางกฎหมายและบันทึกท้ายคำพิพากษาฎีกาไว้เป็นจำนวนมาก<br /><br />ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๒๒<br /><br />..............<br /><br />หยุดเป็นผู้เชี่ยวชาญกฎหมายแทบทุกประเภท แต่ที่ได้การยอมรับนับถือเป็นอย่างมาก คือ กฎหมายอาญา และกฎหมายรัฐธรรมนูญ นอกจากนี้หยุดยังเขียนตำราคลาสสิก “ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไป” ซึ่งปัจจุบันยังนิยมใช้กันอย่างแพร่หลาย<br /><br />หยุดเข้าไปมีบทบาททางการเมืองเมื่อดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาในสมัยรัฐบาลของจอมพล ป. พิบูลสงคราม โดยตำแหน่งของหยุดแล้วก็เปรียบเสมือนเป็น “มือกฎหมาย” ของรัฐบาลนั่นเอง จากบทบาทดังกล่าว ส่งผลให้หยุดต้องรับวิบากกรรมทางการเมือง<br /><br />โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรณีถูกกล่าวหาว่า “หมิ่นพระบรมเดชานุภาพ” จากขั้วการเมืองฝ่ายตรงข้ามของจอมพล ป. (ดูรายละเอียดได้ในบทความ “กรณี หยุด แสงอุทัย ถูกกล่าวหาว่าหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ๒๔๙๙” ของ สมศักดิ์ เจียมธีรสกุลได้ที่ <a href="http://somsakwork.blogspot.com/2006/09/blog-post_1973.html%20%20%20และ">http://somsakwork.blogspot.com/2006/09/blog-post_1973.html%20%20%20และ</a>http://midnightuniv.org/midnight2545/document9542.html)<br /><br />จากการศึกษาตำรากฎหมายของรัฐธรรมนูญของหยุด บทความ หรือคำอภิปรายต่างๆ เรายืนยันได้ว่า หยุด มีความคิดอย่างตรงไปตรงมาในเรื่องพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ในระบอบประชาธิปไตย คือ ในระบอบประชาธิปไตย ไม่มีผู้ใดที่มีและใช้อำนาจทางการเมืองโดยปราศจากความรับผิดชอบ เพื่อมิให้กษัตริย์ต้องรับผิด ตามคำกล่าวที่ว่า “The King Can Do No Wrong” จึงต้องมิให้กษัตริย์กระทำการใดๆ เว้นแต่มีผู้รับสนองพระบรมราชโองการซึ่งเป็นผู้กระทำอย่างแท้จริง<br /><br />ดังปรากฏให้เห็น เช่น<br /><br /><span style="color:#ff0000;">“ในขณะนี้ปรากฏว่าได้มีการวิพาษ์วิจารณ์การกระทำของพระมหากษัตริย์ในที่ชุมนุมสาธารณะหรือในทางหนังสือพิมพ์อยู่บ้าง ซึ่งไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ เพราะตามรัฐธรรมนูญนั้น องค์พระมหากษัตริย์เป็นที่เคารพสักการะ ผู้ใดจะละเมิดมิได้ ฉะนั้นในทางรัฐธรรมนูญพระมหากษัตริย์จึงทรงกระทำผิดมิได้ (The King Can Do No Wrong) แต่ทรงกระทำตามคำแนะนำของรัฐมนตรีหรือประธานสภาผู้แทนราษฎรซึ่งจะเป็นผู้รับผิดชอบแทนพระองค์”</span> และ <span style="color:#ff0000;">"องค์พระมหากษัตริย์ไม่พึงตรัสสิ่งใดอันเป็นปัญหาหรือเรื่องราวที่เกี่ยวกับเศรษฐกิจ การเมือง หรือทางสังคมของประเทศ โดยไม่มีรัฐมนตรีในคณะรัฐบาลเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ"<br /></span>(ในบทความชื่อ “อำนาจและความรับผิดชอบในระบอบประชาธิปไตย” อ่านออกอากาศทางวิทยุกระจายเสียงของกรมประชาสัมพันธ์ เมื่อวันที่ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๙)<br /><br /><span style="color:#ff0000;">“ในเวลานี้ ในประเทศไทยยังมีรัฐมนตรีและข้าราชการชั้นผู้ใหญ่บางคนเอาพระมหากรุณาธิคุณที่พระมหากษัตริย์ทรงใช้สิทธิ ๓ ประการ คือ สิทธิที่จะได้รับการปรึกษาหารือ สิทธิที่จะทรงสนับสนุน และสิทธิที่จะทรงตักเตือน ไปใช้ในทางที่ผิด กล่าวคือ มักจะนำพระราชดำรัสในการที่พระมหากษัตริย์ทรงใช้สิทธิ ๓ ประการดังกล่าวนั้น ไปเผยแพร่แก่สื่อมวลชนบ้าง แก่บุคคลอื่นบ้าง การที่ทำเช่นนั้น อาจเป็นโดยเจตนาดี เพราะเห็นว่าจะเป็นที่เชิดชูพระเกียรติบ้าง หรือเห็นว่าแสดงว่าได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยบ้าง หรือเป็นเกียรติที่ได้เข้าเฝ้าและรับสนองพระราชประสงค์บ้าง ซึ่งไม่ถูกต้องทั้งนั้น คำแนะนำหรือตักเตือนของพระมหากษัตริย์ย่อมต้องเป็นความลับ เพราะมิฉะนั้น ผู้ที่ไม่เห็นชอบด้วยจะนำไปวิพากษ์วิจารณ์ และจะทำให้องค์พระมหากษัตริย์ไม่เป็นที่เคารพสักการะ ถ้าคณะรัฐมนตรีจะรับคำแนะนำตักเตือนไปปฏิบัติ ต้องปฏิบัติด้วยความรับผิดชอบของตนเอง จะอ้างพระมหากษัตริย์มิได้ เพราะเป็นการนำพระมหากษัตริย์ไปทรงพัวพันกับการเมือง”</span> และ <span style="color:#ff0000;">"... ในกรณีที่ไม่ทรงเห็นด้วย ก็จะทรงทักท้วงตักเตือนให้เห็นภยันตรายของการดำเนินตามนโยบายของคณะรัฐมนตรี ในกรณีที่พระมหากษัตริย์ทรงทักท้วงเช่นว่านี้ ย่อมเป็นหน้าที่ของคณะรัฐมนตรีที่จะต้องประชุม ปรึกษาหารือกันใหม่ คณะรัฐมนตรีอาจยืนยันความเห็นเดิมก็ได้ และเมื่อคณะรัฐมนตรียืนยันตามความเห็นเดิม พระมหากษัตริย์ก็ต้องทรงยอม เพราะคณะรัฐมนตรีต่างหากเป็นผู้รับผิดชอบต่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติ..."<br /></span>(หยุด แสงอุทัย, คำอธิบายธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๑๕. หน้า ๔๖-๔๗)<br /><br />ผู้เขียนได้รับความรู้ทางกฎหมายจากตำราของหยุด และได้รับอิทธิพลทางความคิดของหยุดในเรื่องพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ในระบอบประชาธิปไตยมาพอสมควร และเนื่องในโอกาสครบรอบ ๑๐๐ ปี ชาตกาลของหยุด แสงอุทัย ผู้เขียนจึงขออนุญาตใช้พื้นที่ของฟ้าเดียวกันในการเผยแพร่บทความบางส่วนของผู้เขียนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ในระบอบประชาธิปไตย เพื่อเป็นการอุทิศแด่ศาสตราจารย์ ดร.หยุด แสงอุทัย ได้แก่<br /><br />๑. พระราชอำนาจ การลงพระปรมาภิไธย และการสนองพระบรมราชโองการ<br /><br />๒. พระราชดำรัสของกษัตริย์ในระบอบประชาธิปไตย<br />๓. อะไรคือ ตัดสิน “ในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์”<br />๔. การลดพระราชอำนาจกษัตริย์ในสวีเดน และการเพิ่มพระราชอำนาจกษัตริย์ในลิคเตนสไตน์<br />๕. กฎมณเฑียรบาลกับรัฐธรรมนูญ<br /><br />อนึ่ง บทความเหล่านี้ เคยเผยแพร่ทางสื่อสาธารณะในหลายๆที่มาก่อน หากผู้ใดเคยอ่านมาแล้ว ผู้เขียนต้องขออภัยที่นำ “ของเก่า” มา “ขายใหม่” และหากจะก่อให้เกิดประโยชน์โภชผล ผู้เขียนขออุทิศให้แด่ศาสตราจารย์ ดร.หยุด แสงอุทัย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-8300057498841350191?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-59509954170431614812008-03-26T14:52:00.000+01:002008-03-26T14:56:14.259+01:00ผมอ่านข่าวในคมชัดลึก เขาเอาเรื่องยุบพรรคตุรกีมารายงาน<br /><br /><a href="http://www.komchadluek.net/2008/03/26/x_pol_k001_195765.php?news_id=195765">http://www.komchadluek.net/2008/03/26/x_pol_k001_195765.php?news_id=195765</a><br /><br />ผมไม่รู้ว่าคนเขียนข่าวนี้มีวัตถุประสงค์อะไร<br /><br />ถ้าคนเขียน ต้องการชิ่งไปหาพลังประชาชนแล้วล่ะก็ ผมว่าคนละเรื่องเลย<br /><br />มองในแง่ดี เขาไม่รู้เรื่องตุรกี มองในแง่ร้าย เขาอาจรายงานข่าวมาไม่ครบ เพื่อเอาบางส่วนมาชิ่งใส่พลังประชาชน (ซึ่งก็น่าจะใช่ เพราะเปิดหัวมาย่อหน้าแรกก็เอาเรื่องแบร์ลุสโคนี่มาเทียบกับทักษิณ)<br /><br />ผมอ่านข่าวนี้พบในหนังสือพิมพ์ที่นี่ เมื่อวันที่ ๑๔ มีนาคม เสียดายที่ไม่ได้เอามาเล่าให้ฟังทันที แต่เมื่ออ่านเจอในคมชัดลึกแล้ว ก็ต้องลุกมาอธิบายให้เข้าใจเสียหน่อย<br /><br />เรื่องมีอยู่ว่า ตุรกี หลังจากการปฏิวัติอย่างถึงรากถึงโคนในสมัย มุสตาฟา เคมาล อัลตาเติร์ก ราวๆปี ๑๙๒... กว่าๆ ตุรกี ก็เปลี่ยนไปอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ<br /><br />เขาเรียกกันเล่นๆว่า การปฏิรูปแบบ เคมาลิสต์ ตามชื่อของ มุสตาฟา เคมาล อัลตาเติร์กมีหลักพื้นฐานอยู่ ๖ ประการ คือ สาธารณรัฐ ประชานิยม (อันนี้ไม่เหมือนของเรานะ ของเขาหมายถึงการเพิ่มสิทธิเสรีภาพ ความเสมอภาค) รัฐฆราวาส ปฎิวัติปฎิรูป ชาตินิยม อำนาจรัฐนิยม (อันนี้หมายถึงรัฐเป็นผู้เล่นหลักในการเปลี่ยนแปลง)<br /><br />การเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัด ก็เช่น ประกาศให้ตุรกีเป็นสาธารณรัฐ ยกเลิกสุลต่าน ยกเลิกตำแหน่งกาหลิบ เปลี่ยนปฏิทินอิสลามให้มาใช้ตามสากล ปฏิรูปการศึกษาให้สอดรับกับประเทศอื่นๆ ร่างประมวลแพ่งและอาญาใหม่ โดยเอาของฝรั่งเศส เยอรมัน อิตาลีมาดู เปลี่ยนตัวอักษรในภาษาตุรกี ให้สตรีมีสิทธิเลือกตั้ง ยกเลิกกฎหมายอิสลาม ในบัตรประชาชนไม่ต้องระบุศาสนา<br /><br />สำคัญที่สุด คือ ประกาศให้ตุรกีเป็นรัฐฆราวาสโดยสมบูรณ์แบบ แยกศาสนาออกจากการเมืองและรัฐ รัฐตุรกีจะเป็นกลางทางศาสนา ไม่มีโรงเรียนอิสลาม ไม่มีการสอนวิชาศาสนา สตรีห้ามสวมผ้าลุมหัว<br /><br />สาเหตุที่ตุรกีต้องประกาศตนเป็นรัฐฆราวาส ก็ไม่ต่างอะไรกับหลายๆประเทศในยุโรป ที่ศาสนาจักรเข้ามามีบทบาทแทรกแซงการเมืองจนวุ่นวายไปหมด<br /><br />กล่าวได้ว่า ความเป็นรัฐฆราวาส เป็นเรื่องอ่อนไหวและแตะต้องไม่ได้ของตุรกีเลยทีเดียว...<br /><br />มาถึงปัจจุบัน ปี ๒๐๐๒ พรรคยุติธรรมและการพัฒนาของนายกฯ เอโดร์กาน หรือพรรค AKP ได้เสียงข้างมากถล่มทลาย เป็นรัฐบาล ก็เริ่มเกิดความกังลกันขึ้น เพราะ พรรคนี้มีแนวทางอนุรักษ์นิยม อิสลามนิยม<br /><br />กลางปีที่แล้ว มีเดินขบวนกันยกใหญ่ เพื่อขับไล่ ปธน ออก เพราะเรื่องกระทำการกระทบหลักรัฐฆราวาส<br /><br />เดือน กพ ปีนี้ รัฐบาลผลักดันให้สภาออกกฎหมายยกเลิกการห้ามเอาผ้าคลุมหัวของสตรีมุสลิม ก็เลยเกิดประท้วงกันขึ้น<br /><br />สส ฝ่ายค้าน ยื่นเรื่องไปถึงอัยการ อัยการทำสำนวนร้อยกว่าหน้า เสนอต่อศาล รธน เพื่อให้สั่งยุบพรรคของนายกฯนี้ ในข้อหามีพฤติกรรมหลายประการที่ขัดกับหลักรัฐฆราวาส โดยเฉพาะเรื่องออกกฎหมายยกเลิกการห้ามเอาผ้าคลุมหัวของสตรีมุสลิม<br /><br />ปัญหามีอยู่ว่า คือการเผชิญหน้ากันสองสิ่ง ระหว่าง พรรครัฐบาลนี้ได้เสียงข้างมากเด็ดขาด พึ่งได้รับเลือกกลับเข้ามาใหม่ไม่นาน กับ การกระทำของพรรคไปกระทบเอากับหลักรัฐฆราวาสซึ่งเป็นอุดมการณ์หลักของตุรกี<br /><br />ฝ่ายรัฐบาลก็อ้างว่าตนมีเสียงข้างมาก ฝ่ายต่อต้านก็อ้าง ใช่ เสียงข้างมากก็จริง แต่ไม่ใช่ทำเรื่องที่กระทบหลักพื้นฐานแบบนี้<br /><br />นายกฯบอกว่า คำฟ้องนี้เป็นคำฟ้องที่ชนกับเจตจำนงแห่งชาติ เพราะ พรรคเราได้เสียงข้างมาก การเมืองในระบอบ ปชต ของยุโรป สนามสู้กันหลักๆอยู่ที่รัฐสภา ไม่ใช่ศาล<br /><br />ตอนนี้ก็รอศาล รธน ตัดสินอยู่<br /><br />อนึ่ง ศาล รธน เคยยุบพรรคมา ๒๔ พรรค นับแต่ปี ๑๙๖๒ ได้แก่ พรรคมีอุดมการณ์ มีการกระทำกระทบหลักรัฐฆราวาส พรรคที่สนับสนุนชาวเคิร์ด พรรคซ้ายจัด<br /><br />หากเอามาเปรียบเทียบกับไทย จริงอยู่ ข้อเหมือนอาจอยู่ที่ พรรคที่อาจถูกยุบเป็นพรรคเสียงข้างมาก คนเลือกมาเยอะ<br /><br />แต่ข้อแตกต่าง ซึ่งผมว่าต้องเน้นเป็นพิเศษ มิฉะนั้นจะกลายเป็นพูดข่าวครึ่งเดียว คือ เหตุแห่งการยุบพรรคตุรกี เขามี รธน เขียนรับรองหลักการพื้นฐานไว้ชัด ๖ ประการ ซึ่งพรรคการเมืองกระทำการละเมิดไม่ได้ (ก็เหมือนๆกับเรา ที่ห้ามแตะเรื่องความเป็นราชอาณาจักร กับรัฐเดี่ยว) หากล้ำเส้นไป ก็อาจโดนยุบพรรคได้<br /><br />แต่ของเรา เหตุแห่งการยุบพรรคที่เอามาเล่นคืออะไร คือเรื่องกรรมการบริการพรรคทำผิด กม เลือกตั้ง โดนใบแดง แล้ว "ให้ถือว่า" กระทำการอันได้มาซึ่งอำนาจการปกครองโดยวิถีทางที่ไม่ถูกต้องตามระบอบประชาธิปไตย<br /><br />บ้ามั้ยครับ....<br /><br />อย่างไรเสีย การยุบพรรคของตุรกี ก็เป็นไปตามหลักกติกาทั่วๆไป ที่ยุบเพราะเรื่องอุดมการณ์ เรื่องกระทำการกระทบหลักการพื้นฐานของรัฐ เหมือนในหลายๆประเทศที่ยุบพรรคแนวๆนาซี ฟาสซิสต์<br /><br />ความเห็นผม...<br /><br />ผมไม่อยากให้มีการยุบพรรคใดๆเลย ปล่อยเป็นไปตามธรรมชาติดีที่สุด จะขวาจัด ซ้ายจัด จะบ้าบอแค่ไหน ก็ต้องเปิดให้เขาได้มีโอกาสแสดงความเห็น<br /><br />แต่ก็ต้องเข้าใจยุโรป ต้องเอาเรื่องยุบพรรคมาใส่ เพราะ เขากลัว ปวศ ซ้ำรอย เหมือน พรรคนาซีครองอำนาจ หรือ พรรคโหดๆขึ้นมาเป็นรัฐบาลจ้องจะฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ทำสงคราม<br /><br />ผมกำลังค้นเรื่องยุบพรรคการเมืองในต่างประเทศอยู่<br /><br />ไปเจอรายงานของ คณะกรรมการประชาธิปไตยโดยกฎหมาย หรือที่เรียกกันว่า คณะกรรมการเวนิส ซึ่งเป็นองค์กรหนึ่ง สังกัด Conseil de l'Europe รายงานนี้เผยแพร่ในปี ๑๙๙๘<br /><br />เขาไปสำรวจรัฐธรรมนูญหลายประเทศ เรื่องข้อห้ามของพรรคการเมือง และการยุบพรรคผมสรุปคร่าวๆ (ส่วนจะเขียนละเอียดเมื่อไร รอสักหน่อยนะครับ จะพยายามเจียดเวลาจากวิทยานิพนธ์มาเรียบเรียง)<br /><br />ข้อห้ามของพรรคการเมือง อาจแบ่งได้ ๓ กลุ่ม<br /><br />กลุ่มแรก<br />เรื่องอุดมการณ์ เป้าหมายของพรรค เช่น ห้ามอุดมการณ์ฟาสซิสต์ นาซี เหยียดผิว เชื้อชาติ ศาสนา แบ่งแยกดินแดน หรือกระตุ้นให้เกิดความรุนแรง เกลียดชัง ในบางประเทศ ใช้คำกว้างๆ ว่า กระทบต่อความสงบเรียบร้อย ซึ่งเปิดให้ศาลใช้ดุลพินิจเป็นกรณีไป (ไม่เหมือนของเรา มาตรา ๒๓๗ ใช้คำว่า ให้ถือว่า)<br /><br />กลุ่มสอง<br />เรื่องรูปแบบ เช่น ชื่อพรรค สัญลักษณ์พรรค ห้ามไปในทางศาสนา หรืออย่างแคนาดา ห้ามชื่อพรรคมีคำว่า อินเดเพนเดนท์<br /><br />กลุ่มสาม<br />เรื่องการจัดองค์กรในพรรคเช่น ระเบียบพรรคต้องเป็น ปชต สมาชิกต้องเป็นคนสัญชาติของรัฐนั้น<br /><br />ส่วนมาตรการบังคับ หรือ แซงชั่น นั้น ก็มีสามรูปแบบ<br /><br />หนึ่ง ไม่มีมาตรการลงโทษใดๆ<br /><br />สอง ไม่อนุญาตให้จดทะเบียน เช่น บางประเทศการจัดตั้งพรรคการเมือง ต้องไปขอจดทะเบียนก่อน เจ้าหน้าที่ก็อาจไม่อนุญาตให้จด แต่หลายประเทศในยุโรป ตั้งพรรคได้เลย ไม่ต้องจดทะเบียน เพราะ ถือเป็นเสรีภาพในการรวมกลุ่มกัน<br /><br />สาม ยุบพรรค ก็แบ่งเป็นให้ศาล รธน ยุบ หรือ ศาลยุติธรรม ยุบ แล้วแต่ประเทศ<br /><br />ในทางปฏิบัติหลังสงครามโลก มียุบพรรคกันมาก พวกพรรคแนวๆฟาสซิสต์ นาซี แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยปรากฎ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-5950995417043161481?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-67076338968264579612008-03-14T04:23:00.000+01:002008-03-14T04:24:36.006+01:00กลายเป็นกิจวัตรของผมไปแล้ว เวลา ๕ ทุ่มของที่นี่ ต้องเปิดอินเตอร์เน็ต ดูทีวีออนไลน์ช่อง ๓ ถ้าวันไหนพลาดไป ก็ต้องย้อนกลับไปดูให้ได้<br /><br />คือ รายการโลกยามเช้า ช่อง ๓ ตี ๕<br /><br />นอกจากเนื้อหาดีแล้ว ยังชอบผู้ประกาศด้วย<br /><br />เธอชื่อ แคลร์ ปัจฉิมานนท์<br /><br />ไม่รู้เพราะอะไร... ทำไมถึงชอบ<br /><br />แต่รู้สึกว่า... เธอมีเสน่ห์ดี<br /><br />หลายคนบอกว่า เธอเจ้าเนื้อไปนิด แต่ผมกลับมองว่าเธอดูดีในแบบฉบับของเธอ<br /><br />พอผมนิยมชมชอบเข้า ก็ไปตามหาข้อมูลในเน็ต เจอประวัติและบทสัมภาษณ์เธอหลายชิ้น อ่านดูก็ยิ่งชอบเธอเข้าไปอีก<br /><br />สงสัยผมจะแพ้ทางผู้หญิงสไตล์นี้กระมัง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-6707633896826457961?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-40057286507564155102008-03-06T21:41:00.000+01:002008-03-06T21:43:56.542+01:00ในเฟซบุ๊ค เราเจอข้อมูลที่แสดงตนเป็นนิโกลาส์ ซาร์โกซี่ถึง ๘๐ คน (ประธานาธิบดีฝรั่งเศส) เป็นชาร์ลส์ เดอ โกลล์ ๖ คน (อดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศส ปัจจุบันเสียชีวิตไปแล้ว) เป็นฟร็องซัวส์ มิตแตรองด์ ๔ คน (อดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศส ปัจจุบันเสียชีวิตไปแล้ว) และเป็นโอซามา บิน ลาเดนอีก ๓ คน<br /><br />การสร้างข้อมูลในเว็บไซต์เฟซบุ๊คโดยเอาชื่อและข้อมูลของบุคคลผู้มีชื่อเสียงมาใส่ อาจเป็นเรื่องปกติ บางคนทำลงไปเพื่อล้อเลียนสนุกสนาน บางคนทำลงไปด้วยหวังดีอยากประชาสัมพันธ์ให้กับบุคลลผู้มีชื่อเสียงทั้งหลาย<br /><br />แต่สำหรับโมร็อกโกนั้น การกระทำเช่นนี้ทำให้คุณติดคุกได้...<br /><br />๕ กุมภาพันธ์ ตำรวจโมร็อกโกบุกเข้าจับกุมนายฟูอาด มูร์ทาดา วิศวกรคอมพิวเตอร์วัย ๒๖ ปี ในข้อหา “บังอาจ” ใช้ข้อมูลและรูปของเจ้าชายมูเลย์ ราชิด พระอนุชาคนสุดท้ายของกษัตริย์โมฮัมเหม็ดที่ ๖<br /><br />เพื่อตรวจสอบว่านายฟูอาด มูร์ทาดา ไม่ใช่ผู้ก่อการร้ายซึ่งจะทำอันตรายต่อราชวงศ์ ตำรวจจึงต้องควบคุมตัวเขา ไว้ในสถานที่ลับถึง ๓๖ ชั่วโมง ผู้ใกล้ชิดของนายฟูอาด มูร์ทาดา ยืนยันว่าเขาถูกเจ้าหน้าที่ซ้อมและทรมาน<br /><br />ฟูอาด มูร์ทาดา ให้การว่าตนสร้างไฟล์ในเฟซบุ๊คโดยใช้ข้อมูลและรูปภาพของเจ้าชายราชิด ก็เพราะมีความประทับใจในตัวเจ้าชายราชิดมาก หาได้กระทำลงไปเพื่อลบหลู่ดูหมิ่นแต่อย่างใด เขาแถลงในเว็บไซต์ว่า เขาขอโทษและแสดงความเสียใจต่อทุกฝ่าย โดยเฉพาะครอบครัวของเขา ฟูอาดยอมรับว่าตนกระทำลงไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ไม่ได้มีเจตนาร้าย เขาเป็นเพียงคนธรรมดาๆที่อยากมีงานที่ดีและมั่นคง มีชีวิตที่เรียบง่ายเท่านั้น<br /><br />๒๒ กุมภาพันธ์ ศาลโมร็อกโกตัดสินให้จำคุกนายฟูอาด มูร์ทาดา เป็นเวลา ๓ ปี และปรับ ๑๐,๐๐๐ ดีร์แฮม (ประมาณ ๘๗๔ ยูโร หรือเกือบๆ ๔๒,๐๐๐ บาท)<br /><br />องค์กร Amnesty ประณามการตัดสินของศาลโมร็อกโกว่า “นี่เป็นการจองจำความคิดเห็น” ในขณะที่องค์กรสื่อไร้พรมแดน (Reporteur sans frontière) ตำหนิบริษัท โมร็อกโก เทเลคอม ผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ตรายหลักของโมร็อกโก ด้วยเหตุที่บริษัทยอมเปิดเผยข้อมูลของผู้ใช้บริการให้กับทางการและช่วยตำรวจจับลูกค้าของตนเอง<br /><br />บล็อกเกอร์ชาวโมร็อกโกทั้งหลาย ต่างร่วมกันวิพากษ์วิจารณ์คดีของฟูอาดว่าเป็นคดีที่ไร้เหตุผลอย่างสิ้นเชิง พวกเขาเกรงว่าการปราบปรามโดยเจ้าหน้าที่จะลุกลามมาสู่บล็อกเกอร์ หลังจากที่เจ้าหน้าที่ได้จับกุมสื่อมวลชนหลายรายที่ “หมิ่น” และไม่เคารพพระมหากษัตริย์<br /><br />ล่าสุด ผู้คนในวงการบล็อกและสื่อมวลชนได้ร่วมกันเปิดเว็บไซต์ http://www.helpfouad.com/ เพื่อสนับสนุน นายฟูอาด มูร์ทาดา ปัจจุบันเว็บไซต์นี้กลายเป็นเว็บไซต์ที่มีคนเข้ามากที่สุดในโมร็อกโก<br /><br />และเมื่อวันที่ ๑ มีนาคมที่ผ่านมา ผู้ใช้อินเตอร์เนตทั่วโลกได้รวมตัวกันชุมนุมตามเมืองใหญ่ๆ เช่น ราบัต ปารีส มอนทรีออล ลอนดอน บรัสเซลล์ อัมสเตอร์ดัม และวอชิงตัน เพื่อเรียกร้องให้ปล่อยตัวนายฟูอาด มูร์ทาดา<br /><br />อ่านข่าวนี้แล้ว ก็ชวนให้คิดว่า ถ้าเรื่องแบบนี้เกิดที่ประเทศไทย จะเป็นอย่างไรหนอ?<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">ข้อมูลเพิ่มเติม</span></strong><br /><br />เว็บไซต์เฟซบุ๊ค<br /><a href="http://www.facebook.com/">http://www.facebook.com/</a><br /><br />เว็บไซต์สนับสนุนฟูอาด<br /><a href="http://www.helpfouad.com/">http://www.helpfouad.com/</a><br /><br />รวบรวมข่าวเกี่ยวกับคดีฟูอาดทั้งภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส<br /><a href="http://www.helpfouad.com/1157.html">http://www.helpfouad.com/1157.html</a><br /><br />ชมภาพบรรยากาศการประท้วงเมื่อวันที่ ๑ มีนาคมได้จาก youtube<br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=MOozV-_Z5Vg">http://www.youtube.com/watch?v=MOozV-_Z5Vg</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=KyRWFJxf5nw&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=KyRWFJxf5nw&amp;feature=related</a><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=2WdqlAMi7zM&amp;feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=2WdqlAMi7zM&amp;feature=related</a><br /><br />ผู้เขียนเคยเขียนเกี่ยวกับกรณีหมิ่นพระมหากษัตริย์ในโมร็อกโกไว้สั้นๆ ในบล็อก <a href="http://etatdedroit.blogspot.com/2007/08/blog-post.html">http://etatdedroit.blogspot.com/2007/08/blog-post.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-4005728650756415510?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-19059557250735189312008-03-05T09:34:00.000+01:002008-03-05T09:36:23.927+01:00วันที่ ๓ ก.พ. ที่ผ่านมา ศาลฝรั่งเศสได้พิจารณาคดีคำฟ้องฉุกเฉินของสหภาพครู SNES-FSU และครูอื่นๆอีก ๕๐ คน ซึ่งขอให้ศาลสั่งให้เจ้าของเว็บไซต์ <a href="http://www.note2be.com/">www.note2be.com</a> ยุติการเผยแพร่การให้คะแนนครูโดยนักเรียน<br /><br />เว็บไซต์ note2be เริ่มเปิดทำการเมื่อวันที่ ๓๐ มกราคม ที่ผ่านมา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้นักเรียนได้มีโอกาสให้คะแนนครูกลับคืนบ้าง ด้วยเห็นว่าครูมีอำนาจในการให้คุณให้โทษแก่นักเรียนผ่านทางคะแนนในแต่ละวิชา แต่นักเรียนกลับไม่มีโอกาสประเมินผลงานของครู นอกจากนี้ก็ยังเปิดกระดานข่าวให้นักเรียนได้เข้ามาแสดงความคิดเห็นและวิจารณ์การทำงานของครู<br /><br />เว็บมาสเตอร์ได้แบ่งการให้คะแนนออกเป็น ๖ กลุ่ม ได้แก่ ความน่าสนใจ, ความชัดเจนในเนื้อหาที่สอน, การมีเวลาให้กับนักเรียน, ความเป็นธรรม, บุคลิกน่าเคารพนับถือ, ความกระตือรือร้น นาย Stéphane Cola ผู้ร่วมก่อตั้งเว็บไซต์ เปิดเผยว่า นับแต่เปิดทำการ มีครูถึง ๗ หมื่นคนที่ถูกนักเรียนนำมาให้คะแนน ค่าเฉลี่ยคะแนนของครูแต่ละคนอยู่ที่ ๑๔ เต็ม ๒๐ ในแต่ละวันมีผู้ใช้บริการเข้ามาคลิกถึง ๒ แสนครั้ง<br /><br />สหภาพแรงงานครู SNES-FSU เห็นว่าเว็บไซต์ดังกล่าว เป็นการใช้เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นที่กระทบต่อการเรียนการสอนและวิชาชีพครู จึงร่วมกันฟ้องศาล<br />ศาลสั่งให้เว็บมาสเตอร์ต้องลบชื่อครูและข้อมูลที่เกี่ยวกับการให้คะแนนครูออกทั้งหมดภายใน ๔๘ ชั่วโมง และให้เว็บมาสเตอร์จ่ายค่าเสียหายทางสัญลักษณ์ให้แก่ผู้ร้องทุกคนคนละ ๑ ยูโร ศาลให้เหตุผลว่าการใช้เสรีภาพทางข้อมูลข่าวสารและเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นต้องมีข้อจำกัด ไม่อาจกระทบต่อกิจกรรมการเรียนการสอนได้ ศาลยังกล่าวอีกว่า การแสดงความคิดเห็นในกระทู้และการให้คะแนนครูโดยปราศจากการกลั่นกรอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่มีผู้ใช้บริการมาก ย่อมนำมาซึ่งความเสี่ยงอย่างร้ายแรงต่อการทะเลาะเบาะแว้งและบาดหมางกัน<br /><br />มีข้อสังเกตว่า ศาลตัดสินให้เว็บไซต์ถอดชื่อครู คะแนน และข้อวิจารณ์ออก และศาลได้ห้ามเว็บไซต์เปิดพื้นที่ให้มีการให้คะแนนครูเท่านั้น นั่นหมายความว่าผู้ใช้บริการเว็บนี้ยังสามารถให้คะแนนและวิจารณ์โรงเรียนได้อยู่<br /><br />นาย Xavier Darcos รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการเห็นด้วยกับคำตัดสินของศาล เขาบอกว่าภารกิจที่ยากของอาชีพครู ไม่ควรถูกกล่าวร้ายหรือทำให้เสียหายจากบุคคลนิรนามและบุคคลที่ไม่เปิดเผยตัวตน ทางด้านนาย Francis Gerguin เลขาธิการสหภาพครู SNES-FSU กล่าวว่า นี่เป็นชัยชนะของทุกคน ไม่ใช่แค่ตนที่พอใจ ไม่ใช่แค่สหภาพครูของเราที่พอใจ แต่ผู้ประกอบวิชาชีพการเรียนการสอนทั้งหมดต่างพอใจกับคำตัดสินของศาลนี้<br /><br />ทางด้านนาย Stéphane Cola ผู้ร่วมก่อตั้งเว็บไซต์ยืนยันว่า คำตัดสินของศาลอันน่ากังวลนี้กระทบต่อเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น และเป็นอุปสรรคต่อแนวคิดของการมีอินเตอร์เนทในแง่ที่มุ่งหมายให้ทุกฝ่ายได้มีโอกาสแสดงความคิดเห็นและมีส่วนร่วม และเขาจะอุทธรณ์คำวินิจฉัยของศาลต่อไป เขายังให้ข้อมูลอีกว่าในหลายประเทศก็มีเว็บไซต์ในลักษณะเดียวกันนี้และศาลก็ไม่ได้กีดขวางการแสดงความเห็นผ่านเว็บไซต์แต่อย่างใด<br /><br />นาย Cola ชี้แจงว่า กฎหมายเสรีภาพในข้อมูลข่าวสารเปิดทางให้ครูที่ถูกนักเรียนระบุชื่อและให้คะแนนในเว็บไซต์สามารถร้องขอต่อเว็บมาสเตอร์ให้ลบชื่อของตนเองออกได้ แต่ในแต่ละวันมีครูเพียงประมาณ ๑๐๐ คนเท่านั้นที่ดำเนินการเช่นนี้<br /><br />ในระหว่างอุทธรณ์คำสั่งของศาลนี้ นาย Cola ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะปรับรูปแบบของเว็บไซต์ให้เหลือเพียงวิจารณ์โรงเรียนโดยไม่ให้วิจารณ์ครู หรือจะปิดเว็บไซต์ชั่วคราวไปก่อนจนกว่าศาลจะตัดสินอุทธรณ์<br /><br />ผู้คนในวงการอินเตอร์เน็ตเห็นว่าคำตัดสินนี้ไม่เป็นธรรมต่อการดำเนินการของเว็บไซต์ ไม่เป็นธรรมต่อเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น และไม่เป็นธรรมต่อวงการเว็บไซต์โดยรวม ต่อไปภายหน้าเว็บไซต์ที่เปิดโอกาสให้มีการตั้งกระทู้วิพากษ์วิจารณ์บุคคลใดหรืออาชีพใดอาจถูกสั่งห้ามอีกก็เป็นได้<br /><br />อนึ่ง แม้เว็บไซต์ให้คะแนนครูแห่งนี้จะถูกกระบวนการยุติธรรม “แบน” แต่พฤติกรรมลอกเลียนแบบก็เริ่มเกิดขึ้นแล้ว ในขณะนี้มีเว็บไซต์ www.note2bib.com เปิดพื้นที่ให้คนไข้หรือผู้รับบริการทางการแพทย์ได้มีโอกาสให้คะแนนแพทย์<br /><br />คาดหมายได้ว่าอาจมีเว็บไซต์ลักษณะเดียวกันเกิดขึ้นตามมาเป็นดอกเห็ด ให้คะแนนกันได้ตั้งแต่ช่างตัดผม ไปจนถึงคนขายขนมปัง...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-1905955725073518931?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-90640829026970557622008-01-10T06:02:00.000+01:002008-01-11T03:28:10.313+01:00บทความของผมชิ้นนี้ ตีพิมพ์ลงในประชาชาติธุรกิจ ๑๐ มกราคม ๒๕๕๑<br /><br />.............<br /><br />ใบเหลือง ใบแดง กกต. และศาลฎีกา<br /><br />“ใบเหลือง” และ “ใบแดง” เป็นนวัตกรรมทางกฎหมายที่คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ชุดแรกได้สร้างขึ้น ในรัฐธรรมนูญ พ.ศ. ๒๕๔๐ และ พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส.และ ส.ว. พ.ศ.๒๕๔๑ ไม่ได้บัญญัติไว้อย่างชัดเจนถึงอำนาจการแจก “ใบเหลือง-ใบแดง” ของ กกต. แต่ด้วย กกต. ชุดแรก มีความเชื่อว่า “จะไม่ยอมให้คนสกปรกเข้าสภาเป็นอันขาด” จึงใช้ช่องทางการสั่งให้เลือกตั้งใหม่ในกรณีเห็นว่าการเลือกตั้งไม่เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรมมาใช้<br /><br />การแจกใบเหลือง-ใบแดง ของ กกต. ชุดแรก สร้างความนิยมและความสะใจให้กับสังคมไทยและสื่อมวลชนเป็นอย่างมาก เพราะที่ผ่านมาไม่เคยเห็นองค์กรใดจะหาญกล้ามาจัดการนักการเมืองในระบบเช่นนี้ ต่อมาได้มีการแก้ไข พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส.และ ส.ว. พ.ศ.๒๕๔๑ เพื่อกำหนดอำนาจการแจก “ใบเหลือง-ใบแดง” ของ กกต.ให้ชัดเจนขึ้น เป็นอันว่า “ใบเหลือง” และ “ใบแดง” ได้ถือกำเนิดขึ้นในระบบกฎหมายไทย โดย “ใบเหลือง” กฎหมายใช้คำว่า “สั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่” และ “ใบแดง” ใช้คำว่า “เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งผู้สมัคร”<br /><br />แล้ว “ใบเหลือง ใบแดง” สมควรมีอยู่หรือไม่?<br /><br />ในระบอบประชาธิปไตย อำนาจอธิปไตยเป็นของประชาชน การใช้อำนาจอธิปไตยของประชาชนแสดงออกได้ทางหนึ่งที่สำคัญที่สุด คือ การใช้สิทธิเลือกตั้งผู้แทน เมื่อประชาชนใช้สิทธิทางการเมืองเพื่อแสดงออกซึ่งเจตจำนงของตนเองผ่านการเลือกตั้งแล้ว ย่อมไม่อาจมีองค์กรใดมากีดขวางผลของการแสดงเจตจำนงนั้น นอกเสียจากมีเหตุร้ายแรงจริงๆ เช่น มีกรณีโกงกันมโหฬาร ด้วยวิธีการเปลี่ยนหีบบัตร นำบัตรเลือกตั้งอื่นมาใส่ หรือนับคะแนนโดยทุจริต หรือมีเหตุการณ์ที่ทำให้ผลการเลือกตั้งออกมาไม่ตรงกับเจตจำนงของประชาชนเป็นอันมากถึงขนาดกลับตาลปัตร เป็นต้น<br /><br />เป็นไปได้อย่างไรที่ในระบอบประชาธิปไตย จะมีองค์กรอรหันต์ ๕ คนที่เข้ามาชี้ขาดว่าเสียงประชาชนนั้นใช้ไม่ได้ หาก กกต.แจก “ใบเหลือง-ใบแดง” ผู้ที่ได้คะแนนมากพอที่จะเป็น ส.ส. ไม่เท่ากับว่า กกต.ใช้อำนาจของตน “ลบล้าง” เจตจำนงของประชาชนไทยไปหรอกหรือ?<br /><br />นอกจากนี้ มาตรฐานการแจก ของ กกต. ในแต่ละคราว อาจไม่เท่ากันอีกด้วย เป็นไปได้หรือไม่ว่าการแจกใบเหลือง-ใบแดงชุดแรกมีความเข้มงวดสูง แต่พอเลือกตั้งใหม่ไปหลายครั้ง ก็ยังไม่ได้จำนวน ส.ส.ครบเพื่อเปิดสภาเสียที กกต. ก็อาจจำเป็นต้องลดความเข้มงวดลงด้วยการประกาศผลรับรอง ส.ส.ไปก่อน แล้วตามไป “สอย” ทีหลัง<br /><br />ยิ่งไปกว่านั้น เราไม่อาจทราบได้เลยว่า พฤติการณ์ใดที่จะถือว่าควรแจก “ใบเหลือง” และพฤติการณ์ใดที่ควรแจก “ใบแดง” ความหนักเบาของพฤติการณ์ที่อาจนำมาสู่ “ใบเหลือง” และ “ใบแดง”อยู่ที่ใด ยังน่าสงสัยอยู่<br /><br />อนึ่ง การแจกใบเหลือง-ใบแดง ยังอาจเป็นช่องทางให้มีการกลั่นแกล้งกันไปมาระหว่างผู้สมัครและพรรคการเมืองได้อีกด้วย<br /><br />ด้วยเหตุผลดังกล่าว ผู้เขียนจึงเห็นว่า ไม่ควรมี “ใบเหลือง-ใบแดง” อยู่ในระบบการเลือกตั้งและกฎหมายไทย<br /><br />อย่างไรก็ตาม เมื่อสังคมไทยยังเชื่อว่า กกต. จะเป็นมือปราบขจัดให้การซื้อเสียงหมดไปจากประเทศไทยให้ได้ (ซึ่งผู้เขียนเห็นว่าไม่มีทางเป็นไปได้ และการซื้อเสียงไม่อาจแก้ได้ด้วยกฎหมายเพียงอย่างเดียว) จึงจำต้องให้อำนาจแจกใบเหลือง-ใบแดงแก่ กกต. ไว้ในรัฐธรรมนูญต่อไป<br /><br />ระหว่างการร่างรัฐธรรมนูญ ๒๕๕๐ มีข้อถกเถียงกันว่า สมควรให้ กกต.มีอำนาจแจก “ใบเหลือง-ใบแดง” หรือไม่ มีแนวทางเสนอกันว่า เพื่อไม่ให้ กกต.มีอำนาจมากจนเกินไป สมควรให้ กกต.ทำหน้าที่เพียงสืบสวนสอบสวนและรวบรวมสำนวนส่งไปที่ศาล และศาลจะเป็นผู้วินิจฉัยเองว่าสมควรสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่หรือเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งหรือไม่ แต่อีกบางส่วนก็ยังต้องการสงวนอำนาจนี้ไว้กับ กกต. เช่นเดิม<br /><br />ในท้ายที่สุด ก็ได้วิธีประนีประนอม คือ ให้ กกต.มีอำนาจแจก “ใบเหลือง-ใบแดง” ดังเดิม แต่ภายหลังประกาศผลการเลือกตั้งแล้ว หาก กกต. ต้องการแจก “ใบเหลือง-ใบแดง” ก็ต้องยื่นคำร้องให้ศาลฎีกาเป็นผู้วินิจฉัยแทน<br /><br />มีข้อควรสังเกตว่า กรณีก่อนการประกาศผลเลือกตั้ง อำนาจการสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่ และการเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งยังคงเป็นอำนาจของ กกต.และคำวินิจฉัยของ กกต.ในเรื่องเหล่านี้ รัฐธรรมนูญกำหนดให้เป็นที่สุด ความข้อนี้ สมควรนำมาวิพากษ์วิจารณ์อย่างยิ่ง<br /><br />หากผู้ชนะการเลือกตั้งในเขตใด ที่ กกต. ไม่ประกาศรับรองผล แต่กลับสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่ (ใบเหลือง) หรือเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง (ใบแดง) โดยที่ผู้ชนะการเลือกตั้งนั้นอ้างว่าตนไม่มีโอกาสได้ชี้แจงต่อ กกต. เลย หรือผู้ชนะการเลือกตั้งนั้นเห็นว่าคำวินิจฉัยของ กกต. ในกรณีดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย เขาก็หมดสิ้นซึ่งหนทางตามกระบวนการทางกฎหมาย เพราะ รัฐธรรมนูญบอกว่าคำวินิจฉัยของ กกต. เป็นที่สุดแล้ว อย่างนั้นหรือ?<br /><br />ผู้เขียนเห็นว่า แม้บทบัญญัติในมาตรา ๒๓๙ วรรคแรกกำหนดให้ คำวินิจฉัยของ กกต.ในกรณีสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่หรือเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง ย่อมเป็นที่สุดนั้น ไม่ควรหมายความว่าเป็นที่สุดโดยไม่อาจฟ้องต่อศาลใดได้อีก องค์กรตุลาการควรตีความไปในทางที่ให้ผู้ถูกกระทบสิทธิได้มีโอกาสฟ้องคดีเพื่อให้องค์กรตุลาการตรวจสอบคำวินิจฉัยของ กกต. อีกครั้ง เพราะ หากคำวินิจฉัยของ กกต.เป็นที่สุด โดยไม่ให้ศาลตรวจสอบได้จริง ก็อาจขัดแย้งกันเองกับบทบัญญัติในมาตรา ๓ ของรัฐธรรมนูญที่รับรองให้อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย และยังไม่สอดคล้องกับบทบัญญัติในมาตรา ๒๘ วรรคสอง ที่ว่า “บุคคลซึ่งถูกละเมิดสิทธิและเสรีภาพที่รัฐธรรมนูญนี้รับรองไว้ สามารถยกบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้เพื่อใช้สิทธิทางศาลหรือยกเป็นข้อต่อสู้คดีในศาลได้”<br /><br />ต้องไม่ลืมว่า นิติรัฐเรียกร้องว่าการกระทำขององค์กรผู้ใช้อำนาจมหาชนทั้งหลายย่อมอยู่ภายใต้การตรวจสอบขององค์กรตุลาการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคำวินิจฉัยของ กกต. ในส่วนที่เกี่ยวกับ “ใบเหลือง-ใบแดง” ส่งผลกระทบต่อสิทธิทางการเมืองอย่างรุนแรงทั้งของผู้มีสิทธิเลือกตั้งในเขตนั้นๆ และทั้งของผู้สมัครที่ได้รับใบเหลืองหรือใบแดง การกำหนดให้คำวินิจฉัยของ กกต. ให้เป็นที่สุด โดยไม่มีองค์กรใดมาตรวจสอบถ่วงดุลเช่นนี้ ย่อมเป็นอันตรายต่อหลักประกันในสิทธิของประชาชนและไม่สอดคล้องกับการแบ่งแยกอำนาจ<br /><br />ในส่วนของศาลฎีกา สมควรทำความเข้าใจให้ตรงกันก่อนว่า รัฐธรรมนูญมาตรา ๒๑๙ วรรคสาม รับรองเขตอำนาจของศาลฎีกาในกรณีที่เกี่ยวกับการเลือกตั้งไว้ว่า “ให้ศาลฎีกามีอำนาจพิจารณาและวินิจฉัยคดีที่เกี่ยวกับการเลือกตั้งและการเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา และให้ศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิจารณาและวินิจฉัยคดีที่เกี่ยวกับการเลือกตั้งและการเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น ทั้งนี้วิธีพิจารณาและวินิจฉัยคดี ให้เป็นไปตามระเบียบที่ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกากำหนด โดยต้องใช้ระบบไต่สวนและเป็นไปโดยรวดเร็ว”<br /><br />บทบัญญัติดังกล่าวเป็นเพียงการกำหนดให้ศาลฎีกาต้องจัดตั้งแผนกคดีเลือกตั้งไว้เท่านั้น และเป็นเพียงการรับรองเขตอำนาจในคดีเลือกตั้งไว้อย่างกว้างๆ ส่วนรายละเอียดและเงื่อนไขการฟ้องคดีจะเป็นเช่นไร ต้องพิจารณามาตรา ๒๓๙ วรรคสองของรัฐธรรมนูญ พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. ๒๕๕๐ และ พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส.และการได้มาซึ่ง ส.ว. พ.ศ. ๒๕๕๐ ประกอบด้วย<br /><br />เมื่อพิจารณาจากบทบัญญัติดังกล่าวแล้ว พบว่าศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้งมีเขตอำนาจอยู่ ๔ กรณี<br /><br />กรณีแรก มาตรา ๑๓ ของพ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. ๒๕๕๐ กำหนดว่า เมื่อปรากฎหลักฐานว่า บุคคลใดดำเนินธุรกรรมทางการเงิน ผลิตหรือจัดเตรียมอุปกรณ์ที่ใช้ในการเลือกตั้งโดยไม่มีอำนาจ หรือใช้ทรัพย์สินหรืออิทธิพลคุกคามเพื่อให้คุณให้โทษกับผู้สมัครรายใด และการกระทำนั้นทำให้การเลือกตั้งไม่สุจริตและเที่ยงธรรม กกต.มีอำนาจสั่งระงับไม่ให้บุคคลนั้นกระทำการดังกล่าวได้ไม่เกิน ๖๐ วัน โดยผู้ที่ได้รับคำสั่งนั้นมีสิทธิร้องขอต่อศาลฎีกาเพิกถอนคำสั่ง กกต. เช่นว่านั้นได้<br /><br />กรณีที่สอง ผู้สมัครที่ไม่มีรายชื่อเป็นผู้สมัครในใบประกาศรายชื่อผู้สมัครของผู้อำนวยการเขตเลือกตั้ง ให้ผู้สมัครนั้นมีสิทธิยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาภายใน ๗ วันเพื่อวินิจฉัย ตามมาตรา ๓๙ ของ พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส.และการได้มาซึ่ง ส.ว. พ.ศ. ๒๕๕๐<br /><br />กรณีที่สาม การเพิกถอนการรับสมัครเลือกตั้งก่อนวันเลือกตั้ง บทบัญญัติในมาตรา ๔๐ ของ พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส.และการได้มาซึ่ง ส.ว. พ.ศ. ๒๕๕๐ กำหนดว่า ก่อนวันเลือกตั้ง หากผู้อำนวยการการเลือกตั้งประจำเขตเห็นว่าผู้สมัครรายใดขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้าม ให้ผู้อำนวยการฯยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาเพื่อวินิจฉัย<br /><br />กรณีที่สี่ การสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่และการเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง ตามมาตรา ๒๓๙ วรรคสอง และมาตรา ๑๑๑ ของ พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส.และการได้มาซึ่ง ส.ว. พ.ศ. ๒๕๕๐ ภายหลังการประกาศผลการเลือกตั้ง หาก กกต. เห็นควรให้มีการเลือกตั้งใหม่ในเขตใด หรือเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง ส.ส.คนใด กกต.ต้องยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาเพื่อวินิจฉัย เมื่อศาลฎีการับคำร้อง ส.ส.ผู้นั้นไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้ จนกว่าศาลฎีกาจะยกคำร้อง หากศาลฎีกามีคำสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่หรือเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง ส.ส.คนใด ให้สมาชิกภาพของ ส.ส.คนนั้นสิ้นสุดลง<br /><br />จะเห็นได้ว่า ศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้งไม่ได้อำนาจในคดีเลือกตั้งอย่างกว้างขวาง โดยปราศจากเงื่อนไขถึงขนาดที่ใครก็ตามจะมาฟ้องศาลฎีกาก็ได้ ตรงกันข้ามเฉพาะ ผู้ถูก กกต. สั่งระงับการดำเนินธุรกรรมทางการเงิน (กรณีมาตรา ๑๓ พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง) ผู้สมัครที่ไม่มีรายชื่อเป็นผู้สมัคร (กรณีผู้อำนวยการการเลือกตั้งประจำเขตไม่ประกาศรายชื่อให้เป็นผู้สมัคร) ผู้อำนวยการการเลือกตั้งประจำเขต (กรณีเพิกถอนการรับสมัครก่อนวันเลือกตั้ง) และคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กรณีสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่หรือเพิกถอนสิทธิการเลือกตั้ง) เท่านั้นที่เป็นผู้มีสิทธิริเริ่มคดี<br /><br />เช่นกัน คดีเลือกตั้งในศาลฎีกาไม่อาจเริ่มต้นดำเนินกระบวนพิจารณาได้ตลอดเวลา ตรงกันข้ามคดีเลือกตั้งในศาลฎีกาจะดำเนินได้ในสองช่วงเท่านั้น คือ ก่อนวันเลือกตั้ง (กรณีเพิกถอนการรับสมัครก่อนวันเลือกตั้ง) และหลังประกาศผลการเลือกตั้ง (กรณีสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่หรือเพิกถอนสิทธิการเลือกตั้ง)<br /><br />กรณีผู้สมัครรายหนึ่งฟ้องศาลฎีกาโดยตรงเพื่อ “ล้ม” การรับสมัครที่ผ่านมาทั้งหมด ทั้งๆที่มีการเลือกตั้งไปแล้วก็ดี กรณีผู้สมัครรายหนึ่งฟ้องศาลฎีกาโดยตรงเพื่อ “ล้ม” การเลือกตั้งทั้งหมด ทั้งๆที่ กกต. ยังประกาศผลการเลือกตั้งไม่ครบก็ดี กรณีผู้สมัครรายหนึ่งฟ้องศาลฎีกาโดยตรงเพื่อ “ล้ม” การเลือกตั้งล่วงหน้าและการเลือกตั้งในวันที่ ๒๓ ธันวาคม ๒๕๕๐ ทั้งๆที่ศาลฎีกาไม่ได้มีอำนาจเพิกถอนการเลือกตั้งทั้งประเทศก็ดี จึงน่าสงสัยว่าศาลฎีกาจะมีอำนาจพิจารณากรณีเหล่านี้หรือไม่<br /><br />การเลือกตั้ง ๒๓ ธันวาคม ๒๕๕๐ ถือเป็นการเลือกตั้ง “เฉพาะกิจ” ท่ามกลางวิกฤติการเมือง และความขัดแย้งระหว่างประชาชนชาวไทย หลายคนเชื่อมั่นว่า เมื่อผ่านพ้นการเลือกตั้งไปแล้ว สถานการณ์จะเริ่มคลี่คลายลง คณะรัฐประหาร รัฐบาลที่มาจากคณะรัฐประหาร และสภาที่มาจากคณะรัฐประหาร จะพ้นจากตำแหน่งไป สภาและรัฐบาลใหม่ที่มาจากการเลือกตั้งและได้รับฉันทานุมัติจากเสียงข้างมากของประชาชนจะเข้ามาทำหน้าที่ต่อ การเมืองและการดำเนินนโยบายต่างๆ เริ่มเป็นไปตามระบบปกติ<br /><br />ความเชื่อนี้จะเป็นจริงหรือไม่ กุญแจสำคัญอยู่ที่ กกต. หาก กกต. ดำเนินการด้วยความเป็นกลาง ไม่เอนเอียงเข้ากับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ผู้สมัครและพรรคการเมืองร้องเรียนโต้กันไปมา ก็เป็นเรื่องความขัดแย้งของผู้สมัครเอง หรือคณะรัฐประหารอาจต้องการเข้าแทรกแซง แต่ กกต. ไม่นำพาด้วย เช่นนี้แล้ว วิกฤตก็อาจผ่านพ้นไปได้ ตรงกันข้าม ถ้าข่าวที่ว่ามีอำนาจนอกรัฐธรรมนูญหรือมือสกปรกที่มองไม่เห็นคอยบงการอยู่นั้นเป็นเรื่องจริง และ กกต.ไม่ต้านทานแต่น้อมรับนำไปดำเนินการตาม วิกฤตการเมืองที่ค้างคาอยู่ นอกจากจะไม่จบแล้ว ยังอาจรุนแรงยิ่งขึ้น<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-9064082902697055762?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-39948921453715963162007-12-19T06:56:00.000+01:002007-12-19T06:58:53.631+01:00นี่เป็นงานที่ผมส่งให้ประชาชาติธุรกิจ จะตีพิมพ์ในฉบับวันที่ ๒๐ ธันวาคมนี้<br /><br />............<br /><br />เลือกตั้ง ๒๓ ธันวา<br /><br />การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในวันที่ ๒๓ ธันวาคม ที่จะถึงนี้ มีข้อควรพิจารณาในหลายประเด็น ดังนี้<br /><br />๑. ระบบเลือกตั้งถอยหลังเข้าคลอง<br />การเลือกตั้ง ส.ส. ตามรัฐธรรมนูญแบ่งเป็น ส.ส.แบบแบ่งเขต ๔๐๐ คน และ ส.ส.ระบบสัดส่วน ๘๐ คน ในส่วนของ ส.ส.ระบบแบบแบ่งเขต รัฐธรรมนูญกำหนดให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีสิทธิเลือกผู้สมัครได้ตามจำนวนส.ส.ที่พึงมีในเขตเลือกตั้งนั้น นั่นหมายความว่าผู้มีสิทธิแต่ละคนมีสิทธิเลือกผู้สมัครได้ในจำนวนที่ไม่เท่ากัน บางเขตเลือกตั้งอาจเลือกได้ ๑ คนหรือ ๒ คนหรือ ๓ คนแล้วแต่กรณี ซึ่งสร้างความไม่เท่าเทียมกันในการลงคะแนนของผู้มีสิทธิเลือกตั้งในแต่ละเขต และอาจจะส่งผลกระทบต่อไปถึงความมีเสถียรภาพของรัฐบาล<br /><br />สำหรับ ส.ส.ระบบสัดส่วนจำนวน ๘๐ คน ซึ่งมาจากการเลือกบัญชีรายชื่อโดยแบ่งเป็น ๘ กลุ่มจังหวัด กลุ่มละ ๑๐ คน นั้น ไม่สามารถอธิบายได้ว่าต้องการให้ผู้แทนตามบัญชีรายชื่อของแต่ละกลุ่มจังหวัดเป็นผู้แทนของกลุ่มประชาชนหรือกลุ่มผลประโยชน์ใด และจะใช้หลักเกณฑ์ใดในการแบ่งกลุ่มจังหวัด การจัดแบ่งบัญชีรายชื่อเป็น ๘ บัญชีและลดจำนวน ส.ส.ระบบสัดส่วนให้เหลือเพียง ๘๐ คน ได้ทำลายข้อดีของระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนตามรัฐธรรมนูญ ๒๕๔๐ ลง โดยไม่มีเหตุผลทางวิชาการใดรองรับ นอกจากเหตุผลที่ว่าเกรงกลัวพรรคการเมืองใหญ่ในอดีตที่เคยเข้ายึดครองที่นั่งของ ส.ส.ระบบสัดส่วน เป็นจำนวนมากและมีการอ้างตัวเลขคะแนนเสียงที่ประชาชนสนับสนุนเท่านั้น<br /><br />ระบบการเลือกตั้งตามรัฐธรรมนูญ ๒๕๕๐ ที่นำมาใช้กับการเลือกตั้ง ๒๓ ธันวาคม จึงเป็นระบบการเลือกตั้งที่ถอยหลังเข้าคลอง เป็นไปเพียงเพื่อไม่ให้มีพรรคการเมืองใดได้เสียงข้างมากเด็ดขาดและให้ได้มาซึ่งรัฐบาลที่ไม่มีเสถียรภาพ<br /><br />๒. “กด” ของ กกต<br />จากคำวินิจฉัยของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญที่ ๓-๕/๒๕๕๐ ที่ตัดสินยุบพรรคไทยรักไทยและเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ๑๑๑ คนเป็นเวลา ๕ ปีนั้น ผู้เขียนได้เคยวิจารณ์มาแล้ว แต่ในบทความนี้จำเป็นต้องพูดถึงมติของ กกต.เกี่ยวกับกรรมการบริหาร ๑๑๑ คน<br /><br />กรรมการบริหารพรรค ๑๑๑ คน ถูกเพิกถอนสิทธิทางการเมืองตามรัฐธรรมนูญและกฎหมายเลือกตั้งหลายประการ ได้แก่ สิทธิเลือกตั้ง, สิทธิสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. ส.ว. ผู้บริหารท้องถิ่นและสมาชิกสภาท้องถิ่น, สิทธิสมัครรับเลือกเป็นกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน, สิทธิยื่นคำร้องคัดค้านการเลือกตั้ง ส.ส. ส.ว. ผู้บริหารท้องถิ่น สมาชิกสภาท้องถิ่น, สิทธิร้องคัดค้านการเลือกกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน, สิทธิเข้าชื่อร้องขอเพื่อให้รัฐสภาพิจารณากฎหมาย และเสนอร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญ, สิทธิเข้าชื่อร้องขอให้สภาท้องถิ่นพิจารณาออกข้อบัญญัติท้องถิ่น, สิทธิเข้าชื่อร้องขอเพื่อให้ ส.ว. มีมติถอดถอนบุคคลออกจากตำแหน่ง, สิทธิเข้าชื่อร้องขอให้ถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น, สิทธิขอจัดตั้งหรือจดทะเบียนพรรคการเมืองขึ้นใหม่หรือเป็นกรรมการบริหารของพรรคการเมืองหรือมีส่วนร่วมในการขอจัดตั้งพรรคการเมือง, สิทธิออกเสียงประชามติ, การดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ และการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี<br /><br />อย่างไรก็ตาม กกต. ได้ออกมติห้ามอดีตกรรมการบริหารพรรค ๑๑๑ คน ปราศรัยช่วยผู้สมัครอื่น ขึ้นโปสเตอร์ ตลอดจนปรากฏตัวบนเวทีหาเสียง มติของ กกต. นี้ มีข้อควรพิจารณาใน ๒ ประเด็น<br /><br />หนึ่ง มติของ กกต. เป็นการขยายความการเพิกถอนสิทธิทางการเมืองของอดีตกรรมการบริหารพรรค ๑๑๑ คน มากเกินกว่าที่รัฐธรรมนูญและกฎหมายกำหนด สิทธิทางการเมืองที่ถูกเพิกถอนนั้น ย่อมไม่รวมถึงสิทธิขั้นพื้นฐานอื่นๆ เช่น เสรีภาพในความคิด เสรีภาพในการแสดงออกซึ่งความคิดเห็น เสรีภาพในการเดินทาง ฯลฯ<br /><br />สอง หากต้องการให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดถึงความชอบด้วยกฎหมายของมติ กกต. นี้ ก็น่าสงสัยอีกเช่นกันว่า ศาลใดจะมีอำนาจพิจารณา เพราะ กกต. ออกมายืนยันว่าเป็นเพียงมติและการตอบข้อหารือต่อพรรคการเมืองเท่านั้น หาใช่คำสั่งหรือกฎที่มีผลไม่ ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว ศาลย่อมไม่มีอำนาจพิจารณา<br /><br />จะเห็นได้ว่า นอกจาก กกต. จะออกมติที่ตัดสิทธิอื่นๆมากกว่าที่รัฐธรรมนูญและกฎหมายกำหนดแล้ว กกต.เองก็ไม่กล้าพอที่จะทำมตินี้ให้ออกมาในรูปของคำสั่งหรือกฎ เพื่อให้มีผลผูกมัดทางกฎหมายและตัว กกต. เอง มติ กกต. จึงไม่มีสถานะเป็น “กฎ” หากเป็นได้เพียง “กด” ของ กกต. เท่านั้น<br /><br />๓. ๓๐๙ แผลงฤทธิ์<br />ในระหว่างรณรงค์ประชามติร่างรัฐธรรมนูญ ๒๕๕๐ ฝ่ายผู้ร่างรัฐธรรมนูญออกมายืนยันว่า บทบัญญัติในมาตรา ๓๐๙ ไม่ได้มีไว้คุ้มครองสิ่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย อย่างไรก็ตาม กรณีเอกสารลับของ คมช. ที่กำหนดแผนงานการสกัดกั้นพรรคพลังประชาชน ถือเป็นบททดสอบแรกของมาตรา ๓๐๙<br /><br />คณะอนุกรรมการสอบสวนกรณีเอกสารลับที่ กกต. แต่งตั้งขึ้น ได้ลงมติว่า คมช. มีความผิดตามกฎหมาย ในส่วนของเสียงข้างน้อยที่เห็นว่า คมช. ไม่ผิด อนุกรรมการบางคนให้เหตุผลว่า คมช ได้รับความคุ้มครองตามมาตรา ๓๐๙<br /><br />ในขณะที่ทางฝ่ายของ คมช. เอง ก็ยืนยันถึงความคุ้มครองตามมาตรา ๓๐๙ ดังที่ปรากฏในหนังสือชี้แจงของ คมช. ความว่า “ทั้งนี้ การดำเนินการดังกล่าว เพื่อให้เกิดความมั่นคงของชาตินั้นได้รับความคุ้มครองตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พ.ศ.๒๕๔๙ มาตรา ๓๔ วรรค ๑ และมาตรา ๓๗ และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับปัจจุบัน มาตรา ๒๙๘ และมาตรา ๓๐๙ ให้ถือว่าการกระทำที่เกี่ยวเนื่อง ไม่ว่าก่อนหรือหลังวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พ.ศ.๒๕๕๐) เป็นการกระทำที่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญอันเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ”<br /><br />ล่าสุด กกต. ได้วินิจฉัยว่า คมช. ไม่มีความผิด โดยบางส่วนให้เหตุผลว่า กกต. ไม่มีอำนาจวินิจฉัย บางส่วนให้เหตุผลว่า คมช. มีความผิดแต่ได้รับความคุ้มครองตามมาตรา ๓๐๙ และบางส่วนให้เหตุผลว่าเอกสารลับเป็นเพียงแผนงานของ คมช. ยังไม่ได้มีการปฏิบัติการตามแผน จึงยังไม่ถือว่าลงมือกระทำความผิด<br /><br />ในท้ายที่สุด หากองค์กรตุลาการมีโอกาสวินิจฉัยประเด็นเอกสารลับ หรือในประเด็นอื่นๆที่มีการอ้างบทบัญญัติในมาตรา ๓๐๙ องค์กรตุลาการจะยืนยันหรือไม่ว่ามาตรา ๓๐๙ มีผลคุ้มครองสิ่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย<br /><br />หากองค์กรตุลาการยืนยันเช่นนั้น แล้ว สสร. จะรับผิดชอบกับเหตุผลที่ตนได้อ้างไว้อย่างไร?<br /><br />๔. ยุบพรรค?<br />ในรัฐเสรีประชาธิปไตยทั้งหลาย การยุบพรรคการเมืองจะทำโดยองค์กรตุลาการ ซึ่งส่วนใหญ่ คือ ศาลรัฐธรรมนูญ ส่วนมูลเหตุของการยุบพรรค ก็มาจากพฤติกรรมอันขัดแย้งต่อการปกครองในระบอบประชาธิปไตย และต้องเป็นมูลเหตุที่ใหญ่อย่างเรื่องอุดมการณ์ทางการเมือง หาใช่เรื่องหยุมหยิมเพียงเล็กน้อยไม่<br /><br />เมื่อมองย้อนดูของประเทศไทย ตลอดระยะเวลารณรงค์เลือกตั้ง ๒๓ ธันวาคม กรรมการการเลือกตั้งบางคนออกมา “ขู่” รายวันว่าจะยุบพรรคการเมือง ด้วยเหตุเล็กน้อย ซึ่งไม่แน่ใจว่าเป็นความบังเอิญหรือไม่ที่คำขู่ยุบพรรคนั้นมุ่งตรงไปที่พรรคพลังประชาชนเพียงพรรคเดียว เช่น ผู้สมัครแจกซีดีที่ปรากฏเนื้อหาเกี่ยวกับอดีตนายกรัฐมนตรีเรียกร้องให้สันบสนุนพรรคพลังประชาชน หรือ การลงลายมือชื่อในใบสมัครของพรรคพลังประชาชนของผู้สมัครพรรคการเมืองหนึ่ง เป็นต้น<br /><br />การยุบพรรคเพื่อกำจัดตัดตอนกลุ่มอำนาจเก่า ไม่เพียงแต่จะแก้วิกฤติการเมืองไม่ได้เท่านั้น ตรงกันข้ามกลับก่อวิกฤติระลอกใหม่ให้หนักกว่าเดิมเข้าไปอีก<br /><br />๕. กกต ก่อวิกฤติหรือแก้วิกฤติ<br />เชื่อกันว่า การเลือกตั้ง ๒๓ ธันวาคม เป็นกุญแจสำคัญในการออกจากวิกฤติการเมืองที่ดำเนินมาหลายปี ความข้อนี้จะเป็นจริงหรือไม่ ขึ้นกับพฤติกรรมของ กกต. เป็นสำคัญ กกต. ต้องตระหนักเสมอว่าเป็นองค์กรที่ทำหน้าที่จัดการเลือกตั้งด้วยความเป็นกลาง ไม่ใช่องค์กรภายใต้คำสั่งของคณะรัฐประหาร รัฐบาล หรือผู้มีบารมีทั้งหลาย<br />หาก กกต. จัดการเลือกตั้งอย่างไม่เป็นธรรม ทำตาม “ใบสั่ง” ของใครคนใดคนหนึ่ง เพื่อสกัดกั้นไม่ให้พรรคใดพรรคหนึ่งได้เสียงข้างมาก วิกฤตทางการเมืองคงต้องดำเนินต่อไปเป็นแน่<br /><br />๖. ควรไม่เลือกใคร?<br />สำหรับผู้ต่อต้านรัฐประหาร ๑๙ กันยายน ๒๕๔๙ ไม่เห็นด้วยกับการดำเนินงานของ คมช. และองค์กรอันเป็นผลิตผลของ คมช. ตลอดจนไม่เห็นด้วยกับรัฐธรรมนูญ ๒๕๕๐ ในการเลือกตั้ง ๒๓ ธันวาคมที่จะถึงนี้ ผู้เขียนเห็นว่าเขาเหล่านั้นต้อง “ไม่เลือก” พรรคการเมืองที่มีพฤติกรรม ดังต่อไปนี้<br /><br />หนึ่ง พรรคการเมืองที่ไม่ประณาม ไม่ต่อต้าน แต่กลับสนับสนุนหรือนิ่งเฉยกับรัฐประหาร ๑๙ กันยายน ๒๕๔๙<br />สอง พรรคการเมืองที่มีส่วนสนับสนุนหรือทำให้เกิดรัฐประหาร ๑๙ กันยายน ๒๕๔๙ ไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม<br />สาม พรรคการเมืองที่สนับสนุนแนวทางไม่เป็นประชาธิปไตย เช่น สูตรนายกรัฐมนตรีพระราชทานมาตรา ๗<br />สี่ พรรคการเมืองที่ไม่วิจารณ์หรือวิจารณ์อย่างกระมิดกระเมี้ยนพอหอมปากหอมคอต่อการดำเนินงานของ คมช. และองค์กรผลิตผลของ คมช.<br />ห้า พรรคการเมืองที่สนับสนุนให้ลงประชามติรับรัฐธรรมนูญ ๒๕๕๐<br /><br />หากผู้ใดยังคงยืนยันอุดมการณ์ต่อต้านรัฐประหาร ก็ไม่มีเหตุผลอันใดที่เขาจะเลือกผู้สมัครจากพรรคการเมืองที่มีพฤติกรรมดังกล่าว หากผู้ใดที่ไม่สนับสนุนรัฐประหาร ๑๙ กันยา และรัฐธรรมนูญ ๒๕๕๐ แต่กลับบอกว่าหัวหน้าพรรคการเมืองหนึ่งเหมาะสมเป็นนายกรัฐมนตรี เพราะ เป็นคนประนีประนอม เข้ามาแล้วจะไม่สร้างความขัดแย้งขึ้นอีก เหมาะสมในการเผชิญหน้ากับทหารอย่าง “นุ่มนวล” ทั้งๆที่หัวหน้าพรรคการเมืองนั้น มีส่วนในการนำพาสถานการณ์เข้าสู่วิกฤต ไม่เคยวิจารณ์รัฐประหาร ๑๙ กันยา ไม่เคยวิจารณ์ คมช และสนับสนุนรัฐธรรมนูญ ๒๕๕๐ ข้ออ้างเช่นนี้ย่อมไม่สมเหตุสมผล<br /><br />๗. เลือกตั้ง ๒๓ ธันวา เลือกตั้งเฉพาะกิจ<br />ด้วยสถานการณ์การเมืองก่อนรัฐประหาร ๑๙ กันยายน จนมาถึงการเลือกตั้ง ๒๓ ธันวาคม เป็นสถานการณ์การเมืองในสภาวะ “อปกติ” ดังที่เราทราบกันดี ประกอบกับเป็นผลต่อเนื่องโดยตรงจากรัฐประหาร ๑๙ กันยา เราจึงไม่อาจปฏิเสธความเชื่อมโยงระหว่างการเลือกตั้ง ๒๓ ธันวาคม กับรัฐประหาร ๑๙ กันยาและสถานการณ์การเมืองปัจจุบัน<br /><br />ผู้เขียนเห็นว่า ความสำคัญของการเลือกตั้ง ๒๓ ธันวาคมนี้ อยู่ที่ “เอาหรือไม่เอารัฐประหาร ๑๙ กันยา” “เอาหรือไม่เอา คมช. องค์กรผลิตผลของ คมช. และรัฐบาลของ คมช.” และ “เอาหรือไม่เอารัฐธรรมนูญ ๒๕๕๐” มากกว่าเรื่องนโยบาย<br /><br />เป็นที่คาดการณ์ได้ว่า รัฐบาลภายหลังการเลือกตั้ง ๒๓ ธันวาคม จะเป็นรัฐบาลที่ไร้เสถียรภาพ และน่าจะดำรงตำแหน่งได้ไม่นาน การดำเนินนโยบายต่างๆ อาจไม่สะดวกราบรื่น ตรงกันข้าม ภารกิจหลักของรัฐบาลชุดต่อไป คือ นำพาทหารเข้าสู่กรมกอง จัดวางระบอบประชาธิปไตยให้กลับมาเข้ารูปเข้ารอยตามปกติ และเยียวยาความเสียหายอันเกิดจากรัฐประหาร ๑๙ กันยา เมื่อแล้วเสร็จ ก็อาจจัดให้มีการเลือกตั้งครั้งใหม่ซึ่งปราศจากเงาของ คมช.<br /><br />การเลือกตั้ง ๒๓ ธันวาคม เป็นเครื่องมือเพียงประการเดียวที่ประชาชนจะได้ใช้เพื่อแสดงให้เห็นว่าไม่ยอมรับรัฐประหาร การใช้สิทธิเลือกตั้งโดยพิจารณาไม่เลือกพรรคการเมืองที่ “สังฆกรรม” ไม่ว่าโดยตรงหรืออ้อมกับ คณะรัฐประหารและพวก จึงเป็นหนทางอย่างสันติวิธีที่จะสามารถใช้มโนธรรมสำนึกและเหตุผลในการต่อสู้กับกระบวนการรัฐประหาร และอำนาจนอกรัฐธรรมนูญทั้งหลาย ซึ่งก่อตัวมาตั้งแต่ก่อน ๑๙ กันยา จนถึงปัจจุบัน<br /><br />เพื่อมิให้การรัฐประหารเกิดขึ้นอีก และยืนยันว่ารัฐประหารเป็นสิ่งแปลกปลอมในระบอบประชาธิปไตย<br />เพื่อมิให้อำนาจนอกรัฐธรรมนูญทั้งหลายได้สำแดงเดชเข้าแทรกแซงการเมืองโดยไม่ให้คุณค่าเสียงของประชาชน เพื่อให้ผู้ร่วมขบวนการรัฐประหารทั้งหลายได้รับทราบว่า “เราไม่เอารัฐประหาร” และตักเตือนพวกเขาว่า “ต่อไปอย่าทำอีก รัฐประหารไม่ได้ง่ายเหมือนแต่ก่อน”<br />และเพื่อยืนยันสิทธิในการปกครองตนเองของพลเมือง<br /><br />เราไม่มีทางเลือกใด นอกจากใช้สิทธิเลือกตั้งไปในทางที่ “ไม่เป็นคุณ” ต่อขบวนการรัฐประหาร และอำนาจนอกรัฐธรรมนูญ แม้การเลือกตั้งครั้งนี้ ตั้งแต่เริ่มต้นจนสุดท้าย จะดูเหมือนเป็น “ปาหี่” ก็ตาม<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-3994892145371596316?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-71445398415432064202007-11-25T20:37:00.000+01:002007-11-25T20:49:30.857+01:00มติชนฉบับวันจันทร์ที่ ๒๖ พ.ย. ลงคอลัมน์ของนิธิ เอียวศรีวงศ์ดังเช่นเคย<br /><br />หากเปิดหน้า ๖ แล้วปิดชื่อผู้เขียนของคอลัมน์นี้ไว้ ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมคงไม่มีทางเดาได้ว่านิธิเป็นผู้เขียน<br /><br />นับแต่รัฐประหาร ๑๙ กันยายน ผมอ่านบทความของนิธิ ที่เกี่ยวกับการเมืองทีไร แล้วรู้สึกทะแม่งๆทุกที แต่จากผลงานที่ผ่านมาของเขา (ยอมรับเลยว่าผมโตมากับมติชน ศิลปวัฒนธรรม และบทความของนิธิ) ผมก็พยายามคิดเข้าข้างเขาอยู่ว่า คนระดับนิธิ คงไม่มีทางเอนเอียงไปทาง “ฝ่ายนั้น” แน่ๆ<br /><br />แต่กับบทความตอนนี้ เป็นสิ่งที่ผมรับไม่ได้อีกครั้งหนึ่ง (หลังจากที่นิธิไม่เคยประณาม ๑๙ กันยา แบบชัดเจนเลยสักครั้ง)<br /><br />ในความเห็นผม นิธิ ณ พ.ศ.นี้ ไม่ใช่นิธิ คนเดียวกันกับที่เขียนงานและผมติดตามงานมาตลอดในสมัยก่อน<br /><br />เชิญอ่านและพิจารณาตาม (ตัวแดง ผมเน้นเอง)<br /><br />.............<br /><br />นายกฯ ของวิกฤตการเมือง<br />โดย นิธิ เอียวศรีวงศ์<br /><br /><span style="color:#ff0000;">คุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะแสดงความเหมาะสมที่จะเป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไป (ภายใต้สภาวการณ์ดังที่เป็นอยู่ในขณะนี้ คือภายใต้ระบบราชการซึ่งมีกองทัพเป็นผู้นำ) มาอย่างน้อยสามเรื่องแล้ว คุณอภิสิทธิ์เสนอให้ยกเลิกกฎอัยการศึกเสีย เมื่อจะจัดให้มีการเลือกตั้งที่บริสุทธิ์ยุติธรรม,คุณอภิสิทธิ์คัดค้านร่าง พ.ร.บ.ความมั่นคงและสัญญาว่าจะแก้ไขเมื่อได้เป็นรัฐบาล และไม่กี่วันมานี้ คุณอภิสิทธิ์แสดงความไม่เห็นด้วยกับ กกต.ที่แนะนำมิให้นักการเมืองใช้ 111 อดีตผู้บริหาร ทรท.เป็นสื่อในการหาเสียง</span><br /><br />เฉพาะประเด็นสุดท้ายนี้ พรรคการเมืองส่วนใหญ่กลับพร้อมจะปฏิบัติตาม แม้แต่พรรคพปช.ซึ่งแสดงให้ประจักษ์ว่าสืบทอดมาจากพรรค ทรท.ก็เพียงแต่มีผู้ใหญ่บางคนของพรรคแถลงว่าจะฟ้องศาลรัฐธรรมนูญ<br /><br />อันที่จริง ทุกพรรคการเมืองควรจับมือกันสู้ในประเด็นนี้ คือพร้อมใจกันที่จะไม่ฟังคำแนะนำนี้ของ กกต. แม้อาจมีโทษถึงยุบพรรค ก็เป็นการยุบพรรคทั้งหมด เพราะพรรคการเมืองจะมีประโยชน์อันใด หากไม่สามารถปกป้องสิทธิเสรีภาพขึ้นพื้นฐานซึ่งให้หลักประกันไว้แล้วในรัฐธรรมนูญ<br /><br />แม้ว่าคำแนะนำนี้อาจสร้างความได้เปรียบเสียเปรียบแก่พรรคการเมืองต่างๆ ก็ตาม แต่ความได้เปรียบจนทำให้ได้ร่วมรัฐบาลจะมีประโยชน์อันใด หากต้องเป็นรัฐบาลภายใต้อำนาจมืดบางอย่างที่ทำให้รัฐบาลไม่มีอำนาจในการดำเนินการใดๆ จริง... อำนาจมืดนี้มีอยู่แล้ว หรือกำลังก่อตัวขึ้นก็ตาม ล้วนเป็นอำนาจที่ไม่ต้องรับผิด (accountable) กับใครทั้งสิ้น ขืนปล่อยไว้ การเลือกตั้งที่กำลังจะมาถึงก็เป็นแค่จำอวด<br /><br />และนี่แหละที่ทำให้คุณอภิสิทธิ์เหมาะจะเป็นนายกรัฐมนตรีในยามนี้ที่สุดอะไรคือปัญหาใหญ่สุดซึ่งรัฐบาลใหม่อันใครๆ ก็รู้ว่าอ่อนแอต้องเผชิญ เวลานี้นักธุรกิจด้านอุตสาหกรรม,การเงิน,และการค้าพากันพร่ำบอกรัฐบาลใหม่ให้ทำโน่นทำนี่ หรือไม่ทำโน่นไม่ทำนี่ ในท่ามกลางวิกฤตราคาน้ำมัน,การแข่งขัน,และภาวะซบเซาของเศรษฐกิจโลก จนกำลังจะกลายเป็นคำตอบเดียวของสังคมไทยไปแล้ว ทั้งๆ ที่วิกฤตนี้มีคนไทยอีกมากต้องเผชิญร่วมกัน คำตอบของคนกลุ่มเดียวจะเป็นคำตอบของคนทั้งหมดได้อย่างไร<br /><br />แต่ปัญหาเศรษฐกิจเป็นปัญหาใหญ่สุดที่สังคมไทยต้องเผชิญในอนาคตอันใกล้นี้แน่หรือ แม้ไม่ปฏิเสธว่าปัญหานี้มีความสำคัญที่จะต้องจัดการอย่างรอบคอบและเป็นธรรมแก่ทุกฝ่าย แต่เพราะปัญหาเศรษฐกิจกระทบต่อผู้คนโดยตรง และทันตาเห็น จึงเป็นปัญหาที่ผู้ถูกกระทบมักมีปากเสียง (บ้างมีมาก บ้างมีน้อยเป็นธรรมดา) รู้จักแม้แต่การรวมตัวจัดองค์กรข้ามกลุ่มผลประโยชน์ เพื่อกดดันเชิงนโยบายอย่างได้ผล<br /><br />ไม่ว่านักธุรกิจอุตสาหกรรม,การเงิน และการค้า หรือชาวประมงที่ต้องทนแบกรับราคาน้ำมัน หรือนักเรียนในกรุงเทพฯ ที่ไม่อาจแบกรับราคารถเมล์ได้ เอสเอมอีที่พากันหยุดกิจการ พนักงานรัฐวิสาหกิจ แรงงานบางกลุ่ม ฯลฯ ล้วนสามารถเคลื่อนไหวในเชิงนโยบายได้ทั้งสิ้น<br /><br />ฉะนั้น ไม่ว่าเศรษฐกิจจะมีปัญหาใหญ่สักเพียงใด สังคมไทยดูเหมือนจะมีพลังในการจัดการได้ดีกว่าด้านอื่นๆ เสียอีก (แม้จัดการแล้วไม่ดีนักก็ตาม) เพราะอำนาจต่อรองกระจายไปยังคนหลากหลายกลุ่มกว่าเรื่องอื่นๆ<br /><br />ความหลากหลายของผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจทำให้นโยบายเศรษฐกิจของรัฐบาลเลือกตั้ง มีแนวโน้มว่าจะมีความเป็นธรรมอยู่บ้าง<br /><br />ปัญหาที่ใหญ่กว่าเศรษฐกิจคือปัญหาการเมืองต่างหาก เพราะภายใต้ภาวการณ์ที่รัฐธรรมนูญ 2550 สร้างขึ้น ระบบราชการซึ่งมีกองทัพนำ จะควบคุมความเคลื่อนไหวของนักการเมือง รวมทั้งในซีกรัฐบาลมิให้ทำได้ในทางหนึ่งทางใด แม้แต่การแก้ปัญหาเศรษฐกิจก็ไม่อาจกระทบต่อผลประโยชน์ของบริษัทบริวารและพันธมิตรของระบบราชการและกองทัพได้ หากนักการเมืองโดยเฉพาะที่เป็นนายกรัฐมนตรี จำนนต่อแรงกดดันเหล่านี้ การเมืองไทยจะถึงจุดอับจนยิ่งไปกว่าปัจจุบัน<br /><br />วิกฤตที่ใหญ่ที่สุดของไทยเวลานี้ ไม่ใช่วิกฤตเศรษฐกิจ แต่เป็นวิกฤตการเมืองเพียงเพราะเรามีนายกรัฐมนตรีที่แหยต่ออำนาจของกองทัพเพียงอย่างเดียว แม้แต่พลังของกลุ่มผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ ที่จะออกมาเคลื่อนไหวเพื่อต่อรองเชิงนโยบายก็ไม่อาจทำได้อีกต่อไป เพราะอำนาจล้นฟ้าของ พ.ร.บ.ความมั่นคงจะขวางกั้นการเคลื่อนไหวทุกอย่างที่ขัดผลประโยชน์ของระบบราชการและกองทัพ ด้วยข้อหาทำลายความมั่นคง<br /><br />ไม่เฉพาะแต่ปัญหาเศรษฐกิจ ปัญหาอะไรๆ ก็แก้ไม่ได้ทั้งนั้น ซ้ำร้ายระบบราชการและกองทัพเองก็ล้าหลังเกินกว่าจะแก้ปัญหาอะไรที่สังคมไทยต้องเผชิญได้อีกแล้ว อย่างเก่งก็ทำซ้ำรอยเดิม ซึ่งนอกจากไม่แก้ปัญหาแล้ว ยิ่งทำให้ปัญหายุ่งยากมากขึ้นไปอีก<br /><br />ฉะนั้น หากไม่หลุดออกไปจากวิกฤตการเมืองในครั้งนี้ ไทยจะต้องเผชิญกับวิกฤตด้านอื่นๆ ตามมาอีกมากมาย<br /><br /><span style="color:#ff0000;">นายกรัฐมนตรีคนใหม่ต้องกล้าเผชิญกับแรงกดดันจากกองทัพ รวมทั้งแรงกดดันจากองค์กรอิสระอีกมากที่คณะรัฐประหารตั้งขึ้น อย่างอาจหาญและมีศักดิ์ศรีด้วย ดังที่คุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะได้แสดงให้เห็นอย่างนุ่มนวล แต่สง่างามในครั้งนี้</span><br /><br />ความนุ่มนวลก็มีความสำคัญ แม้ว่าการปลดปล่อยการเมืองไทยออกจากระบบราชการและกองทัพเป็นภารกิจเร่งด่วนและสำคัญสุดยอด แต่เราควรหลีกเลี่ยงการปะทะนองเลือดกับกองทัพอย่างที่เคยเกิดมาแล้วในเหตุการณ์ 14 ตุลาและพฤษภาทมิฬ ทั้งสองครั้งที่ผ่านมาล้วนอยู่ภายใต้นายกรัฐมนตรีที่เป็นคนของกองทัพเอง ซึ่งทำให้หลีกเลี่ยงการปะทะได้ยากขึ้น <span style="color:#ff0000;">ความนุ่มนวลแต่แกร่งกล้าของคุณอภิสิทธิ์อาจช่วยให้คุณอภิสิทธิ์สามารถนำทหารกลับกรมกองโดยสงบ และสร้างระบบราชการให้เป็นเครื่องมือที่ซื่อสัตย์และมีประสิทธิภาพ เพื่อสนองนโยบายที่ประชาชนสร้างขึ้นผ่านกระบวนการทางการเมืองได้</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">และนี่เป็นข้อได้เปรียบของคุณอภิสิทธิ์เหนือคู่แข่งที่แสดงอาการแข็งกร้าวหยาบคาย เพราะโอกาสที่เราจะดันทหารกลับกรมกองโดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อนั้นมีอยู่</span><br /><br />แน่นอนคุณอภิสิทธิ์ย่อมเป็นทางเลือกที่ดีกว่าพรรคการเมืองซึ่งทหารกลุ่มหนึ่งในคณะรัฐประหารหนุนหลัง เพราะภารกิจของพรรคนั้นย่อมไม่มีอะไรมากไปกว่าคอยรับใช้ระบบราชการซึ่งมีกองทัพเป็นผู้นำ อันเป็นเหตุให้เมืองไทยมืดมนลงในทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นเศรษฐกิจ สังคม หรือการเมือง<br /><br />สิ่งเดียวที่ขาดไปสำหรับคุณอภิสิทธิ์ก็คือ คุณอภิสิทธิ์ต้องแสดงความนุ่มนวลและแกร่งกล้าในความถูกต้องกับพรรคประชาธิปัตย์ของคุณอภิสิทธิ์เองด้วย เพราะคนจำนวนมากยังจำได้ว่า พรรคนี้เคยมีคนดีเป็นผู้นำ แต่ความดีและความนิยมที่เขาได้รับไม่อาจทำให้เขาแกร่งกล้าพอจะจัดการปัญหาทางการเมือง ซึ่งเกิดขึ้นจากสมาชิกของพรรคเอง คุณอภิสิทธิ์ควรแสดงให้เห็นแต่แรกว่า ใบหน้าคุณอภิสิทธิ์นั้น เมื่อลูบไปแล้ว จะไม่ปะจมูกอันเป็นสมาชิกชั้นนำของพรรคเอง<br /><br />เพราะนายกรัฐมนตรีที่จะนำประเทศไทยให้พ้นจากวิกฤตทางการเมืองไปได้ในครั้งนี้ ต้องแกร่งทั้งภายนอกและภายใน<br /><br />...................<br /><br />นิธิเชื่อว่า อภิสิทธิ์เป็นนายกฯที่กล้าชนกับทหาร?<br />นิธิเชื่อว่า อภิสิทธิ์เหมาะเป็นนายกฯเพราะกล้าค้านเรื่องกฎอัยการศึก กฎหมายความมั่นคง และกฎ กกต เรื่อง ๑๑๑ คน?<br /><br />แล้วพรรคใด โดยการนำของใคร คิดสูตร ม.๗<br />แล้วพรรคใด โดยการนำของใคร มีส่วนนำพาสถานการณ์เข้ามุมอับ จนทหารหาเหตุออกมารัฐประหาร<br />แล้วพรรคใด โดยการนำของใคร ที่ไม่เคยแตะต้อง คมช ตลอดปีเศษที่ผ่านมา<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-7144539841543206420?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-16828632250767948522007-11-21T05:02:00.000+01:002007-11-21T05:05:13.334+01:00<strong><span style="color:#ff0000;">ป๋าสั่งทหารบี้คนเลวเชื่อมั่นกองทัพมีศักยภาพ'อย่าให้กลับมายุ่ง'</span></strong><br /><br />ที่หอประชุมกองทัพเรือ เมื่อเวลา 19.00 น. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2550 พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรี ได้เป็นประธานงานวันกองทัพเรือครบรอบ 101 ปี โดยมีบุคคลสำคัญร่วมงาน อาทิ พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน รองนายกรัฐมนตรีฝ่ายความมั่นคง, พล.อ.บุญรอด สมทัศน์ รมว.กลาโหม, พล.อ.บุญสร้าง เนียมประดิษฐ์ ผบ.ทหารสูงสุด, พล.อ.อ.ชลิต พุกผาสุข ผบ.ทอ., พล.ร.อ.สถิรพันธุ์ เกยานนท์ ผบ.ทร., พล.อ.วินัย ภัททิยกุล ปลัดกระทรวงกลาโหม, พล.ร.อ.ธีระ ห้าวเจริญ รมว.คมนาคม เป็นต้น<br /><br />พล.อ.เปรมกล่าวปาฐกถาในงานว่า เวลาตนเดินเข้ามาในกองทัพเรือทีไร มีความรู้สึกว่าเรามาอยู่ในหมู่เพื่อนร่วมตาย รู้สึกอบอุ่น รู้สึกปลดภาระความกังวลใจไปได้ เมื่อสักครู่ ผบ.ทร.บอกว่าจะมีการมอบรางวัล ซึ่งเป็นการประกอบคุณงามความดีของกำลังพลในกองทัพเรือ ในเรื่องการประกอบคุณงามความดีนั้น ในหลวงเคยมีพระบรมราโชวาทว่าเราต้องยกย่องส่งเสริมคนดี และยับยั้งไม่ให้คนไม่ดีเข้ามายุ่ง ซึ่งเวลานี้กองทัพเรือกำลังส่งเสริมคนดีขึ้นมา ซึ่งการยกย่องคนดีทำจริงจังและทำต่อเนื่องเสมอไป และการยับยั้งคนไม่ดีไม่ให้เข้ามายุ่งก็ต้องทำอย่างสม่ำเสมอเช่นกัน<br /><br />"ผมคิดว่าสถาบันกองทัพ ทั้งกองทัพบก กองทัพเรือ กองทัพอากาศ และสำนักงานตำรวจแห่งชาติ มีศักยภาพมาก เกินพอที่จะทำเรื่องที่ดี เรามีเด็กๆ ที่เราเรียกว่ากำลังพลที่เราได้อบรมสั่งสอนวินัย เรื่องรักชาติ ปกป้องประเทศ เทิดทูนสถาบัน ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์<span style="color:#ff0000;"> สิ่งที่ผมเห็นและอยากชักชวนให้ทำคือ เหล่าทัพต้องเป็นผู้นำในเรื่องนี้ คือส่งเสริมคนดี และปกป้องคนไม่ดีไม่ให้เข้ามายุ่ง ซึ่งผมเชื่อมั่นว่าพวกเราทำได้ และดีใจมากที่ทุกกองทัพทำสิ่งนี้ ก็เป็นเรื่องที่น่าดีใจเป็นอันมาก</span>" พล.อ.เปรมกล่าว<br /><br />ที่มา ไทยโพสต์ ๒๑ พ.ย. ๕๐<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-1682863225076794852?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-88003657971044092582007-11-20T05:13:00.000+01:002007-11-20T05:17:08.853+01:00ผมไม่รู้เคยรู้จักนักร้องชื่อนี้มาก่อน จนกระทั่งวันหนึ่งที่ผมหาเพลง “ดวงจันทร์เสมิอนแทนใจฉัน” ของเติ้ง ลี่ จวิน<br /><br />ผมหาทาง ยูทูบ ไปเจอคลิปหนึ่งเข้า เป็นเพลงนี้ แต่เวอร์ชั่น ที่ เดวิด เต๋า ร้อง<br /><br />ผมไม่รู้จัก แต่ก็เอามาแปะในบล็อก จนมีผู้หวังดีมาตอบในบล็อกผมว่า เดวิด เต๋า คือ เถา เจ๋อ นักร้องชื่อดังของไต้หวัน แล้วเอาคลิปเพลง “ณ สนามบิน ๑๐ โมงครึ่ง” ของเขาให้ลองฟังดู<br /><a href="http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=01-2006&amp;date=31&amp;blog=1">http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=01-2006&amp;date=31&amp;blog=1</a><br /><br />สารภาพว่า ผมไม่ได้สนใจเท่าไรนัก จนกระทั่งผมไปกินอาหารร้านจีน เขาเปิดเพลงของเดวิด เต๋า<br /><br />ผมคุ้นๆหู ถามพนักงานที่ร้านว่า เพลงของเดวิด เต๋า ใช่มั้ย?<br /><br />เธอบอกว่า ใช่<br /><br />แล้วเพลงของ เดวิด เต๋า ก็บรรเลง ตลอดมื้ออาหารของผม<br /><br />ผมเริ่มติดใจ กลับมานั่งหาฟัง<br /><br />จนมาเจอบล็อกของคุณ Tokei<br /><a href="http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=1">http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=1</a><br /><br /><br />เธอมีความมานะอุตสาหะมากๆ เอาเพลงของเดวิด เต๋า มาเก็บไว้ทุกอัลบั้ม พร้อม คำร้อง คำแปล<br /><br />นอกจากนี้ ยังมีเพลงของเจย์ โจว์ (เพลงลานดอกเบญจมาศhttp://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;month=10-2006&amp;date=04&amp;group=3&amp;gblog=24<br />ผมชอบมาก ชอบทั้งหนัง ชอบทั้งเพลง)<br />เพลงของหวังหลี่หง ฯลฯ<br /><br />ผมดูหน้าตาเดวิด เต๋าแล้ว...<br /><br />ผมว่าเขาไม่หล่อเลย อายุก็เยอะแล้ว เทียบกะนักน้องรุ่นหนุ่มคนอื่นๆแพ้แน่ๆ<br /><br />แต่เขาขายฝีมือล้วนๆ ออกอัลบั้มไม่มาก ปีล่าสุดก็พึ่งกวาดรางวัลไปหลายอยู่<br /><br />ยิ่งไปตามอ่านประวัติเขาในวิกิแล้วยิ่งน่าสนใจ<br /><br />พอไปอ่านคำแปลที่คุณ Tokei แปลมาแล้ว ผมยิ่งชอบ เพลงเขามีความหมายสะท้อนสังคมหลายเพลงอยู่<br /><br />เพื่อนผม คนจีนแผ่นดินใหญ่ มีเพลงนักร้องจากไต้หวันหมด ตั้งแต่ เดวิด เต๋า, เจย์ โจว์, หวัง หลี่ หง, เอฟโฟร์, บอยแบรนด์วงต่างๆ เขาแนะนำผมให้ลองฟังเพลงอื่นๆอีกด้วย<br /><br />ผมถามเขาว่า ไม่มีปัญหาเรื่อง จีน-ไต้หวัน หรือ?<br /><br />เขาบอกว่าไม่มีเลย มันเป็นเรื่องบันเทิง การค้า ตราบใดที่เพลงของไต้หวันไม่มีเนื้อหาทางการเมืองเรื่องแบ่งแยกประเทศ<br /><br />ผมถามต่อว่า ทำไมเพลงของไต้หวันถึงดังในเอเชีย (หลังๆชนะฮ่องกง ตั้งแต่หมดยุค ๔ จตุรเทพ) ทำไมจีนไม่ทำเพลงเอง?<br /><br />เขาบอกว่า ญี่ปุ่นเข้ามาเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่ (เช่น โซนี่) และหลังๆก็มีพันธมิตรจากหลายๆประเทศเข้ามาอีก (ผมก็ว่าจริง เห็นอากู ๋ แกรมมี่ เอา เต๊ะ ศตวรรษ เข้าไปทำตลาดอยู่)<br /><br />น่าสนใจแนวรบเรื่องทุนวัฒนธรรมเหมือนกันว่าจีนจะยอมให้ไต้หวันกลืนหมดหรือไม่<br /><br />ใครไม่เคยฟังเพลงของเดวิด เต๋า ลองหามาฟังกันดูนะครับ ไม่รู้ว่าเมืองไทยมีแผ่นเปล่า แต่ถ้าอยากลองฟัง เข้าไปที่บล็อกของคุณ Tokei ก่อนได้<br /><br />ลองพิสูจน์ดูว่า David Tao เป็น ราชา อาร์แอนด์บีของเอเชียจริงหรือไม่<br /><br />...................<br /><br />เพลงนี้ ผมชอบมาก “วันนี้แต่งงานกับฉันนะ”<br /><a href="http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=10-2006&amp;date=21&amp;blog=1">http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=10-2006&amp;date=21&amp;blog=1</a><br /><br />เพลงนี้ก็ชอบ แต่ได้อ่านคำแปลแล้ว กลายเป็นเพลงเศร้าซะงั้น<br /><a href="http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=06-2006&amp;date=12&amp;blog=6">http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=06-2006&amp;date=12&amp;blog=6</a><br /><br />เพลงนี้ เป็นเพลงของเติ้ง ลี่ จวิน เขาเอามาทำใหม่<br /><a href="http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=12-2005&amp;date=01&amp;blog=1">http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=12-2005&amp;date=01&amp;blog=1</a><br /><br />“ลืมไม่ลง” นี่ก็เป็นเพลงเก่า เอามาทำใหม่เหมื่อนกัน<br /><a href="http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=09-2006&amp;date=26&amp;blog=2">http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=09-2006&amp;date=26&amp;blog=2</a><br /><br />พวกนี้เพลงสะท้อนสังคม<br /><a href="http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4">http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4</a><br /><a href="http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=03-2006&amp;date=18&amp;blog=2">http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=03-2006&amp;date=18&amp;blog=2</a><br /><a href="http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=12-2006&amp;date=17&amp;blog=1">http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tokei&amp;group=4&amp;month=12-2006&amp;date=17&amp;blog=1</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-8800365797104409258?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-54675404400055542542007-11-10T16:13:00.001+01:002007-11-10T16:13:43.224+01:00นักศึกษาในหลายมหาวิทยาลัยในฝรั่งเศส รวมตัวกันประท้วงกฎหมายใหม่เกี่ยวกับมหาวิทยาลัย ๒ ฉบับ คือ รัฐบัญญัติว่าด้วยเสรีภาพและความรับผิดชอบของมหาวิทยาลัย และรัฐบัญญัติความเป็นอิสระของมหาวิทยาลัย<br /><br />สภานักศึกษาได้ลงมติให้ปิดมหาวิทยาลัย มีการเอาเก้าอี้ โต๊ะไปกีดขวางประตูทางเข้าอาคาร และห้องบรรยาย ในเมืองใหญ่ๆ นักศึกษาเริ่มเดินขบวนแล้ว<br /><br />กฎหมาย ๒ ฉบับนี้ มีสาระสำคัญที่ทำให้นักศึกษารวมตัวกันประท้วงอยู่หลายข้อ ดังนี้<br /><br />การเพิ่มอำนาจอธิการบดี<br />เดิม อธิการบดีมีวาระการดำรงตำแหน่ง ๕ ปี เป็นได้วาระเดียว แต่กฎหมายใหม่กำหนดเป็นวาระละ ๔ ปี และเป็นได้ ๒ วาระติดต่อกัน นอกจากนี้ยังเพิ่มอำนาจให้อธิการบดีอีก เช่น สิทธิในการวีโต้กรณีการรับข้ารัฐการ เจ้าหน้าที่ อาจารย์ และนักวิจัยเข้าทำงาน, การจ้างบุคลากรบางส่วนด้วยสัญญาจ้างแรงงาน<br /><br />ที่มาของอธิการบดี<br />เดิม สภามหาวิทยาลัย สภานักศึกษา สภาอาจารย์และนักศึกษาระดับปริญญาเอก ประชุมใหญ่ร่วมกัน เพื่อลงมติเลือก โดยอธิการบดีต้องได้รับเสียงข้างมากเด็ดขาด (รวมประมาณ ๗๐-๑๒๐ เสียง) แต่ต่อไปจะเปลี่ยนให้อธิการบดีมาจากการเลือกของสภามหาวิทยาลัยเท่านั้น โดยต้องได้รับเสียงข้างมากเด็ดขาด (รวมประมาณ ๑๓ -๒๒ เสียง)<br /><br />การปรับโครงสร้างสภามหาวิทยาลัย<br />กฎหมายใหม่ลดจำนวนกรรมการสภามหาวิทยาลัยให้เหลือ ๒๐-๓๐ คน จากเดิมที่มีถึง ๓๐ -๖๐ คน สัดส่วนของตัวแทนจากนักศึกษา จากเดิมมีร้อยละ ๒๐-๒๕ ก็ลดเหลือเพียงร้อยละ ๓-๕ ตรงกันข้ามกลับไปเพิ่มสัดส่วนให้กับกรรมการที่มาจากคนนอกได้ถึง ๗-๘ คน นอกจากนี้กฎหมายยังลดบทบาทของสภานักศึกษา จากเดิมที่มีสิทธิจัดทำข้อเสนอได้ ให้เหลือเพียงการให้คำปรึกษาหารือเท่านั้น<br /><br />การอนุญาตให้มหาวิทยาลัยตั้งกองทุนรับเงินจากเอกชน<br />กฎหมายใหม่ยอมให้มหาวิทยาลัยสามารถจัดตั้งกองทุนเฉพาะ เพื่อรับเงินบริจาคจากเอกชน ซึ่งมหาวิทยาลัยมีอำนาจในการบริหารกองทุนนี้ด้วยตนเอง ไม่ต้องจัดส่งเข้ารัฐ<br /><br />นักศึกษาเห็นว่ากฎหมายใหม่สองฉบับนี้ เป็นก้าวแรกของการ “ขาย” มหาวิทยาลัยให้เอกชน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในอนาคต เอกชน ภาคธุรกิจ สามารถแทรกแซงมหาวิทยาลัยได้ โดยผ่านทาง กรรมการสภามาหวิทยาลัยในส่วนคนนอก และการบริจาคเงินผ่านกองทุน จะเป็นเช่นไร หากมีธุรกิจขนาดใหญ่บริจาคเงินมหาศาลให้มหาวิทยาลัย จากนั้นมหาวิทยาลัยก็แต่งตั้งตัวแทนจากธุรกิจนั้นเข้าเป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัย? รัฐบาลพยายาม “ผลักภาระผูกพัน” ที่ตนมีตอมหาวิทยาลัย (โดยเฉพาะงบประมาณที่รัฐต้องจัดให้แต่ละปี) ไปให้เอกชนทำแทน<br /><br />นักศึกษายังเห็นอีกว่า กฎหมายนี้ไม่ได้ปฏิรูปมหาวิทยาลัยอย่างจริงจัง ตรงกันข้ามกับสนับสนุนให้มหาวิทยาลัยแข่งขันกันหารายได้ แข่งขันกันเอง คณะที่เปิดสอนวิชาที่ไม่ตอบสนองต่อตลาดแรงงานจะอยู่ได้อย่างไรในสภาวะแข่งขันกันสูงเช่นนี้ พวกเขาเชื่อว่า ต่อไปสภามหาวิทยาลัยและอธิการบดีจะกลายเป็น “ศูนย์รวมอำนาจ” การบริหารงานมหาวิทยาลัยทั้งหมด ทั้งการตั้งคณะ การเปิดหลักสูตร การทำข้อตกลงร่วมมือกับภาคเอกชนหรือมหาวิทยาลัยอื่น การกำหนดอัตราบุคลากร การจ้างอาจารย์โดยใช้สัญญาจ้าง<br /><br />ทางรัฐบาลได้ตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับการประท้วงของนักศึกษาว่า ทำไมจึงพึ่งมาประท้วง ทั้งๆที่กฎหมายนี้มีผลใช้มาตั้งแต่ ๑๐ สิงหาคม ฝ่ายนักศึกษาบอกว่า เป็นไปไม่ได้เลยที่จะให้พวกเขารวมตัวกันประท้วงในเดือนสิงหาคม เพราะช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอม เมื่อเปิดเทอมเดือนกันยายน ก็ต้องรณรงค์ในหมู่นักศึกษาด้วยกันอีก กว่าจะพร้อมประท้วงได้ ก็ต้องข้ามมาถึงเดือน พ.ย.<br /><br />รัฐมนตรีกระทรวงการศึกษาระดับสูงและการวิจัย ยังตั้งข้อสงสัยอีกว่า การประท้วงของสหภาพนักศึกษามีสหภาพแรงงานอยู่เบื้องหลังหรือไม่ เพราะ ประท้วงปิดมหาวิทยาลัยในช่วงเดียวกันกับที่สหภาพแรงงานรถไฟ รถใต้ดิน นัดหยุดงาน และเห็นตัวแทนจากสหภาพแรงงานหลายคนไปพบปะกับสหภาพนักศึกษา<br /><br />หลังจากประธานาธิบดีซาร์โกซี่ และรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีฟียง ผ่านช่วงฮันนีมูนมาได้ ๕ เดือน ตอนนี้ก็ถึงเวลาประท้วง เดินขบวน และนัดหยุดงานให้รัฐบาลต้องรับมือกันแล้ว เพราะรัฐบาลเร่งผลักดันนโยบายสำคัญซึ่งกระทบคนจำนวนมาก ตั้งแต่การเปลี่ยนระบบสวัสดิการของคนเกษียณอายุ การปรับปรุงมหาวิทยาลัย การเพิ่มอำนาจซื้อให้แก่ประชาชน การยุบศาลในหลายจังหวัดและจัดเขตอำนาจศาลทางพื้นที่เสียใหม่<br /><br />ผมชอบบรรยากาศประท้วงของที่นี่มาก แม้บางครั้งอาจต้องเดือดร้อนจากการประท้วงของพวกเขาบ้าง (เช่นเข้าคณะไม่ได้ รถไฟ รถราง รถเมล์ รถใต้ดินไม่วิ่ง) แต่ก็เข้าใจดี เพราะการต่อสู้ในประเด็นสาธารณะจำเป็นต้องมีเครื่องมือเหล่านี้เพื่อใช้แสดงออกและต่อรองกับรัฐ ที่สำคัญการประท้วงที่นี่ มีประเด็นชัดเจน เป็นเอกภาพ มีการจัดตั้งโดยสหภาพแรงงานที่มีประสิทธิภาพ (ไม่เหมือนสหภาพแรงงานบ้านเรา)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-5467540440005554254?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-73429800515948611782007-11-08T04:21:00.001+01:002007-11-08T04:21:05.805+01:00นักการเมืองไทย คงมีหน้าที่คิดว่าเลขที่พรรคของตนจับสลากได้ มีความหมายอย่างไร มากกว่าจะไปนั่งคิดนโยบาย หรือกลยุทธหาเสียง<br /><br />สื่อมวลชนไทย ก็บ้าจี้ (ทุกช่อง ทุกฉบับ เป็นเหมือนกันหมด) เที่ยวไปไล่ถาม อยากได้เบอร์อะไร? ตอนจับ ก็นั่งลุ้น อย่างกับลุ้นหวยออก พอจับได้แล้ว ก็มานั่งถามต่อ เบอร์นี้ดีมั้ย? หมายความอย่างไร?<br /><br />ลองรวบรวมมาไว้ ให้ขำๆเล่นๆ และเชื่อผมสิ เลือกตั้งครั้งต่อไป เขาก็จะเอามุขเดิมๆนี้แหละ ไปใช้อีก<br /><br />๑ เพื่อแผ่นดิน คือ ที่หนึ่ง จำง่าย<br />๒ รวมใจไทย คือ วิคตอรี่<br />๔ ปชป คือ จำง่าย เลขเดิม<br />๙ ประชาราช คือ ก้าวหน้า และรัชกาลที่ ๙<br />๑๒ พปช คือ ครบโหล<br />๑๓ ชาติไทย คือ ลัคกี้นัมเบอร์<br />๑๕ มัชฌิมา คือ พลังบ้าบออะไรไม่รู้ (ประชัยบอก) และ รถไฟฟ้า ๑๕ บาทตลอดสาย<br /><br />งานนี้ ไม่รู้สื่อเพี้ยน หรือนักการเมืองเพี้ยนกันแน่<br /><br />หรือว่า สังคมไทยชอบ เรื่องตัวเลข เรื่องไสยศาสตร์ สนใจแต่รูปแบบ มากกว่าเนื้อหา นักการเมืองและสื่อจึงต้องคอยตอบสนอง<br /><br />...........<br /><br />ผมไปอ่านเจอกระทู้ในประชาไท<br /><br />เขาตั้งข้อสังเกตว่า เมื่อก่อน การเข้าเฝ้ารับเสด็จ จะทำด้วยความสำรวม สงบเงียบ<br /><br />แต่ปัจจุบัน ต้องเปล่งเสียง “ทรงพระเจริญ” ดังๆ ต้องร้องเพลง “เทอดพระเกียรติ” ดังๆ<br /><br />ผมมานั่งคิดดู ก็เห็นว่าจริง<br /><br />หรือ การแสดงออกซึ่งความจงรักภักดี จะกลายเป็น exhibitionnisme แบบหนึ่ง<br /><br />ป.ล. อย่าลืมหาเสื้อสีชมพูมาใส่แทนเสื้อเหลืองกันได้แล้วนะครับ เทรนด์แฟชั่นปีนี้เปลี่ยนไปแล้ว<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-7342980051594861178?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-85402163911833738192007-10-31T14:52:00.001+01:002007-10-31T14:52:34.625+01:00<strong>เรื่องแรก<br /></strong><br />อ่านข่าว สหภาพแรงงานของการรถไฟแฟ่งประเทศไทย (รฟท.) ประท้วงด้วยการหยุดเดินรถไฟในหลายสาย<br /><br />การนัดหยุดงาน ไม่ใช่เรื่องแปลก ส่วนตัวผมเห็นว่า จำเป็นต้องมีและต้องใช้ เพื่อให้ผู้ใช้แรงงานได้ต่อสู้กับนายจ้างหรือรัฐบาลได้อย่างเหมาะสม ผมยังเห็นอีกว่าการจัดตั้งสหภาพแรงงานและการนัดหยุดงานควรขยายไปถึงข้าราชการด้วย<br /><br />อย่างไรก็ตาม การนัดหยุดงานต้องมีขอบเขต มีเงื่อนไขกติกา<br /><br />โดยทั่วไป การนัดหยุดงานจะเกิดขึ้นได้ ก็ต่อเมื่อ สหภาพแรงงานนัดประชุมกัน แล้วมีมติออกมา อาจเป็นนัดหยุดงานเฉพาะบางพื้นที่ หรือหนักสุดถึงขั้นนัดหยุดงานทั่วประเทศ ที่สำคัญที่สุด เมื่อมีมติแล้ว ก็ต้องแจ้งต่อนายจ้าง รัฐบาล สาธารณชน เป็นการล่วงหน้า อย่างน้อยประมาณ ๑๕ – ๒๐ วัน เพื่อให้รับทราบและเตรียมตัวไว้แต่เนิ่นๆว่าในวันนั้นการบริการสาธารณะจะไม่สะดวกเหมือนปกติ<br /><br />นอกจากนี้ หน่วยงานที่สหภาพแรงงานสั่งนัดหยุดงาน ต้องมีการบริการสาธารณะขั้นต่ำในวันนัดหยุดงานด้วย เพราะเราไม่อาจปฏิเสธได้ว่า บริการสาธารณะต้องมีความต่อเนื่อง จะสะดุดหยุดลงไม่ได้ เช่น จากเดิม รถไฟวิ่งวันละ ๖ รอบ ก็อาจเหลือ ๒ รอบ เป็นต้น<br /><br />กรณี รฟท ผมเห็นว่า สิทธินัดหยุดงานเป็นสิทธิอันชอบธรรมของ รฟท. แต่การใช้สิทธิเช่นว่า น่าจะไม่สอดคล้องกับกติกา เพราะ ไม่มีการประกาศล่วงหน้า ไม่มีมติของสหภาพแรงงานออกมาล่วงหน้าว่านัดหยุดงานเพราะต้องการประท้วงในประเด็นใด จะนัดหยุดงานวันไหน พื้นที่ใด ระยะยเวลานานเท่าใด และเตรียมบริการพื้นฐานขั้นต่ำไว้รองรับแล้วหรือยัง<br /><br />ตรงกันข้าม อ่านจากข่าว พบว่า รถไฟวิ่งๆมาอยู่แถวนครศรีฯ คนขับหยุดรถดื้อๆ บอกว่ามีการนัดหยุดงานประท้วงเรื่องแปรรูป รฟท.<br /><br />แบบนี้ ไม่น่าใช่การใช้สิทธินัดหยุดงาน แต่น่าจะเป็นการทำตามอำเภอใจมากกว่า<br /><br />เห็นแล้วก็น่าเสียดาย เพราะปกติ คนไทยส่วนใหญ่มักรังเกียจ การประท้วง การเดินขบวน การปิดถนน การนัดหยุดงาน อยู่แล้ว แทนที่สหภาพแรงงาน รฟท. จะใช้สิทธิดังกล่าวให้ถูกต้องตามกติกา เพื่อให้สังคมได้เข้าใจว่า สิทธิเหล่านี้ เป็นเรื่องปกติสำหรับประชาธิปไตย แต่กลับใช้แบบตามอำเภอใจ ยิ่งทำให้คนต่อต้านการนัดหยุดงานมากขึ้น (ผมอ่านจากข่าว บอร์ดต่างๆ มีแต่คนด่า)<br /><br /><strong>เรื่องที่สอง</strong><br /><br />จากกรณีที่พรรคอื่นๆ ยังไม่นิ่ง ผู้สมัครย้ายไปย้ายมารายวัน แต่พรรคพลังประชาชนกลับสงบและผนึกกำลังค่อนข้างแน่นแฟ้น แถมฐานเสียงเดิมก็ยังอยู่ ทำให้วิเคราะห์กันว่า พปช คงได้เสียงมาที่หนึ่งแน่ แต่คงไม่ได้จัดตั้งรัฐบาล ผมมีข้อสังเกตดังนี้<br /><br />๑. หาก พปช มาที่หนึ่ง และได้เสียงท่วมท้นเกินครึ่ง จนตั้งรัฐบาลพรรคเดียวได้ อาจเกิดกรณี “แดงเถือก” จาก กกต. จน พปช เหลือเสียงไม่ถึงครึ่ง<br /><br />๒. หากเป็นเช่นนั้นจริง เป็นไปได้ว่า เราอาจเห็น วิกฤตกันอีกรอบ เพราะกองเชียร์ พปช และคนรักทักษิณ คงไม่ยอมอีกแล้ว มันดูเป็นการรังแกกันมากเกินไป และสิ่งที่ไม่อยากเห็นอีก คือ ทหารพากันออกมาปัดกวาดอีกรอบ (สพรั่ง? สนธิ ลิ้ม?)<br /><br />๓. ในกรณีที่ พปช ได้เสียงที่หนึ่ง แต่ไม่ถึงครึ่ง พรรคอื่นๆคงรวมตัวกันตั้งรัฐบาล ภายใต้การอำนวยการของ คมช. โดยมีอภิสิทธิ์เป็นนายกฯ ซึ่งคงเป็นรัฐบาลที่อ่อนแอมาก อภิสิทธิ์คงไม่มีโอกาสได้ทำตามที่ใจคิด แต่มี “สุเทพ บรรหาร สนั่น ประชัย สมศักดิ์ เสนาะ สุวัจน์” เป็นผู้ดูแล และเมื่อผ่านไปปีเศษ รัฐบาลคงล่ม เพราะขัดแย้งผลประโยชน์<br /><br />๔. กรณี พปช ได้ที่หนึ่ง ปชป ได้ที่สอง ผมอยากให้อภิสิทธิ์ลบตราบาปจากกรณี ม ๗ ด้วยการประกาศเหมือนลูกพี่ชวนในครั้งก่อนว่า หาก ปชป ไม่ได้ที่ ๑ จะไม่จัดตั้งรัฐบาล ซึ่งคงเป็นไปได้ยากมาก เพราะ สุเทพคงไม่มีวันยอม<br /><br />๕. รัฐบาล คมช เปรม และเหล่าผู้มีคุณธรรมทั้งหลายเริ่มหันมาชูประเด็น การเลือกตั้งใสสะอาด ต่อต้านการซื้อเสียง ผมเดาว่า งานนี้ เหลือง แดง ปลิวกระจายแน่ และไอ้ข้อหาซื้อเสียงนี่แหละ จะกลายเป็นเหตุผลให้พวกนี้ใช้อ้างในการอยู่ในอำนาจไปเรื่อยๆ<br /><br />๖. ผมเห็นว่า ผู้มีบทบาทสำคัญที่สุดที่จะทำให้ประเทศไทยกลับเข้าสู่บรรยากาศปกติ หลังเลือกตั้ง ๒๓ ธค คือ กกต. นักการเมืองจะทะเลาะกันไปมา พรรคนี้ด่าพรรคนั้นว่าโกง ร้องเรียนให้แจกใบแดง-เหลือง เป็นเรื่องปกติ คมช จะกดดันไม่ให้ พปช ได้เสียงข้างมาก ก็เป็นเรื่องของ คมช แต่ กกต. เอง ต้องเป็นกลาง อย่าโดน คมช ชี้นำ อย่าบ้าจี้ จนพาเข้าสู่มุมอับ ขืนแจกใบเหลือง-แดง แหลก เลือกใหม่เป็นสิบรอบ สงสัยมวลชนคงได้ปะทะกันอีกแน่<br /><br />แต่ไม่รู้เราจะคาดหวัง กกต ได้มากแค่ไหน เห็น “กฎเหล็ก” ผลงานชิ้นแรกออกมา ประกอบกับบทบาทของสดศรีแล้ว ก็คงต้องทำใจล่วงหน้าว่าหลัง ๒๓ ธค เกมนี้คงยังไม่จบ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-8540216391183373819?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-19936557954979221542007-10-09T01:13:00.000+02:002007-10-09T01:13:23.291+02:00<span style="color:#ff0000;">ไม่อาจยอมรับได้</span><br /><br />ร่าง ป.อาญา<br /><br />มาตรา 112/1 ผู้ใดหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้าย <span style="color:#ff0000;">พระราชโอรส พระราชธิดา</span> ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงเจ็ดปี หรือปรับตั้งแต่สองหมื่นบาทถึงหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ<br /><br />มาตรา 112/2 ผู้ใดหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้าย <span style="color:#ff0000;">ประธานองคมนตรี องคมนตรี หรือผู้แทนพระองค์ซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง</span> ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงห้าปี หรือปรับตั้งแต่หนึ่งหมื่นบาทถึงหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ<br /><br />ร่าง ป.วิ.อาญา<br /><br />มาตรา 14/1 ระหว่างสอบสวน ไต่สวนมูลฟ้องหรือพิจารณาคดีที่มีการกล่าวหาหรือฟ้องในความผิดต่อองค์มหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ตามหมวด 1 ลักษณะ 1 ภาค 2 แห่งประมวลกฎหมายอาญา ในกรณีเห็นสมควร พนักงานสอบสวน พนักงานอัยการ หรือคู่ความอาจยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขอให้<span style="color:#ff0000;">สั่งห้ามมิให้โฆษณาข้อเท็จจริง พฤติการณ์ต่างๆ การวิพากษ์วิจารณ์ หรือความเห็นเกี่ยวกับคดีไม่ว่าสื่อประเภทใด</span><br /><br />หากศาลพิจารณาคำร้องดังกล่าวแล้วเห็นว่ามีเหตุอันสมควรเพื่อการคุ้มครองปกป้องสถาบันพระมหากษัตริย์ ให้ศาลสั่งอนุญาตตามคำร้องและอาจกำหนดเงื่อนไขหรือวิธีการใดๆ เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามคำสั่งห้ามของศาลดังกล่าวได้<br /><br />การฝ่าฝืนคำสั่งของศาลตามวรรคหนึ่ง ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ<br /><br />การฝ่าฝืนคำสั่งของศาลตามวรรคหนึ่ง ให้ถือว่าเป็นการกระทำผิดฐานละเมิดอำนาจศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งอีกกรณีหนึ่งด้วย และให้นำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 33 มาใช้บังคับโดยอนุโลม<br /><br /><span style="color:#ff0000;">ความเงียบ</span><br /><br />...... ก่อนหน้านี้ ไม่มีความเคลื่อนไหวการเสนอร่างแก้ไขกฎหมายของ สนช. .......<br />...... จนบัดนี้ ยังไม่มีข่าวและข้อมูลเรื่องนี้ในสื่อสาธารณะของไทย นอกจากประชาไท ......<br /><br />ข่าวในรอยเตอร์<br /><br />Thailand plans tougher lese majestelaw <br />By Nopporn Wong-Anan <br /><br />BANGKOK, Oct 8 (Reuters) - Thailand, which strictlyenforces laws protecting the monarchy, plans to extend protection to royal advisers and other members of theroyal family and restrict media coverage of cases,lawmakers said on Monday. <br /><br />Under the proposed amendments, to be debated by thearmy-appointed parliament on Wednesday, journalists could be jailed for three years and fined 60,000 baht($1,750) for ignoring a court-ordered publication ban. <br /><br />"We don't want any offence to the monarch to berepeated in the news or become an issue of any criticism" inside or outside Thailand, Supreme Courtchief judge Pornpetch Wichitcholchai told Reuters. <br /><br />Those protected by the expanded law would includesons and daughters of the monarch and royal advisers known as privy councillors, Pornpetch said. "The current law doesn't cover privy councillors,some of whom have become political victims," he said. <br /><br />Last month, the government threatened to block clips on video-sharing Web site YouTube that accusedchief royal adviser Prem Tinsulanonda of mastermindinglast year's bloodless coup. Such allegations against Prem have been made bysupporters of ousted Prime Minister Thaksin Shinawatra during demonstrations and denied repeatedly by thegenerals and government they appointed. The government had lifted a five-month ban onYouTube's site, <a href="http://www.youtube.com/" target="_blank">www.youtube.com </a>, in August after itsowner, Google, installed filters to stop Thais fromaccessing clips deemed to insult King BhumibolAdulyadej, the world's longest reigning monarch. <br /><br />Thailand 's lese majeste law is already among the toughest in the world, with jail terms of three to 15years for anyone who "defames, insults or threatens"the king, queen, heir apparent or regent. Under the proposed amendments, the lawmakers wanted anyone found guilty of lese majeste of the royalchildren to face up to seven years in jail and ofroyal advisers to face up to five years in jail,Pornpetch said. <br /><br />The most recent conviction was of a Swiss man jailed for 10 years in March for defacing pictures ofthe king. At the request of police, few Thai newspapersreported the case of Oliver Rudolf Jufer, who receiveda royal pardon and was deported. <br /><br />"The police were doing the right thing and the media made the right decision not to report the story,but we are going to put those judgment calls intolaw," Pornpetch said.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">กรณีศีกษาเปรียบเทียบ<br /></span><br /><a href="http://www.onopen.com/2006/01/1262">http://www.onopen.com/2006/01/1262</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-1993655795497922154?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-18712010243110758982007-10-05T03:12:00.001+02:002007-10-05T03:12:08.213+02:00ช่วงนี้ รัฐสภาฝรั่งเศสกำลังพิจารณางบประมาณรายจ่ายประจำปี<br /><br />ผมอ่าน นสพ เห็นงบประมาณของกระทรวงวัฒนธรรมที่นี่แล้ว ยิ่งรู้สึกรับไม่ได้กับกระทรวงวัฒนธรรมของเรา<br /><br />ของเขา ตั้งงบไปหลายพันล้านยูโร โดยเอาไปสร้างพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัย เอาไปอุดหนุนอุตสาหกรรมภาพยนตร์ เอาไปดูแลปรับปรุงโบราณสถาน โบราณวัตถุ เอาไปสนับสนุนให้ศิลปินรุ่นใหม่สร้างสรรค์ผลงาน<br /><br />แต่ของเรา เห็น รมต ไขศรี (ที่ผมงง คือ รมต คนนี้ จบ ป เอกจากปารีส แต่กลับอนุรักษ์นิยมสุดขั้วและสุดขั้วแบบน่าจะผิดทางด้วย) และคุณลัดดา ที่เป็น ผอ ศูนย์เฝ้าระวังวัฒนธรรม (แค่ชื่อศูนย์นี่ ก็สะท้อนอะไรบางอย่างแล้ว) ทำแต่ละงานแล้ว ก็ได้แต่เซ็ง<br /><br />วัยรุ่นสาวไม่ใส่กางเกงใน สาวๆแต่งตัวโป๊ นศ สาวแต่งกายไม่เหมาะ มีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร วันวาเลนไทน์ห้ามหนุ่มสาวเข้าโรงแรม ตามจับเพลงที่มีเนื้อหาทะลึ่ง เซนเซอร์หนัง ฯลฯ<br /><br />รมต ไขศรีและลูกน้อง ต้องทำความเข้าใจให้ชัดเจนก่อนว่า อะไรคือ วัฒนธรรม เราพอจะหาฉันทามติร่วมจากสังคมได้หรือไม่ อะไร คือ วัฒนธรรม และจำต้องยอมรับความหลากหลายของวัฒนธรรมด้วย<br /><br />..............<br /><br />กระทู้ยอดนิยมที่โต๊ะห้องสมุดพังไปแล้ว ต้องไปตั้งกระทู้กันใหม่ ความเข้มข้นยังเหมือนเดิม เชิญชมได้ที่<br /><br /><a href="http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K5868182/K5868182.html">http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K5868182/K5868182.html</a><br /><br />อีกกระทู้ที่หว้ากอ น่าสนใจเช่นกัน<br /><br /><a href="http://www.pantip.com/cafe/wahkor/topic/X5881675/X5881675.html">http://www.pantip.com/cafe/wahkor/topic/X5881675/X5881675.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-1871201024311075898?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-19004592819006495132007-09-20T16:01:00.001+02:002007-09-20T16:01:36.679+02:00นิตยสารฟอร์บส์สำรวจความร่ำรวยของบรรดากษัตริย์ทั้งหลาย ผลปรากฏ ดังนี้<br /><br />1. Sultan Haji Hassanal Bolkiah. Sultan/Brunei ($22 billion)<br /><br />2. Sheikh Khalifa Bin Zayed Al Nahyan. President/United Arab Emirates ($21 billion)<br /><br />3. King Abdullah Bin Abdulaziz. King/Saudi Arabia ($19 billion)<br /><br />4. Sheikh Mohammed Bin Rashid Al Maktoum. Ruler/Dubai ($16 billion)<br /><br />5. King Bhumibol Adulyadej. King/Thailand ($5 billion)<br /><br />6. Prince Hans-Adam II von und zu Liechtenstein. Prince/Liechtenstein ($4.5 billion)<br /><br />7. King Mohammed IV. King/Morocco ($2 billion)<br /><br />8. Prince Albert II. Prince/Monaco ($1.2 billion)<br /><br />9. Sheikh Hamad Bin Khalifa Al Thani. Emir/Qatar ($1 billion)<br /><br />10. Prince Karim Al Husseini. Aga Khan ($1 billion)<br /><br />11. Queen Elizabeth II. Queen/U.K. ($600 million)<br /><br />12. Sheikh Sabah Al Sabah. Emir/Kuwait ($500 million)<br /><br />13. Sultan Qaboos Bin Said. Sultan/Oman ($500 million)<br /><br />14. Queen Beatrix Wilhelmina Armgard. Queen/Netherlands ($300 million)<br /><br />15. King Mswati II. King/Swaziland ($200 million)<br /><br />.........<br /><br />มีข้อสังเกตเพิ่มเติม ดังนี้<br /><br />๑. สี่อันดับแรก เป็นกษัตริย์ในประเทศแหล่งน้ำมัน และใช้การปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิ์<br />๒. หากนับเฉพาะประเทศที่ปกครองในระบอบประชาธิปไตย กษัตริย์ไทยมาอันดับ ๑<br />๓. ทั้ง ๑๕ อันดับ มีจากยุโรป ๔ ประเทศ คือ ลิคเตนสไตน์ โมนาโก สหราชอาณาจักร และเนเธอร์แลนด์ โดยสองประเทศแรก ไม่อาจนับได้ว่าเป็นประชาธิปไตยโดยแท้ เพราะกษัตริย์ยังมีอำนาจทางการเมืองในบางกรณี<br />๔. กษัตริย์ที่ติดอันดับส่วนใหญ่มาจากดินแดนเศรษฐีน้ำมัน ได้แก่ บรูไน สหรัฐอาหรับเอมิเรสต์ ซาอุดิอาระเบีย นครดูไบ กาตาร์ คูเวต โอมาน<br />.........<br /><br />อ่านรายละเอียดรายงานของฟอร์บส์ได้ที่<br /><br /><a href="http://www.forbes.com/2007/08/30/worlds-richest-royals-biz-royals07-cx_lk_0830royalintro.html">http://www.forbes.com/2007/08/30/worlds-richest-royals-biz-royals07-cx_lk_0830royalintro.html</a><br /><br />ในส่วนของกษัตริย์ไทย<br /><br /><a href="http://www.forbes.com/2007/08/30/worlds-richest-royals-biz-royals07-cx_lk_0830royalintro_slide_6.html?thisSpeed=15000">http://www.forbes.com/2007/08/30/worlds-richest-royals-biz-royals07-cx_lk_0830royalintro_slide_6.html?thisSpeed=15000</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-1900459281900649513?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-25955187395709273472007-09-11T20:52:00.001+02:002007-09-11T20:52:47.461+02:00นานๆทีจะมีกระทู้ในโต๊ะห้องสมุด ที่ถกเถียงกันด้วยเหตุผล ไม่ใช่สักแต่ข้อความประเภทที่ว่า "ทรงพระเจริญเพคะ" "ทรงงดงามมากเพคะ" เอ้า กราบบบบบบ<br /><br />เชิญชมได้ที่<br /><br /><a href="http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K5764337/K5764337.html">http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K5764337/K5764337.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-2595518739570927347?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-6508146890694009282007-09-08T02:11:00.001+02:002008-12-09T06:38:24.595+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/RuHofTN0PpI/AAAAAAAAAA8/w1PZrH4vfOY/s1600-h/205.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107619076846665362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Zq168NhZRvQ/RuHofTN0PpI/AAAAAAAAAA8/w1PZrH4vfOY/s320/205.jpg" border="0" /></a><br /><div>พักหลังๆ ผมไม่ค่อยได้ฟังเพลงไทยใหม่ๆ เพราะ ออกกันมาเยอะมาก หน้าใหม่ๆก็เยอะ ตามไม่ทัน<br /><br />จำได้ว่าตอนกลับไปเมืองไทยปีที่แล้ว คุ้นๆว่าเคยฟังเพลงของลีเดียอยู่บ้าง แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพลงใคร หรือไม่ก็แยกไม่ออกอีกว่าเพลงไหนเพลงลีเดีย เพราะ เพลงและนักร้องใหม่ๆเยอะมาก น้ำเสียง เนื้อเพลง ลีลาการร้องก็คล้ายกันหมด<br /><br />จนเมื่อมีกระแสข่าว “ลีเดีย” ขึ้น ผมจึงเริ่มสนใจ อยากรู้ว่าเธอคือใคร ลองไปหาเพลงของเธอฟังดู จากยูทู้บบ้าง ลองค้นดูเอ็มพีสามที่ขนกลับมาบ้าง<br /><br />เออ... ชอบๆ (ไม่น่าเชื่อว่าอยู่อาร์เอส)<br /><br />เพลงอะไรอ่า เกี่ยวกับโทรศัพท์ เพราะดีเหมือนกัน ว่าแต่ว่าทำไมเพลงไทยที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับโทรศัพท์เยอะจัง ตอนนู้น จำได้ว่ามีซินญอริต้า มิสคอล ใช่มะ ลีเดียมีหลายเพลง เพลงก่อน ที่ไม่รับสาย มาล่าสุดนี่ เป็นไม่โทรกลับ (โอ้... ระหว่างพิมพ์อยู่นี่ ได้ยินอีกเพลงแล้วครับที่เกี่ยวกับโทรศัพท์ กฎของแฟนเก่า...)<br /><br />เพลงเร็วของเธอ ผมก็ชอบนะ (แต่จำชื่อเพลงไม่ได้)<br /><br />จากการที่ดูเธอสัมภาษณ์ ผมสงสัยว่า ทำไมเสียงพูดกับเสียงร้องของเธอ ต่างกันราวฟ้ากะดินแบบนี้<br />แล้วมีใครเป็นเหมือนผมมั่ง แยกไม่ออกเลยว่าเพลงของลีเดียชื่อเพลงอะไร ฟังแล้วมันคล้ายๆกันหมด<br /><br />เท่าที่ผมดูจากมิวสิคย้อนหลังไป ผมชอบตอนปัจจุบันมากกว่า น่ารักดี<br /><br />นี่ถ้าไม่มีข่าว แวร์ อาร์ ยู – เฮีย ไอ แอม ผมคงไม่หาเพลงลีเดียมาฟังแบบจริงๆจังๆนะนี่ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-650814689069400928?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-39544637346201538832007-09-01T06:02:00.001+02:002007-09-01T06:02:04.743+02:00ปี ๑๙๘๗ ในโรมาเนีย ก่อนระบอบเชาเชสคูจะล่มสลายสองปี<br /><br />นักศึกษาสาวสองคนต้องเผชิญหน้าวิกฤตครั้งยิ่งใหญ่ของพวกเธอ คนหนึ่งท้อง ๔ เดือน ๓ สัปดาห์ ๒ วัน และต้องการทำแท้ง (Gabita) อีกคนหนึ่งต้องช่วยเพื่อนทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ทำแท้ง (Otilia)<br /><br />Otilia ต้องวิ่งเต้นหาห้องพักในโรงแรมเพื่อใช้เป็นสถานที่ทำแท้ง รวบรวมเงิน ติดต่อผู้รับหน้าที่ทำแท้งเถื่อน ตลอดจน ... (อันนี้ชมในภาพยนตร์เอาเอง)<br /><br />ในขณะที่ Gabita เป็นคนอ่อนแแอ ไร้เดียงสา ขี้กลัว และการโกหกของเธอ ทำให้ Otilia ต้องรับความเดือดร้อน<br /><br />Bébé คนรับหน้าที่ทำแท้ง เป็นตัวละครที่แสดงถึงความเป็นเผด็จการ เขาสามารถกำหนดเกมได้ เพราะชะตากรรมของสองสาวอยู่ในมือของเขา<br /><br />หนังฉายให้เราเห็นบรรยากาศช่วงท้ายๆของระบอบเชาเชสคูว่า แม้ระบอบนี้จะล่มสลายอย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม ๑๙๘๙ แต่ในความเป็นจริงคอมมิวนิสต์ในโรมาเนียได้ทยอยตายไปก่อนหน้านั้นแล้ว และกำลังจะถูกแทนที่โดยธุรกิจ ผู้มีอิทธิพล และมาเฟีย<br /><br />เช่น สาวๆวัยรุ่นหันมาสนใจใช้ผลิตภัณฑ์เสริมความงามนำเข้าจากต่างประเทศ ชมภาพยนตร์จากต่างประเทศ สูบบุหรี่เคนท์ การลักลอบขายบุหรี่เถื่อน การติดสินบนในทุกระดับแม้กระทั่งพนักงานโรงแรม<br /><br />ผมชอบอยู่สี่ฉาก<br /><br />หนึ่ง ช่วงเปิดเรื่อง ที่ฉายถึงนักศึกษาสาวๆสนใจสินค้าใหม่ๆ มีการยกชื่อยี่ห้อของสินค้าเหล่านั้น ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ให้เห็นถึงความพ่ายแพ้ของระบอบเก่า (คล้ายๆเรื่องกู๊ดบาย เลนิน)<br /><br />สอง การต่อรองกันระหว่าง Bébé Otilia และ Gabita ในโรงแรม ผมเดาเอาเองว่าหนังคงต้องการถ่ายทอดความเป็นเผด็จการของเชาเชสคูลงบนตัวของ Bébé และให้ Otilia เป็นตัวแทนของความเป็นกบฏและการท้าทายต่ออำนาจเผด็จการ<br /><br />สาม ฉากบนโต๊ะอาหาร ในงานเลี้ยงวันเกิดของแม่แฟนของ Otilia) เจตนาทำให้คนดูอึดอัดอย่างยิ่ง ราวกับว่าเราเข้าไปเป็น Otilia และ แฟนของ Otilia เสียเอง<br /><br />สี่ ฉาก Otilia วิ่งกลับมาโรงแรมเพื่อมาดูอาการของ Gabita และฉากนำซากเด็กไปทิ้ง ด้วยกล้องที่สั่นไหวตลอดและความมืด ทำให้ผู้ชมอึดอัดได้ไม่แพ้กัน<br /><br />โรมาเนียออกกฎหมายให้การทำแท้งผิดกฎหมายในปี ๑๙๖๖ แต่การทำแท้งเถื่อนก็ยังปรากฏอยู่มาก จากการสำรวจพบว่าตลอดระยะเวลาที่ใช้บังคับกฎหมายปี ๑๙๖๖ นั้น มีผู้หญิงเสียชีวิตจากการทำแท้งเถื่อนถึง ๕ แสนคน<br /><br />ภายหลังการล่มสลายของระบอบเผด็จการ-คอมมิวนิสต์ โรมาเนียได้ออกกฎหมายอนุญาตให้ผู้หญิงทำแท้งได้ทันที ปัจจุบัน โรมาเนียเป็นประเทศเดียวในยุโรปที่อัตราการทำแท้งสูงกว่าการเกิด (ปี ๒๐๐๓ มีการทำแท้งรวม ๒๓๐,๐๐๐ รายในขณะที่มีการเกิด ๒๑๒,๔๕๙ คน)<br /><br />4 Luni, 3 Saptamini Si 2 Zile กำกับโดย Cristian Mungiu ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากเทศกาลกานส์ ๒๐๐๗<br /><br />................<br /><br />โดยส่วนตัว ผมสนับสนุนให้มีการแก้ไขกฎหมายเสียใหม่ เปิดโอกาสให้หญิงสามารถทำแท้งได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ไม่จริงเสมอไปที่บอกกันว่าหากอนุญาตให้ทำแท้งได้ อัตราการทำแท้งจะมากขึ้น เพราะ คงไม่มีใครอยากไปขึ้นขาหยั่ง นั่งแหกขาให้หมอทำแท้ง นอกจากว่าเกิดเหตุสุดวิสัยจริงๆ การทำแท้งเถื่อนยังทำให้ผู้หญิงต้องเสี่ยงกับมาตราฐานความปลอดภัยของผู้ทำแท้งอีกด้วย<br /><br />ผมเคยเขียนเล่าเรื่องกฎหมายการทำแท้งในยุโรปไว้คร่าวๆในบล็อกเมื่อสามปีก่อน<br /><a href="http://etatdedroit.blogspot.com/2005/05/un-enfant-si-je-veux-quand-je-veux.html">http://etatdedroit.blogspot.com/2005/05/un-enfant-si-je-veux-quand-je-veux.html</a><br /><br />มีหลายความเห็นน่าสนใจเหมือนกัน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-3954463734620153883?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-41787978238122063232007-08-19T14:08:00.001+02:002007-08-19T14:08:13.511+02:00วันของเรา - จิ้น กรรมาชน<br /><br />หากใคร ไม่ท้อ จงสู้ต่อไป<br />ยืดอก ภูมิใจ ไม่ก้มหัว<br />ไม่ยอม พ่ายแพ้ เพราะเราไม่กลัว<br />ปราบคนชั่ว ด้วยมือ พวกเรา<br /><br />คลื่นคน บนถนน ทอดยาวสุดตา<br />กู่ร้อง ก้องฟ้า จะปลุกเร้า<br />ฝากความ ห่วงใย ทักทายเพื่อนเก่า<br />รอถึง วันของเรา อีกครั้ง<br /><br />ตื่นเถิด ขึ้นมา ระดมคนร่วมฝัน<br />เพื่อสร้างสรรค์ วันที่เป็นของเรา<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-4178797823812206323?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-4467075412551794312007-08-17T16:08:00.001+02:002007-08-17T16:08:01.898+02:00<strong><span style="color:#ff0000;">คำประกาศว่าด้วยการไม่รับร่างรัฐธรรมนูญฉบับออกเสียงประชามติ</span></strong><br /><span style="color:#ff0000;"><br />เพื่อยืนยันว่าการทำลายอำนาจการตัดสินใจของประชาชนด้วยการรัฐประหาร<br />จะต้องไม่ได้รับการยอมรับอีกต่อไป<br /><br />เพื่อแสดงให้เห็นว่าประชาชนทั้งหลายไม่ว่าจะมีสถานะทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างไร<br />มีความสามารถเพียงพอในการกำหนดวิถีชีวิตของตนด้วยตนเองได้<br /><br />เพื่อป้องกันมิให้ระบบกฎหมายของรัฐถูกทำลายจนเสียหลักแห่งความยุติธรรมไปมากกว่าที่เป็นอยู่<br /><br />และเพื่อมิให้ร่างรัฐธรรมนูญที่ลดทอนอำนาจในสาระสำคัญของประชาชน<br />แต่เพิ่มอำนาจเหล่านั้นให้กับกลุ่มอำมาตยาธิปไตยบางกลุ่มนั้นมีผลใช้บังคับ<br /><br />เรา คณาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ดังมีรายนามตอนท้าย<br />โดยอาศัยสถานะพลเมืองไทยและผู้ประกอบวิชาชีพด้านนิติศาสตร์<br />ขอประกาศไม่รับร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ....<br /><br /><br /><br />เรามิเห็นพ้องด้วยว่าควรออกเสียงประชามติรับร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้เพื่อให้มีรัฐธรรมนูญใช้บังคับไปพลางก่อนแล้วค่อยดำเนินการแก้ไขภายหลังการเลือกตั้ง เราเห็นว่าหากร่างรัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวมีผลบังคับใช้แล้ว กลไกตามรัฐธรรมนูญทั้งหลายย่อมดำเนินไปทันที องค์กรที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้ย่อมถูกสถาปนาขึ้นและมีอำนาจหน้าที่ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ และกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายอนุวัติการตามรัฐธรรมนูญจะถูกตราขึ้นเพื่อใช้บังคับต่อไปตามลำดับ เมื่อเป็นเช่นนี้ นอกจากการแก้ไขปรับปรุงรัฐธรรมนูญในภายหลังจะทำได้ยากหรืออาจทำไม่ได้แล้ว ความเสียหายทั้งปวงอันจะเกิดขึ้นจากบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญฉบับนี้ก็สายเกินไปต่อการเยียวยา<br /><br />เรายืนยันว่าการออกเสียงประชามติไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ ไม่ส่งผลให้ไม่มีการเลือกตั้งหรือเหนี่ยวรั้งให้การเลือกตั้งล่าช้า ออกไป การเลือกตั้งย่อมสามารถเกิดขึ้นได้ทันที หากคณะรัฐประหารปรารถนาจะให้มี ด้วยการประกาศให้มีการเลือกตั้งทั่วไปตามกติกาเดิมที่มีมาก่อนรัฐประหาร ๑๙ กันยายน โดยอาศัยกลไกและวิธีการในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. ๒๕๔๑ โดยมิจำเป็นต้องรอให้มีการยกร่างกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งขึ้นใหม่<br /><br />เราตระหนักดีว่า การประกาศไม่รับร่างรัฐธรรมนูญโดยการไปใช้สิทธิออกเสียงประชามติไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ เป็นการนำตนเข้าไปอยู่ในกระบวนการที่คณะรัฐประหารกับพวกสร้างขึ้น แต่นี่หาใช่เป็นการยอมรับการรัฐประหาร อำนาจของคณะรัฐประหาร และผลผลิตของคณะรัฐประหารอย่างใดไม่ ตรงกันข้าม ในสถานการณ์ปัจจุบันที่คณะรัฐประหารและพวกมีและใช้อำนาจไปในทางลิดรอนสิทธิและเสรีภาพประชาชน ประกอบกับในสถานการณ์ปัจจุบันที่คณะรัฐประหารและพวกบีบหนทางการตัดสินใจของประชาชนในการกำหนดชะตากรรมของบ้านเมืองให้เหลือเพียงประการเดียว คือ การออกเสียงประชามติ เมื่อการออกเสียงประชามติว่าจะรับหรือไม่รับร่างรัฐธรรมนูญเป็นสิทธิทางการเมืองเพียงประการเดียวที่ยังเหลืออยู่ในขณะนี้ การใช้สิทธิดังกล่าวนี้ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ จึงเป็นหนทางอย่างสันติวิธีการเดียวที่เราจะสามารถใช้มโนธรรมสำนึกและเหตุผลในการต่อสู้กับคณะรัฐประหาร แม้กระบวนการออกเสียงประชามติดังกล่าวนี้ ตั้งแต่เริ่มต้นจนสุดท้าย แทบจะหาความยุติธรรมทั้งกับเราและประชาชนทั่วไปมิได้เลยก็ตาม<br /><br /><br />รองศาสตราจารย์ ดร. วรเจตน์ ภาคีรัตน์<br />รองศาสตราจารย์ ประสิทธิ์ ปิวาวัฒนพานิช<br />ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. จันทจิรา เอี่ยมมยุรา<br />อาจารย์ ดร. ฐาปนันท์ นิพิฎฐกุล<br />อาจารย์ ปิยบุตร แสงกนกกุล<br />อาจารย์ ธีระ สุธีวรางกูร</span><br /><span style="color:#ff0000;">คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์</span><br /><span style="color:#ff0000;">๒๒ กรกฎาคม ๒๕๕๐</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">.........................</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>แถลงการณ์เรื่องการปฏิเสธร่างรัฐธรรมนูญฉบับออกเสียงประชามติ<br /></strong><br />เมื่อวันที่ ๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญได้ลงมติรับร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช .... จึงมีผลให้ต้องดำเนินการต่อไปตามความในมาตรา ๒๙ วรรคสองของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๔๙ โดยการจัดให้มีการออกเสียงประชามติว่าประชาชนจะรับร่างรัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวทั้งฉบับหรือไม่ และบัดนี้ สภาร่างรัฐธรรมนูญก็ได้กำหนดให้ประชาชนออกเสียงประชามติว่าจะรับหรือไม่รับร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้แล้ว ในวันที่ ๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐<br /><br />คณาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ดังมีรายนามตอนท้าย ได้ศึกษาร่างรัฐธรรมนูญฉบับออกเสียงประชามติโดยละเอียดแล้ว เห็นว่าร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้มีความไม่เหมาะสมยิ่งต่อการจะนำไปบังคับใช้เป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ จึงขอประกาศไม่รับร่างรัฐธรรมนูญฉบับออกเสียงประชามติดังกล่าว ด้วยเหตุผล ดังนี้<br /><br />๑ . ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญเพราะที่มาของร่างรัฐธรรมนูญไม่ถูกต้อง<br /><br />๑. ๑ การจัดให้มีรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่หรือการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ จะกระทำได้ก็แต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ ร่างรัฐธรรมนูญหรือร่างรัฐธรรมนูญฉบับแก้ไขเพิ่มเติมต้องมีพื้นฐานที่มาโดยอาศัยอำนาจจากรัฐธรรมนูญเดิม หรือจากประชาชน และผู้มีอำนาจชั้นสุดท้ายในการให้ความเห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญต้องเป็นประชาชนหรือองค์กรสถาปนารัฐธรรมนูญซึ่งเป็นผู้แทนโดยชอบของปวงชน คุณลักษณะเช่นนี้ย่อมทำให้รัฐธรรมนูญมีความชอบธรรมตามระบอบประชาธิปไตยในอันที่จะนำไปบังคับใช้กับองค์กรทั้งหลายของรัฐและประชาชน<br /><br />๑. ๒ ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้มิได้ถูกยกร่างขึ้นในสถานการณ์ปกติของประเทศ แต่เป็นร่างรัฐธรรมนูญที่ถูกจัดให้มีขึ้นตามบทบัญญัติในมาตรา ๑๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ( ฉบับชั่วคราว ) พุทธศักราช ๒๕๔๙ อันเป็นรัฐธรรมนูญที่เกิดขึ้นโดยอำนาจของคณะรัฐประหาร ภายหลังจากที่คณะรัฐประหารได้ยึดอำนาจการปกครองประเทศและกระทำการล้มล้างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ กล่าวอีกนัยหนึ่ง ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ถือเป็นผลผลิตอันสืบเนื่องโดยตรงมาจากการรัฐประหารในวันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙ นั่นเอง<br /><br />๑. ๓ การใช้กำลังอาวุธของคณะรัฐประหารในการเข้ายึดอำนาจรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชนนั้น มิเพียงแต่เป็นความผิดอุกฉกรรจ์ในทางกฎหมายอาญาอันมีโทษสูงสุดถึงขั้นประหารชีวิต หากทว่าในทางการเมือง ยังเป็นวิธีการอันมิชอบในการลบล้างอำนาจการตัดสินใจของประชาชนฝ่ายข้างมากในการกำหนดผู้ทำหน้าที่บริหารประเทศโดยผ่านระบบการเลือกตั้ง การลบล้างอำนาจการตัดสินใจของประชาชนโดยคณะรัฐประหารในกรณีนี้ มิอาจมองเป็นอื่นได้นอกเสียจากว่าอำนาจการตัดสินใจในการกำหนดวิถีชีวิตของตนด้วยตนเองโดยอาศัยกระบวนการเลือกตั้งของประชาชนนั้น มิได้มีความหมายและคุณค่าในสายตาของคณะรัฐประหาร และเท่ากับคณะรัฐประหารไม่ยอมรับการจัดให้มีรัฐธรรมนูญใหม่โดยสันติวิธี<br /><br />๑. ๔ เมื่อร่างรัฐธรรมนูญนี้มีที่มาอันเกี่ยวเนื่องโดยตรงกับรัฐประหาร แม้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวจะถูกทำให้ชอบด้วยกฎหมายโดยวิธีการทางเทคนิคก็ตาม ความชอบด้วยกฎหมายจากวิธีการดังกล่าว ก็หามีผลเป็นการรับรองให้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้เกิดความชอบธรรมตามความเป็นจริงในสายตาของผู้ยึดถือวิธีการแก้ไขปัญหาของสังคมโดยการใช้เหตุผลไม่<br /><br />๑. ๕ อนึ่ง การที่คณะรัฐประหารและพวกจำต้องกำหนดให้มีการร่างรัฐธรรมนูญใหม่ แท้จริงก็เพื่อเป็นข้ออ้างหนึ่งสำหรับใช้อธิบายเหตุผลและความจำเป็นของรัฐประหาร ๑๙ กันยายน ๒๕๔๙ เท่านั้น โดยหาได้มีความประสงค์โดยสุจริตแต่อย่างใดไม่ เนื่องจากการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญหรือการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เพื่อปฏิรูปการเมือง ย่อมสามารถกระทำได้โดยอาศัยกระบวนการปกติที่มิจำเป็นต้องใช้อำนาจผ่านการใช้กำลังอาวุธ<br /><br />๒. ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญเพราะ ความไม่มีเหตุผลของกระบวนการร่างรัฐธรรมนูญ<br /><br />๒. ๑ นอกจากร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้จะเป็นผลผลิตต่อเนื่องมาจากรัฐประหาร ๑๙ กันยายน ๒๕๔๙ อันแสดงให้เห็นถึงการขาดความชอบธรรมตั้งแต่แรกแล้ว กระบวนการยกร่างรัฐธรรมนูญนี้ยังไม่สะท้อนถึงความเป็นประชาธิปไตยและความหลากหลายของผู้ร่างรัฐธรรมนูญ จริงอยู่แม้จะมีกระบวนการคัดเลือกผ่านกลไกที่เรียกว่า “สมัชชาแห่งชาติ” แต่ผลที่ได้ก็คือ บุคคลที่เข้าไปมีบทบาทสำคัญในการร่างรัฐธรรมนูญยังผูกขาดเฉพาะกับบุคคลจากวงการศาลและนักวิชาการมหาวิทยาลัยเท่านั้น มิพักต้องกล่าวถึงข้อกล่าวหาที่ว่าคณะรัฐประหารต่างส่ง “ ตัวแทน ” ของตนเข้าไปอีก ดังจะเห็นได้จากกระบวนการคัดเลือกคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญและประธานคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ<br /><br />๒. ๒ กระบวนการยกร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ เกิดขึ้นในสภาวะที่ไม่ปกติหลังรัฐประหาร ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙ ภายใต้บรรยากาศที่หาความเป็นประชาธิปไตยมิได้ ทำให้การร่างรัฐธรรมนูญไม่ได้เกิดจากการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ถกเถียงหรือต่อรองในประเด็นต่างๆระหว่างกลุ่มการเมือง กลุ่มข้าราชการประจำ กลุ่มผลประโยชน์ต่างๆ ตลอดจนประชาชนทั่วไป ตรงกันข้าม กระบวนการร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้กลับตกอยู่ภายใต้การชี้นำของคณะรัฐประหารและกลุ่มบุคคลเพียงไม่กี่คน โดยมีความมุ่งหมายเพียงเพื่อการทำลายล้างทางการเมืองต่อฝ่ายตรงข้าม และกีดกันมิให้ฝ่ายตรงข้ามกลับมามีอำนาจได้อีก<br /><br />๒. ๓ ในชั้นการยกร่างรัฐธรรมนูญ ไม่ปรากฏว่ามีกฎเกณฑ์ใดที่จะขจัดส่วนได้เสียของบุคคลที่เป็นผู้ร่างรัฐธรรมนูญ จึงปรากฏให้เห็นว่าผู้ร่างรัฐธรรมนูญดำรงตำแหน่งอยู่ในองค์กรตามรัฐธรรมนูญที่จะได้รับผลกระทบจากการจัดทำรัฐธรรมนูญด้วย ยิ่งไปกว่านั้น บุคคลบางคนในคณะกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญซึ่งดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระบางองค์กรยังกลับมาเป็นผู้ดำเนินการจัดการออกเสียงประชามติอีกด้วย ทั้งในร่างรัฐธรรมนูญฉบับออกเสียงประชามติก็ยังมิห้ามบุคคลที่ยกร่างรัฐธรรมนูญมิให้ดำรงตำแหน่งในองค์อิสระต่างๆ การณ์จึงเป็นไปได้ที่ผู้ร่างรัฐธรรมนูญจะเข้าไปดำรงตำแหน่งในองค์กรเหล่านั้นในภายหลังซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เพราะทำให้การตัดสินใจยกร่างรัฐธรรมนูญมิได้อยู่บนพื้นฐานของประโยชน์สาธารณะอย่างแท้จริง<br /><br /><br />๓. ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ เพราะ เนื้อหาของร่างรัฐธรรมนูญไม่เป็นประชาธิปไตย<br /><br />๓. ๑ สภาร่างรัฐธรรมนูญให้ความเห็นว่าจุดเด่นของร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ คือ การรับรองสิทธิและเสรีภาพที่ดีกว่ารัฐธรรมนูญฉบับก่อน อย่างไรก็ตาม บทบัญญัติว่าด้วยสิทธิและเสรีภาพจะมีผลได้จริงย่อมขึ้นอยู่กับกลไกการบังคับใช้มากกว่าลายลักษณ์อักษร กรณีที่รัฐธรรมนูญบัญญัติสิทธิและเสรีภาพไว้ในหลายมาตรา ก็มิได้หมายความเสมอไปว่าในที่สุดแล้ว สิทธิและเสรีภาพเหล่านั้นจะถูกนำไปใช้บังคับให้เห็นผล และแม้อาจเห็นกันว่าร่างรัฐธรรมนูญจะรับรองสิทธิและเสรีภาพไว้ดีกว่ารัฐธรรมนูญฉบับก่อนอยู่บ้าง แต่เมื่อพิจารณาประกอบกับบทบัญญัติในส่วนอื่นๆแล้ว เห็นว่า เพื่อให้ได้มาซึ่งสิทธิและเสรีภาพที่เพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย ( เช่น ลดจำนวนการใช้สิทธิเข้าชื่อเสนอร่างกฎหมายหรือถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง เป็นต้น ) หรือเพื่อให้ได้มาซึ่งบทบัญญัติในหมวดจริยธรรมของนักการเมืองซึ่งไม่แน่ว่าจะใช้บังคับได้จริง หากประชาชนจะต้องยอมสูญเสียสิ่งที่มีคุณค่ายิ่งกว่าไป กล่าวคือ อำนาจของประชาชนซึ่งแสดงออกผ่านผู้แทนของตนต้องถูกลดทอนลง หรือต้องลดความมีเสถียรภาพของฝ่ายบริหาร หรือต้องยอมให้ข้าราชการระดับสูงทั้งในฝ่ายบริหารและฝ่ายตุลาการเข้ามามีบทบาทหรืออำนาจทางการเมืองและกำหนดความเป็นไปของบ้านเมืองโดยมิสอดคล้องกับระบบแบ่งแยกอำนาจหน้าที่ ทั้งจะต้องยอมรับความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของการกระทำของคณะรัฐประหารและพวกด้วย การสูญเสียคุณค่าดังกล่าวนี้ พิจารณาในเชิงเปรียบเทียบกับสิทธิเสรีภาพที่เพิ่มขึ้น ก็มีมากเกินกว่าที่จะยอมรับได้<br /><br />๓. ๒ ร่างรัฐธรรมนูญฉบับออกเสียงประชามติกำหนดให้มี ส.ส. ๔๘๐ คน เป็น ส.ส.แบบแบ่งเขต ๔๐๐ คน และ ส.ส.ระบบสัดส่วน ๘๐ คน ในส่วนของ ส.ส.ระบบแบบแบ่งเขต ร่างรัฐธรรมนูญกำหนดให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีสิทธิเลือกผู้สมัครได้ตามจำนวนส.ส.ที่พึงมีในเขตเลือกตั้งนั้น นั่นย่อมหมายความว่าผู้มีสิทธิแต่ละคนมีสิทธิเลือกผู้สมัครได้ในจำนวนที่ไม่เท่ากัน บางเขตเลือกตั้งอาจเลือกได้ ๑ คนหรือ ๒ คนหรือ ๓ คนแล้วแต่กรณี ซึ่งสร้างความไม่เท่าเทียมกันในการลงคะแนนของผู้มีสิทธิเลือกตั้งในแต่ละเขต และอาจจะส่งผลกระทบต่อไปถึงความมีเสถียรภาพของรัฐบาล ซึ่งเป็นปัญหาที่ระบบการเมืองไทยประสบมายาวนานและพยายามหลีกเลี่ยง แต่ผู้ร่างรัฐธรรมนูญกลับร่างรัฐธรรมนูญโดยวางกลไกระบบเลือกตั้งเพื่อย้อนกลับไปสู่ปัญหาที่พยายามหลีกเลี่ยงมาแต่เดิมอีก<br /><br />๓. ๓ สำหรับ ส.ส.ระบบสัดส่วนจำนวน ๘๐ คน ซึ่งมาจากการเลือกบัญชีรายชื่อโดยแบ่งเป็น ๘ กลุ่มจังหวัด กลุ่มละ ๑๐ คนนั้น ก็มิสามารถอธิบายฐานคิดในการกำหนดกลุ่มจังหวัดได้ว่าต้องการให้ผู้แทนตามบัญชีรายชื่อของแต่ละกลุ่มจังหวัดเป็นผู้แทนของกลุ่มประชาชนหรือกลุ่มผลประโยชน์ใด และจะใช้หลักเกณฑ์ใดในการแบ่งกลุ่มจังหวัด การจัดแบ่งบัญชีรายชื่อเป็น ๘ บัญชีและลดจำนวน ส.ส.ระบบสัดส่วนให้เหลือเพียง ๘๐ คน ได้ทำลายข้อดีของระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนตามรัฐธรรมนูญ ๒๕๔๐ ลงโดยไม่มีเหตุผลใดในทางวิชาการรองรับ นอกจากเหตุผลที่ว่าผู้ร่างรัฐธรรมนูญหวาดกลัวพรรคการเมืองใหญ่ในอดีตที่เคยเข้ายึดครองที่นั่งของ ส.ส.ระบบสัดส่วนเป็นจำนวนมาก และมีการอ้างตัวเลขคะแนนเสียงที่ประชาชนสนับสนุน เท่านั้น<br /><br />๓. ๔ ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับวุฒิสภา พบว่าร่างรัฐธรรมนูญนี้ให้อำนาจแก่วุฒิสภามาก ทั้งการกลั่นกรองร่างกฎหมาย การให้ความเห็นชอบบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญ การถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งระดับสูง แต่กลับกำหนดให้ ส.ว. มีจำนวน ๑๕๐ คนมาจากการเลือกตั้งจังหวัดละ ๑ คนและจำนวนที่เหลือให้มาจากการสรรหา การผสมสัดส่วนของส.ว.ที่มาจากการสรรหา ไม่อาจตอบปัญหาความเป็นตัวแทนของประชาชนได้ตามระบอบประชาธิปไตย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาจากอำนาจอันมีอยู่มากของวุฒิสภา ยิ่งกว่านั้น การกำหนดให้จังหวัดแต่ละจังหวัดไม่ว่าจะมีจำนวนประชากรเท่าใดมี ส.ว.ได้จังหวัดละ ๑ คน ก็ยังไม่สามารถหาเหตุผลมาอธิบายได้ในทางวิชาการ สำหรับ ส.ว.ซึ่งมีที่มาจากการสรรหานั้น ก็ปรากฏว่าคณะกรรมการสรรหาล้วนแล้วแต่เป็นบุคคลซึ่งมาจากฝ่ายตุลาการและข้าราชการระดับสูงซึ่งดำรงตำแหน่งหัวหน้าองค์กรอิสระต่างๆ โดยหาความเชื่อมโยงกับประชาชนมิได้ อันสะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนว่าผู้ยกร่างรัฐธรรมนูญนั้นให้คุณค่าแก่บรรดาอภิชนมากกว่าการยอมรับนับถืออำนาจการตัดสินใจของประชาชน<br /><br />๓. ๕ เป็นที่ชัดเจนว่าร่างรัฐธรรมนูญนี้ให้ความสำคัญและเพิ่มบทบาทแก่องค์กรตุลาการมากเป็นพิเศษ ดังจะเห็นได้จากกระบวนการสรรหาบุคคลเข้าดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระทั้งหลายตามรัฐธรรมนูญ ร่างรัฐธรรมนูญกำหนดให้ประธานศาลฎีกาและบุคคลซึ่งที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาคัดเลือก ประธานศาลรัฐธรรมนูญ ประธานศาลปกครองสูงสุด และบุคคลซึ่งที่ประชุมใหญ่ศาลปกครองสูงสุดคัดเลือก เข้าไปเป็นกรรมการสรรหา ในส่วนของศาลยุติธรรม นอกจากศาลยุติธรรมจะเข้าไปมีบทบาททางการเมืองผ่านทางการสรรหาบุคคลไปดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญและวุฒิสภาแล้ว ศาลยุติธรรมยังมีบทบาทในการพิจารณาคดีทางการเมืองอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง หรือคดีเลือกตั้งภายหลังจากคณะกรรมการการเลือกตั้งประกาศผลการเลือกตั้งแล้ว ความข้อนี้ แสดงให้เห็นว่าคดีที่เกี่ยวพันกับนักการเมืองต่างตกอยู่ภายใต้การตรวจสอบของศาลยุติธรรม โดยที่ไม่มีการสร้างระบบถ่วงดุลที่เหมาะสมให้ศาลยุติธรรมต้องตกอยู่ภายใต้การตรวจสอบขององค์กรอื่น<br /><br />๓. ๖ สมควรกล่าวด้วยว่า เป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่ร่างรัฐธรรมนูญมีบทบัญญัติเกี่ยวกับการขยายระยะเวลาเกษียณอายุของผู้พิพากษาโดยกำหนดให้ตรากฎหมายกำหนดหลักเกณฑ์ให้ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมดำรงตำแหน่งได้ถึงอายุครบ ๗๐ ปี ความสำคัญของกรณีดังกล่าว มิได้อยู่ที่ว่าการขยายระยะเวลาเกษียณอายุของผู้พิพากษาจะเหมาะสมหรือไม่ หากอยู่ที่ว่ามีความจำเป็นเพียงใดที่ต้องกำหนดกรณีดังนี้ไว้ในบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ ทั้งๆที่การกำหนดกฎเกณฑ์เกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลในองค์กรทั้งหลายของรัฐ ควรมอบหมายให้เป็นการพิจารณาของฝ่ายนิติบัญญัติตามแต่นิตินโยบาย อนึ่ง จำเป็นต้องตั้งข้อสังเกตให้เห็นว่าไม่ปรากฏบทบัญญัติการขยายเวลาเกษียณอายุของผู้พิพากษาดังกล่าวนี้ในร่างรัฐธรรมนูญชั้นรับฟังความคิดเห็น<br /><br />๓. ๗ ในส่วนของคดีเลือกตั้ง ร่ างรัฐธรรมนูญ มาตรา ๒๓๙ กำหนดให้คณะกรรมการการเลือกตั้งมีอำนาจวินิจฉัยให้มีการเลือกตั้งใหม่หรือเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งก่อนมีการประกาศผลการเลือกตั้ง และคำวินิจฉัยนั้นให้เป็นที่สุด หากมีการประกาศผลการเลือกตั้งไปแล้ว และคณะกรรมการการเลือกตั้งต้องการวินิจฉัยให้มีการเลือกตั้งใหม่หรือเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง ก็ให้ยื่นคำร้องต่อศาลฎีกา ความข้อนี้ แสดงให้เห็นว่าก่อนมีการประกาศผลการเลือกตั้ง คณะกรรมการเลือกตั้งย่อมมีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ตั้งแต่การจัดการเลือกตั้ง การสืบสวนสอบสวน และการวินิจฉัยชี้ขาด ซึ่งขัดกับหลักการแบ่งแยกอำนาจอย่างชัดแจ้ง<br /><br />๓. ๘ ในบทเฉพาะกาลของร่างรัฐธรรมนูญ บทบัญญัติหลายมาตรากำหนดการสืบทอดการดำเนินการขององค์กรที่คณะรัฐประหารรับรองไว้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การกำหนดวาระการดำรงตำแหน่งของบุคคลในองค์กรอิสระที่ให้ดำรงตำแหน่งไปจนครบวาระ ทั้งๆที่เมื่อมีรัฐธรรมนูญใหม่แล้ว ความชอบธรรมของบุคคลที่ดำรงตำแหน่งในองค์กรดังกล่าวน่าจะหมดสิ้นไป และควรจะกำหนดให้บุคคลดังกล่าวดำรงตำแหน่งต่อไปได้อีกระยะหนึ่งเท่านั้น เพื่อเปิดโอกาสให้มีการสรรหาใหม่โดยให้มีที่มาซึ่งยึดโยงกับอำนาจโดยอ้อมของประชาชนผ่านทางรัฐสภา นอกจากนี้ ไม่มีการกำหนดห้ามสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ซึ่งมิได้เป็นกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมัครรับเลือกตั้งหรือเข้ารับการสรรหาเพื่อเป็นสมาชิกวุฒิสภา อีกทั้ง มาตรา ๓๐๘ ของร่างรัฐธรรมนูญยังได้กำหนดให้คณะรัฐมนตรีชุดปัจจุบันแต่งตั้งคณะกรรมการปฏิรูปกฎหมาย โดยไม่มีการอธิบายใดๆจากผู้ร่างรัฐธรรมนูญว่า เหตุใดต้องเป็นคณะรัฐมนตรีชุดปัจจุบันที่มีอำนาจแต่งตั้งคณะกรรมการปฏิรูปกฎหมาย กรณีดังนี้ จึงมิอาจมองให้เป็นอย่างอื่นได้ นอกจากว่าบทบัญญัติในมาตรา ๓๐๘ คือช่องทางแห่งการสืบทอดอำนาจในอีกลักษณะหนึ่งของรัฐบาลของคณะรัฐประหาร เท่านั้น<br /><br />๓. ๙ จากการพิจารณาเนื้อหาของร่างรัฐธรรมนูญโดยภาพรวม เห็นได้ว่าบทบัญญัติของร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้มีผลทั้งโดยตรงและโดยอ้อมให้บรรดาข้าราชการระดับสูงมีบทบาทและอำนาจเพิ่มขึ้นอย่างมาก นอกจากนี้ ร่างรัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวยังลดทอนอำนาจการตัดสินใจของประชาชนในสาระสำคัญอย่างเห็นได้ชัด อีกทั้งยังทำลายความสำคัญของพรรคการเมือง กีดกันโอกาสในการเข้าไปดำเนินนโยบายของพรรคการเมือง ไม่สนับสนุนรัฐบาลที่มีเสถียรภาพ ตลอดจนมุ่งหมายให้การกำหนดทิศทางประเทศขึ้นอยู่กับกลุ่มคนเพียงกลุ่มหนึ่ง ทั้งนี้ ยังมิพักต้องพิจารณาถึงข้อบกพร่องในทางเทคนิคที่ปรากฏอยู่อีกในบทบัญญัติหลายมาตรา อาทิ กฎเกณฑ์เกี่ยวกับองค์กรตามรัฐธรรมนูญซึ่งผู้ร่างรัฐธรรมนูญแยกออกเป็นองค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญและองค์กรอื่นตามรัฐธรรมนูญ เป็นต้น<br /><br />๔. ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ เพราะบทบัญญัติว่าด้วยการนิรโทษกรรมทำลายหลักความเป็นกฎหมายสูงสุดของรัฐธรรมนูญ<br /><br />๔. ๑ การรับรองความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของประกาศ คำสั่ง และการปฏิบัติของบุคคลตามประกาศหรือคำสั่งของคณะหรือหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ปรากฏอยู่ในร่างรัฐธรรมนูญ มาตรา ๓๐๙ อันมีเนื้อความให้บรรดาการใดๆที่ได้รับรองไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๔๙ ว่าเป็นการชอบด้วยกฎหมายและรัฐธรรมนูญ รวมทั้งการกระทำที่เกี่ยวเนื่องกับกรณีดังกล่าว ไม่ว่าก่อนหรือหลังวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับลงประชามติ ให้ถือว่าการนั้นและการกระทำนั้นชอบด้วยรัฐธรรมนูญ<br /><br />๔. ๒ ผลพวงของบทบัญญัติดังกล่าวก็คือ ประกาศ คปค. คำสั่งของหัวหน้า คปค. และการปฏิบัติตามประกาศและคำสั่งดังกล่าว ต่างก็ได้รับการรับรองว่าชอบด้วยรัฐธรรมนูญ แม้ว่าการปฏิบัติตามประกาศและคำสั่งดังกล่าวจะไม่ชอบด้วยกฎหมายก็ตาม อนึ่ง ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ยังรับรองให้การปฏิบัติตามประกาศ คปค. หรือคำสั่งของหัวหน้า คปค. เป็นการกระทำที่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ แม้จะได้มีการกระทำภายหลังจากที่รัฐธรรมนูญฉบับออกเสียงประชามติมีผลใช้บังคับด้วย ซึ่งหมายความว่าร่างรัฐธรรมนูญฉบับออกเสียงประชามติรับรองความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของการกระทำต่างๆในอนาคตไว้ล่วงหน้า โดยไม่สนใจไยดีถึงเนื้อหาของการกระทำนั้นๆ ว่าชอบด้วยกฎหมายหรือไม่<br /><br />๔ . ๓ เมื่อมีการรับรองความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของประกาศ คปค. คำสั่งหัวหน้า คปค. และการปฏิบัติของบุคคลตามประกาศและคำสั่งดังกล่าว ไม่ว่าประกาศคำสั่งหรือการปฏิบัติเช่นว่านั้นจะมีรูปแบบและหรือเนื้อหาที่มิชอบหรือขัดแย้งกับกฎหมายที่มีผลบังคับใช้อยู่ภายในรัฐอย่างไรให้ชอบด้วยกฎหมายเสียแล้ว ผู้ต้องตกอยู่ภายใต้บังคับของการกระทำต่างๆ ตามประกาศและคำสั่งข้างต้นจึงย่อมมิอาจขอรับความเป็นธรรมในทางกฎหมายได้ อีกทั้งประกาศ คำสั่งและการปฏิบัติต่างๆ ก็ย่อมไม่ตกอยู่ภายใต้การตรวจสอบไม่ว่าในทางใดอีก ผลที่ตามมาก็คือ ผู้กระทำการอันมิชอบต่างก็หลุดพ้นจากความรับผิดในทางต่างๆโดยสิ้นเชิง ด้วยเหตุดังกล่าว จึงมิเกินเลยหากจะกล่าวว่าร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ได้ทำลายหลักความเป็นกฎหมายสูงสุดและหลักความเสมอภาคในการได้รับการอำนวยความยุติธรรมจากรัฐโดยตัวของรัฐธรรมนูญเอง ผลจากการนี้ ผู้ตกอยู่ภายใต้บังคับดังกล่าวจะยอมรับต่อความอยุติธรรมเช่นนี้หรือไม่ และสังคมจะตั้งมั่นอยู่บนพื้นฐานของความยุติธรรมได้อย่างไร วิญญูชนย่อมตรึกตรองได้เอง<br /><br />๕. ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ เพราะความไม่เป็นธรรมในการออกเสียงประชามติ<br /><br />๕. ๑ การลงประชามติ คือการให้ประชาชนใช้สิทธิทางตรงในการตัดสินใจประเด็นปัญหาทางการเมือง ร่างรัฐธรรมนูญ ร่างกฎหมาย หรือนโยบายที่สำคัญของชาติ การลงประชามติจึงเป็นกลไกที่ส่งผลทางการเมืองและสะท้อนเจตจำนงของประชาชนชัดเจนที่สุดกลไกหนึ่ง<br /><br />๕. ๒ เพื่อให้ประชามติเป็นประชามติที่สมบูรณ์ การลงประชามติต้องอยู่ภายใต้บรรยากาศประชาธิปไตยอย่างแท้จริง ปราศจากการกดดัน -ทั้งทางตรงและทางอ้อม ทั้งโดยชัดเจนและโดยปริยาย-จากผู้มีอำนาจ ปราศจากการทำลายความน่าเชื่อถือของอีกฝ่ายด้วยข้อกล่าวหาที่ไม่มีเหตุผลทางวิชาการรองรับ เปิดให้ทั้งฝ่ายที่เห็นควรให้รับร่างรัฐธรรมนูญและฝ่ายที่เห็นควรไม่ให้รับร่างรัฐธรรมนูญมีโอกาสรณรงค์ในเป้าหมายของตนอย่างเต็มที่ตามวิถีทางประชาธิปไตยโดยปราศจากการใช้กลไกของรัฐเพื่อประโยชน์แก่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม สภาพการณ์ที่ควรจะเป็นดังที่กล่าวมานี้ ดำรงอยู่ในกระบวนการลงประชามติหรือไม่ เป็นที่น่าสงสัยยิ่ง<br /><br />๕. ๓ นอกจากนี้ การออกเสียงประชามติร่างรัฐธรรมนูญในครั้งนี้ องค์กรผู้ทำหน้าที่จัดการออกเสียงประชามติ ยังเป็นผู้มีส่วนได้เสียในประเด็นของการออกเสียงประชามติด้วย กล่าวคือ คณะกรรมการการเลือกตั้ง มีหน้าที่จัดการ ควบคุม และประกาศผลการออกเสียงประชามติ ในขณะที่มีกรรมการเลือกตั้งอยู่ ๒ คนดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญและกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญ โดยข้อเท็จจริงดังกล่าว ย่อมแสดงให้เห็นว่ากรรมการเลือกตั้ง ๒ คนมีส่วนได้เสียกับการออกเสียงประชามติ อันทำให้สภาวะความเป็นกลางของผู้ทำหน้าที่จัดการลงประชามติเสียไป เพราะในฐานะของกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญย่อมแสดงให้เห็นว่าเป็นผู้ร่างรัฐธรรมนูญ และในฐานะของสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญย่อมแสดงให้เห็นว่าเป็นผู้ให้ความเห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญนี้ก่อนนำมาออกเสียงประชามติ จึงเป็นที่ประจักษ์ชัดว่าผู้มีหน้าที่จัดการลงประชามตินั้น ย่อมมีความโน้มเอียงไปในทางฝ่ายรับร่างรัฐธรรมนูญ กรณีนี้แม้ในทางกฎหมายอาจจะยังถกเถียงกันได้ว่าจะส่งผลต่อความสมบูรณ์ของการออกเสียงประชามติหรือไม่ แต่ในทางการเมืองก็ต้องถือว่ากระทบต่อความชอบธรรมในการจัดการออกเสียงประชามติอย่างรุนแรง และในที่สุดแล้วย่อมกระทบต่อมาตรฐานในการออกเสียงประชามติในสายตาของนานาชาติด้วย<br /><br />๕. ๔ การลงประชามติร่างรัฐธรรมนูญครั้งนี้เป็นการลงประชามติที่ปราศจากทางเลือกให้แก่ประชาชน รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พุทธศักราช ๒๕๔๙ มาตรา ๓๒ กำหนดให้ในกรณีที่ประชาชนไม่เห็นชอบกับร่างรัฐธรรมนูญ ให้ คมช. เลือกเอารัฐธรรมนูญฉบับก่อนๆ มาปรับปรุงและประกาศใช้บังคับแทนภายใน ๓๐ วัน โดยที่คมช.ไม่เคยประกาศให้ทราบล่วงหน้าเลยว่าหากประชาชนโดยเสียงข้างมากไม่รับร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ คมช.จะนำรัฐธรรมนูญฉบับใดมาประกาศใช้บังคับแทน แท้จริงแล้ว การลงประชามติร่างรัฐธรรมนูญ จำเป็นต้องให้ประชาชนเห็นทางเลือกชัดเจนว่า หากรับร่างรัฐธรรมนูญจะได้รัฐธรรมนูญแบบใดใช้บังคับ และหากไม่รับร่างรัฐธรรมนูญจะได้รัฐธรรมนูญแบบใดใช้บังคับ การลงประชามติที่ผู้มีอำนาจบอกว่าให้เลือกเฉพาะสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าดีกว่าเลือกสิ่งที่ยังมองไม่เห็น จึงหาใช่การออกเสียงประชามติโดยแท้จริงไม่<br /><br />๖ . ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ เพื่อปฏิเสธระบบทหารและอำมาตยาธิปไตย<br /><br />๖. ๑ ตลอดระยะเวลา ๑๐ เดือนที่ผ่านมาภายใต้การปกครองของคณะรัฐประหารและพวก ข้อเท็จจริงพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่ามีแต่ทำให้บ้านเมืองตกอยู่ในถาวะถดถอย กล่าวคือ นอกจากจะไร้ความสามารถในการแก้ไขปัญหาเดิมแล้ว ยังสร้างปัญหาใหม่ให้รุมเร้าเพิ่มมากขึ้น คณะรัฐประหารและพวกพยายามสถาปนา “รัฐทหาร-รัฐราชการ” กลับมาใหม่ ให้อาญาสิทธิ์ในการตัดสินใจความเป็นไปของประเทศไว้กับบรรดาอภิชน และได้ตรากฎหมายตลอดจนพยายามตรากฎหมายลิดรอนสิทธิและเสรีภาพของประชาชนเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ร่างพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงในราชอาณาจักร หากร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้มีผลใช้บังคับ ย่อมเป็นการเปิดทางให้ระบบทหารและอำมาตยาธิปไตยฝังรากลึกในการเมืองไทยต่อไปได้อีกโดยมิสอดรับกับความเป็นจริงของโลก<br /><br />๖. ๒ ด้วยสภาพการณ์ในปัจจุบัน การใช้สิทธิออกเสียงประชามติไม่รับร่างรัฐธรรมนูญเป็นทางเดียวที่จะแสดงให้เห็นว่าเราไม่ปรารถนาระบบทหาร-อำมาตยาธิปไตย การใช้สิทธิลงประชามติไม่รับร่างรัฐธรรมนูญเป็นทางเดียวที่จะเชิญเหล่าคณะรัฐประหารและพวกออกไปจากอำนาจอย่างสันติ การใช้สิทธิลงประชามติไม่รับร่างรัฐธรรมนูญเป็นทางเดียวที่จะพลิกฟื้นการปกครองโดย “กฎหมาย” ให้กลับมาแทนที่การปกครองโดย “กฎทหาร” และการใช้สิทธิลงประชามติไม่รับร่างรัฐธรรมนูญก็เป็นทางเดียวที่จะฟื้นฟูสถานะความเป็นประชาธิปไตยและความเป็นพลเมืองให้กลับคืนมาอีกครั้งหนึ่ง<br /><br />๗ . ข้อเสนอในกรณีที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับออกเสียงประชามติไม่ผ่านความเห็นชอบของประชาชน<br /><br />ในกรณีที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับออกเสียงประชามติไม่ผ่านความเห็นชอบของประชาชน คณาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ดังมีรายนามตอนท้าย ขอเรียกร้องให้คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติและคณะรัฐมนตรีนำรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ มาประกาศใช้ภายใน ๑๕ วัน โดยมิต้องแก้ไขบทบัญญัติมาตราใดๆทั้งสิ้น แต่ให้กำหนดบทเฉพาะกาลเพื่อการเปลี่ยนผ่านไปสู่การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภา และก่อตั้งคณะรัฐมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งของปวงชนชาวไทยผู้ทรงอำนาจอธิปไตย ทั้งนี้ โดยมีสาระสำคัญ คือ<br /><br />๗ . ๑ ให้คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ สภาร่างรัฐธรรมนูญสิ้นสุดลงเมื่อประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ และให้คณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ ( คตส. ) สิ้นสุดลงพร้อมกัน โดยให้โอนบรรดาการต่างๆที่คั่งค้างการตรวจสอบอยู่ไปยังคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ<br /><br />๗ . ๒ ให้คณะรัฐมนตรีที่บริหารราชการแผ่นดินอยู่ในวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ ทำหน้าที่เป็นคณะรัฐมนตรีรักษาการต่อไปจนกว่าคณะรัฐมนตรีที่ตั้งขึ้นใหม่ภายหลังการเลือกตั้งเข้ารับหน้าที่ ทั้งนี้ โดยยกเว้นบทบัญญัติเกี่ยวกับคุณสมบัติของรัฐมนตรีบางประการเพื่อให้รัฐมนตรีดำรงตำแหน่งต่อไปได้<br /><br />๗. ๓ ให้บรรดาบุคคลที่ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระต่างๆ ในขณะนี้คงดำรงตำแหน่งต่อไปจนกว่าจะมีการปฏิรูปรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ เสร็จสิ้น ซึ่งต้องไม่เกินสิบแปดเดือน นับตั้งแต่การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาเสร็จสิ้นลง เว้นแต่องค์กรอิสระและองค์กรตุลาการบางองค์กรที่ไม่มีผู้ดำรงตำแหน่งอยู่ในขณะนี้หรือบุคคลที่ดำรงตำแหน่งในองค์กรเหล่านั้นดำรงตำแหน่งครบวาระหรือโดยสภาพขององค์กรจำเป็นต้องดำเนินการสรรหาใหม่ ให้ดำเนินการสรรหาให้เสร็จสิ้นภายใน ๙๐ วัน นับตั้งแต่การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาสิ้นสุดลง ทั้งนี้ ให้พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่เกี่ยวข้องมีผลใช้บังคับต่อไป ในกรณีที่พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่เกี่ยวข้องสิ้นผลบังคับไปแล้วไม่ว่าด้วยเหตุใด ให้นำพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญนั้นกลับมาใช้บังคับใหม่<br /><br />๗ . ๔ ให้ดำเนินการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาให้เสร็จสิ้นภายใน๖๐ วันนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ ทั้งนี้ ในกรณีของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ให้ยกเว้นการใช้บังคับบทบัญญัติว่าด้วยการบังคับให้ผู้สมัครรับเลือกตั้งสังกัดพรรคการเมืองและระยะเวลาการสังกัดพรรคการเมือง ตลอดจนการกำหนดคุณสมบัติของผู้สมัครรับเลือกตั้งที่ต้องสำเร็จการศึกษาปริญญาตรี แต่ในกรณีที่บุคคลใดถูกเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งอยู่ในขณะที่มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ให้บุคคลดังกล่าวคงถูกเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งต่อไป และให้พิจารณาดำเนินการแก้ไขเยียวยาการใช้กฎหมายย้อนหลังเป็นผลร้ายต่อบุคคลตามคำวินิจฉัยของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญภายหลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาโดยให้รัฐสภาหรือองค์กรที่ดำเนินการปฏิรูปรัฐธรรมนูญเป็นผู้ดำเนินการ<br /><br />ข้อเสนอดังกล่าวมานี้ เป็นข้อเสนอเบื้องต้นเฉพาะส่วนที่เป็นสาระสำคัญเพื่อมิให้เกิดภาวะชะงักงันในการเปลี่ยนผ่านให้ประเทศเข้าสู่ภาวะปกติ ไม่ใช่การยอมรับอำนาจของคณะรัฐประหาร แต่ต้องการให้คณะรัฐประหารรับผิดชอบกับการกระทำของตน ทั้งนี้ ในกรณีที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับออกเสียงประชามติไม่ผ่านความเห็นชอบของประชาชน คณะรัฐประหารและพวกต้องถอนตัวออกจากอำนาจซึ่งได้มาจากการกระทำที่มิชอบ กลับไปเป็นทหารอาชีพดังเช่นทหารในบรรดาประเทศที่ปกครองในระบอบประชาธิปไตยทั้งหลาย และองค์กรที่เกี่ยวข้องจะต้องดำเนินการจัดให้มีการเลือกตั้งโดยพลันเพื่อให้ประเทศไทยได้ก้าวเดินบนเส้นทางประชาธิปไตยต่อไป<br /><br /><br />รองศาสตราจารย์ ดร. วรเจตน์ ภาคีรัตน์<br />รองศาสตราจารย์ ประสิทธิ์ ปิวาวัฒนพานิช<br />ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. จันทจิรา เอี่ยมมยุรา<br />อาจารย์ ดร. ฐาปนันท์ นิพิฎฐกุล<br />อาจารย์ ปิยบุตร แสงกนกกุล<br />อาจารย์ ธีระ สุธีวรางกูร<br />คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์<br />๒๒ กรกฎาคม ๒๕๕๐</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-446707541255179431?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-65228442763670254732007-08-11T23:28:00.001+02:002007-08-11T23:28:31.168+02:00โมร็อกโก เป็นประเทศหนึ่งที่ผมตั้งใจจะไปเยือนให้ได้ อยากไปตะลุยประเทศอิสลามสักครั้งในชีวิต ที่เล็งไว้ ก็อยากไปมาร์ราเกซ เอสสวิรา และเฟส มีคนบอกว่าขอวีซ่าท่องเที่ยวได้ง่ายด้วย<br /><br />วันนี้เข้าไปอ่านหนังสือพิมพ์ Le Monde พบข่าวน่าสนใจเกี่ยวกับโมร็อกโก เก็บมาฝากกัน<br />...............<br /><br />เหลืออีกไม่ถึงหนึ่งเดือน จะมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แต่สัญญาณจากวังยังดูเหมือนว่าจะตีกรอบให้เสรีภาพของสื่อมวลชนมีข้อจำกัดอยู่ อาเหม็ด เบ็นเชมซี ผู้อำนวยการหนุ่มวัย ๓๓ ปี ของนิตยสารรายสัปดาห์ Tel Quel (ตีพิมพ์เป็นภาษาฝรั่งเศส) และ Nichane (ตีพิมพ์เป็นภาษาอาหรับ) อาจถูกลงโทษจากการตีพิมพ์บทบรรณาธิการในนิตยสารของเขา<br /><br />คดีของเบนเชมซีจะเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมในวันที่ ๒๔ สิงหาคมนี้ ด้วยข้อหาตีพิมพ์บทความที่ “ขาดการเคารพสักการะต่อองค์พระมหากษัตริย์” ซึ่งมีโทษจำคุก ๕ ปี<br /><br />เบนเชมซีเขียนบทบรรณาธิการ มีเนื้อหาเป็นการวิจารณ์พระราชดำรัสของกษัตริย์โมฮัมเหม็ดที่ ๖ เกี่ยวกับการปฏิรูปโมร็อกโกให้เป็นประชาธิปไตยมากขึ้น เขาใช้ชื่อบทบรรณาธิการว่า “แกจะพาฉันไปไหนล่ะ พี่ชาย?” (ชื่อนี้ล้อเลียนมาจากเพลงยอดฮิตในช่วงปี ๗๐ ที่ว่า “Où tu m'emmènes, mon frère ?” ชื่อบทบรรณาธิการต้องการสื่อว่า โมฮัมเหม็ดที่ ๖ จะนำพาโมร็อกโกไปสู่ประชาธิปไตยจริงหรือ) เบนเชมซี วิจารณ์กษัตริย์องค์อธิปัตย์โดยตรง ต่อกรณีการผูกขาดอำนาจของพระองค์ และไม่สนับสนุนประชาธิปไตยอย่างจริงใจ<br /><br />เขาถูกตำรวจจับกุมและสืบสวนนานร่วม ๒๐ ชั่วโมง ก่อนถูกส่งฟ้อง ในขณะที่รัฐบาลก็สั่งยึดนิตยสารทั้งสองฉบับ ด้วยเหตุผลที่ว่า “หมิ่นองค์พระมหากษัตริย์ และขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดี” เบนเชมซี่กล่าวว่า “ถ้าผมต้องการสื่อสารถึงพระมหากษัตริย์ ผมไม่ลืมหรอกที่จะแสดงความเคารพสักการะอย่างนอบน้อม แต่นี่ผมต้องการพูดถึงพระองค์ในฐานะมนุษย์ ในฐานะ “ผู้บังคับบัญชาของความเชื่อทั้งหลาย” ลองดูที่วังสิ พวกรายล้อมพระองค์นั่นแหละที่มีแต่ทำให้พระองค์หลงลืมตนมากขึ้น ในขณะที่เจตนาของผม คือ การวิพากษ์วิจารณ์ไม่ได้ต้องการหมิ่นประมาทพระองค์เลย”<br /><br />รัฐมนตรีกระทรวงการสื่อสาร กล่าวว่า “นักข่าวพวกนี้กระทำการละเมิดต่อจรรยาบรรณพื้นฐานของวิชาชีพสื่อมวลชน ในโมร็อกโก พวกเขามีสิทธิพูดถึงพระราชดำริ หรือพระราชดำรัสได้ แต่ต้องทำโดยปราศจากการทำให้พระองค์เสื่อมเสียและไม่สง่างาม”<br />.......................<br /><br />ผมลองสำรวจการเมืองและกฎหมายรัฐธรรมนูญของโมร็อกโกแล้ว พบว่า โมร็อกโกมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข อยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญ มีสองสภา สภาผู้แทนมาจากการเลือกตั้งโดยตรง วุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยอ้อม พึ่งมีรัฐธรรมนูญที่เป็นประชาธิปไตยมากขึ้นและจำกัดอำนาจทางการเมืองของกษัตริย์ในปี ๑๙๙๖ แต่ในความเป็นจริง พระมหากษัตริย์ยังมีอำนาจแทรกแซงทางการเมืองอยู่มาก เช่น รัฐมนตรี ๔ กระทรวงหลัก ได้แก่ มหาดไทย ยุติธรรม ต่างประเทศ และศาสนา เป็น “สายตรง” จากวัง แม้บทบัญญัติในรัฐธรรมนูญจะไม่ได้กำหนดไว้ก็ตาม นอกจากนี้พระมหากษัตริย์เป็นศูนย์รวมจิตใจของชาติ และศาสนาอิสลาม เป็นจอมทัพของชาติ และมีกองกำลังส่วนพระองค์ คำขวัญประจำชาติ คือ “พระเจ้า ปิตุภูมิ และกษัตริย์”<br /><br />โมฮัมเหม็ดที่ ๖ ครองราชย์เมื่อปี ๑๙๙๙ ต่อจากฮัสซันที่ ๒ พระราชบิดา พระองค์มีความตั้งใจจะปฏิรูปโมร็อกโกให้เป็นประชาธิปไตยมากขึ้น ตามแนวทางของฆวน คาร์ลอสของสเปน เมื่อขึ้นครองราชย์ใหม่ๆ พระองค์ได้ส่งสัญญาณด้วยการสั่งปล่อยนักโทษการเมืองออกจากคุก และให้ผู้ลี้ภัยทางการเมืองกลับเข้าประเทศได้ แต่นักวิชาการและสื่อมวลชนบางส่วนยังมองว่า แม้จะมีทิศทางที่ดีขึ้นกว่ากษัตริย์องค์ก่อน แต่โดยสาระสำคัญแล้ว พระองค์ยังคงสงวนพระราชอำนาจไว้อยู่ เพียงแต่ไม่ได้ปรากฏโดยตรง หากผ่านกลไกต่างๆของพระองค์นั่นเอง<br /><br />นอกจากนี้ พระองค์พยายามเปลี่ยนภาพลักษณ์ของสถาบันกษัตริย์ให้เป็น “มนุษย์” มากขึ้นและลด “ความลึกลับ ความศักดิ์สิทธิ์ ความเข้าไม่ถึง” ลง เช่น ให้โอกาสประชาชนเข้าร่วมพระราชพิธีอภิเษกสมรสของพระองค์ การเยี่ยมเยียนประชาชน หรือ การอนุญาตให้เรียกสมญานามว่า “ M 6” (M คือ Mohammed)<br /><br />ก่อนหน้านั้น ในปี ๒๐๐๓ บรรณาธิการนิตยสาร Demain ถูกศาลตัดสินลงโทษจำคุก ๓ ปี ในข้อหา “กระทำการอันกระทบต่อระบอบกษัตริย์ หมิ่นองค์พระมหากษัตริย์ และเป็นอันตรายต่อบูรณภาพของดินแดน” แต่โมฮัมเหม็ดที่ ๖ ได้พระราชทานอภัยโทษให้<br /><br />.....................<br /><br />แม้เสรีภาพการแสดงความคิดเห็นในเรื่องสถาบันกษัตริย์ในโมร็อกโก ยังเป็นเรื่อง “ต้องห้าม” และ “อ่อนไหว” เหมือนไทย แต่เราจะเห็นความแตกต่างประการหนึ่ง คือ สื่อมวลชน ปัญญาชน ยังร่วมใจกันต่อสู้เพื่อเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น อย่างน้อยพวกเขาก็ชิงพื้นที่จากสื่อสาธารณะ (เน้นว่า “สาธารณะ” ไม่ใช่ “ใต้ดิน”) นำเสนอข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับสถาบันกษัตริย์ในอีกด้านได้บ้าง มิใช่มีแต่ข่าวสาร “เทิดพระเกียรติ” เพียงถ่ายเดียว<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-6522844276367025473?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-49006080767357185482007-07-17T19:17:00.001+02:002007-07-17T19:17:49.754+02:00ตอนนี้กำลังขมักเขม้นเขียนแถลงการณ์ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญอยู่ บล็อกเลยร้างไปนาน<br /><br />นอกจากเรื่องแถลงการณ์แล้ว ผมกำลังหมกมุ่นอยู่กับ กับงานของมาร์กซิสต์สายโครงสร้างนิยมอยู่<br /><br />(จะปั่นวิทยานิพนธ์ไม่จบเอาก็เพราะเหตุนี้ ๕๕๕)<br /><br />ผมเริ่มอ่านความคิดของอัลทูสแซร์แบบคร่าวๆ โดยปูพื้นแบบเด็กเรียน ก ไก่ (ผมไม่มีความรู้ทางปรัชญามากนัก และไม่ได้ถูกฝึกมาทางนี้โดยตรง อาศัยอ่านเอาเองแบบเก็บเล็กผสมน้อย)<br /><br />ผมเริ่มจากหนังสือพวก ประวัติศาสตร์ปรัชญาการเมืองเบื้องต้น ดิกชันนารีของปรัชญาการเมืองต่างๆ ตอนนี้เริ่มหาญกล้า ขยับไปอ่านตัว Texte ของจริง มึนไปเลย ตำราที่ผมใช้ เขาจัดกลุ่ม อัลทูสแซร์ - บาลิบาร์ - ปูลานซาส ไว้ด้วยกัน มีอัลทูสแซร์เป็นผู้กรุยทางแนวคิด กลไกทางอุดมการณ์ของรัฐ และ เอเตียง บาลิบาร์ ผู้เป็นลูกศิษย์ก็มาสานต่อ ส่วนปูลานซาส ผมไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน<br /><br />จนวันหนึ่งไปค้นหนังสือที่ห้องสมุด นั่งขลุกอยู่หมวดนิติปรัชญา เจอวารสารนิติปรัชญา ชื่อ Archives de philosophie du droit ฉบับประจำปี 1967 ธีมหลักในหัวข้อ มาร์กซ์และกฎหมายสมัยใหม่ มีบทความของปูลานซาสอยู่ ก็เลยพึ่งรู้วันนั้นเองว่า นิคอส ปูลานซาส เป็นศาสตราจารย์นิติปรัชญา โดยสมาทานกับแนวคิดของอัลทูสแซร์อยู่มาก<br /><br />เริ่มเกิดความสนใจในปูลานซาสมากขึ้น เพราะ เป็นนักกฎหมายโดยตรง แม้อัลทูสแซร์จะพูดถึงกฎหมายและศาลอยู่บ้าง แต่ก็พูดถึงเล็กน้อยในฐานะเป็นกลไกของรัฐอันหนึ่ง<br /><br />มีข้อน่าสังเกตอยู่นิดนึง ทั้งปูลานซาสและอัลทูสแซร์ จบชีวิตไม่ค่อยสวยงามเท่าไร ปูลานซาสฆ่าตัวตาย ๓ ตค ๑๙๗๙ ขณะที่มีอายุเพียง ๔๓ ปี ส่วนอัลทูสแซร์ บีบคอเมียตัวเอง ตายหรือเปล่า และศาลตัดสินว่าไม่ผิด เพราะกระทำลงไปโดยไม่รู้สำนึก<br /><br />มีของฝากสำหรับผู้อ่านฝรั่งเศสได้ <a href="http://ciepfc.rhapsodyk.net/" target="_blank">http://ciepfc.rhapsodyk.net/</a>นี่เป็นเว็บไซต์ของ ศูนย์นานาชาติว่าด้วยการศึกษาปรัชญาฝรั่งเศสร่วมสมัย ตั้งขึ้นเมื่อปี ๒๐๐๒ โดย อแล็ง บาดิอู<br /><br /><a href="http://ciepfc.rhapsodyk.net/article.php3?id_article=176" target="_blank">http://ciepfc.rhapsodyk.net/article.php3?id_article=176</a><br />และอันนี้เป็นบทความที่เอเตียน บาลิบาร์ เขียนถึงนิคอส ปูลานซาส จากเว็บไซต์เดียวกัน<br /><br />ผมไปเขียนกระทู้เกี่ยวกับปูลานซาสไว้ในเว็บบอร์ดฟ้าเดียวกัน มีคนเข้ามาแลกเปลี่ยนกันอย่างสนุก เชิญชมได้ที่<br /><br /><a href="http://www.sameskybooks.org/webboard/show.php?Category=sameskybooks&No=17336&amp;page=2">http://www.sameskybooks.org/webboard/show.php?Category=sameskybooks&No=17336&amp;page=2</a><br /><br />ผมจะพยายามสกัดแนวคิดของมาร์กซิสต์สายนี้ โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับกฎหมาย มาให้ได้มากที่สุด และจะเอามาเล่าให้ฟังเรื่อยๆนะครับ เพราะเท่าที่อ่านๆแล้ว ใช้อธิบายปรากฏการณ์ของสังคมไทยและรัฐไทยได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะในเรื่องการครอบงำของอุดมการณ์ประชาธิปไตย "อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขแบบไทยๆ" และพฤติกรรมการรับใช้อำนาจรัฐและรับใช้อุดมการณ์ประชาธิปไตย "อันมีพระมหากษัตริยฺเป็นประมุขแบบไทยๆ" ของนักกฎหมายไทย<br /><br />จะว่าไป หากเอาแนวคิดของอัลทูสแซร์ – ปูลานซาส มาจับดู ผมว่ามันเข้าเค้าอยู่ พอจะมาอธิบายได้เลยว่าทำไม กลไกต่างๆของรัฐไทย ถึงไปทางเดียวกันหมด (เช่น ทหาร ศาล นักกฎหมาย สื่อ ล้วนแล้วแต่เป็นกลไกรับใช้อุดมการณ์ ปชต “อันมีกษัตริย์เป็นประมุข”) โดยเฉพาะเหตุใด รัฐไทยถึงดึงเอา ชนชั้นแรงงาน เอ็นจีโอ เข้าไปเป็นพวกได้หมด<br /><br />สำหรับผู้อยากเข้าใจความคิดโดยย่อของนิติปรัชญาสายมาร์กซิสต์ ผมเห็นว่าบทกลอนของ "นายภูติ" บทนี้ สรุปได้เป็นอย่างดี<br /><br />ตราชูนี้ดูเที่ยง บ่มิเอียงจริงไหมหือ<br />ขวาซ้ายเท่ากันหรือ รึจะหย่อนอยู่ข้างไหน<br />เพ่งดูตราชูตั้ง ข้านี้ยังไม่แน่ใจ<br />ที่เที่ยงนั้นเพียงใด ที่ว่าไม่แค่ไหนกัน<br /><br />ตราชูคู่กฎหมาย ตราชิ้นไว้เพื่อสุขสันต์<br />สังคมมิป่วนปั่น เพราะกฎข้อบังคับจุน<br />แต่นี้เพื่อใครหรือ มวลชนหรือเพื่อนายทุน<br />ยิ่งตรองยิ่งหัวหมุน จนสุดยากจะกล่าวขาน<br /><br />ยุคทาสแม้นทาสสู้ กฎว่าสูต้องดับขันธ์<br />กฎนี้เพื่อใครกัน วานแถลงให้แจ้งใจ<br />ยุคเจ้าแม้หวังมี สิทธิเสรีธิปไตย<br />เจ็ดโคตรหัวขาดไป ดิ้นแด็กแด็กลงเป็นผี<br /><br />ยุคนี้แม้นสหาย มุ่งทำลายกฎุมพี<br />เพื่อสิทธิเสรี ของมวลชนกรรมกร<br />ก็ถูกซัดเค้เก้ เอาซังเตเป็นที่นอน<br />หากตราชูมิคลอน เข้าข้างเขาก็แปลกใจ<br /><br />เพ่งดูตราชูนี้ จนตาหยีทั่งบอดใส<br />ยิ่งเพ่งยิ่งมองไป ก็ยิ่งเอียงเข้านายทุน<br />นี่หรือคือตราชู ที่เชิดคูธรรมดุลย์<br />ที่แท้แส้นายทุน หวดกระหน่ำหลังมวลชน<br /><br />นายทาสเขียนกฏหมาย คนคือควายไม่เป็นคน<br />จ้าวเขียนก็สัปดน เขียนจนคนเป็นเทวดา<br />เวลานายทุนเขียน คนก็เปลี่ยนไปเป็นหมา<br />โลกเอ๋ยอนิจจา นี่แหล่ะหวายุติธรรม์<br /><br />ชั้นใดเขียนกฎหมาย ก็แน่ไซร้เพื่อชั้นนั้น<br />ยามใดเมื่อชนกรร มาชีพผองครองสังคม<br />กฎหมายก็จะหัน รับใช้ชั้นที่เคยตรม<br />ส่วนใหญ่ในสังคม พานพ้องธรรมเคียงตราชู<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-4900608076735718548?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-14599232877729071772007-07-03T01:20:00.001+02:002007-07-03T01:20:39.110+02:00เมื่อสักครู่ อ่านเลอ มงด์ เห็นข่าวในรัสเซียน่าสนใจดี<br /><br />นาย Boris Berezovski มหาเศรษฐีชาวรัสเซีย ถูกฟ้องในข้อหา “พยายามรัฐประหาร” ซึ่งอาจได้รับโทษจำคุกระหว่าง ๑๒ ปี ถึง ๒๐ ปี ทนายความของ Berezovski บอกว่าทางการรัสเซียได้อ้างหลักฐานจากการให้สัมภาษณ์ของนาย Berezovski ผ่านสื่อมวลชนหลายฉบับ เช่น เดอะ การ์เดี้ยน, สถานีวิทยุเอคโค่-มอสโก, และสำนักข่าวเอเอฟพี เกี่ยวกับการสนับสนุนเงินเพื่อล้มล้างรัฐบาลปูติน<br /><br />เดือนมกราคม ๒๐๐๖ นาย Berezovski ให้สัมภาษณ์เอเอฟพีว่า ทรัพย์สินของตนได้ถูกจัดส่งไปให้กับฝ่ายค้านเพื่อสนับสนุนให้มีการรัฐประหารในปี ๒๐๐๘ และรื้อฟื้นระบบรัฐธรรมนูญเสียใหม่ หลังจากที่ถูกทำลายไปโดยปูติน<br /><br />อย่างไรก็ตาม หน่วยงานความมั่นคงของรัสเซียยังไม่ได้ยืนยันข่าวดังกล่าว เพียงแต่ยืนยันว่านาย Berezovski ถูกฟ้องอีกคดีหนึ่งในข้อหายักยอกเงินจำนวน ๒๑๔ ล้านจากสายการบินแอโรฟล็อต ซึ่งจะเริ่มเปิดกระบวนพิจารณาในวันที่ ๑๒ กรกฎาคมนี้<br /><br />ปัจจุบัน นาย Berezovski ลี้ภัยอยู่ที่อังกฤษ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-1459923287772907177?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-73987816916428397382007-06-19T22:31:00.000+02:002007-06-19T22:31:49.177+02:00เอาเนื้อเพลง "ฝันร้าย" ของคาราวานมาฝาก<br />ผมชอบเนื้อหามาก<br /><br />เชิญทัศนาและคิดตาม...<br /><br /><span style="color:#ff0000;">ฝันร้าย</span><br /><br />ทวยเทวดาเหิรลงจากฟ้า<br />พอลอยลงมารูปโฉมเป็นมาร<br /><br />กินคนเดินดินทั่วแดนแห่งหน<br />ผู้คนพลีกายถวายกำนัล<br /><br />ซาตานจำแลงร่างเป็นฤาษี<br />ยิ้มกรายพาทีชี้ชวนทำบุญ<br /><br />อัศวินรำทวนร่ายมนต์คาถา<br />หมายปองนานาหากลอุบาย<br /><br />คนจรเดินดินไร้สิ้นสลึง<br />อื้ออึงออแอชะแง้ตาลอย<br /><br />มองไปทางไหน ผู้คนครวญคราง<br />เหล่ามารกาลี เฆี่ยนโบยบีฑา<br /><br />กูกู่ร้องตะโกน<br />ทนปวดร้าวทำไม<br />ทนปวดร้าวทำไม<br /><br />ได้ยินไหม!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11720999-7398781691642839738?l=etatdedroit.blogspot.com' alt='' /></div>Etat de droithttp://www.blogger.com/profile/03908980528583804214noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-11720999.post-24682972908151748512007-06-18T02:29:00.001+02:002007-06-18T02:29:55.272+02:00มติชน วันที่ ๑๘ มิถุนายน ลงบทความของทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ์ ซึ่งไม่เห็นด้วยกับ บทวิเคราะห์ต่อคำวินิจฉัยคดียุบพรรคของคณาจารย์นิติ มธฒ ๕ คน ดังนี้<br /><br /><span style="color:#ff0000;">หลักนิติรัฐกับคนเนรคุณ</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">โดย ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ อาจารย์ประจำ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">เมื่อตุลาการรัฐธรรมนูญได้วินิจฉัยชี้ขาด พร้อมแสดงเหตุผลทั้งฝ่ายข้างมากและข้างน้อยอย่างละเอียดครบถ้วนแล้ว ประชาชนและนักวิชาการในมหาวิทยาลัยก็ได้แสดงความคิดเห็นกันพอหอมปากหอมคอแล้ว เรื่องเหล่านี้น่าจะยุติและดำเนินชีวิตตามหน้าที่ของเราต่อไปด้วยความสงบ ปล่อยให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ดำเนินการตามคำวินิจฉัยนั้นต่อไปจะดีกว่า</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">แต่ปรากฏว่าเพื่อนอาจารย์ มธ.ของผู้เขียน 4-5 คน ยังคงแสดงความคิดเห็นไม่เห็นด้วยกับคำวินิจฉัยของศาลต่อสาธารณะค่อนข้างรุนแรง จนทำให้หลายคนรู้สึกสับสนว่า ผลคำตัดสินจะใช้ได้หรือไม่ต่อไป </span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">เหมือนกับจะดื้อไม่ยอมรับกติกาที่ศาลวินิจฉัยไปแล้วนั่นเอง หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ผู้เขียนจะสอนลูกศิษย์ได้อย่างไร เมื่ออาจารย์กฎหมายเองยังไม่ยอมรับกติกาเสียงข้างมากของตุลาการรัฐธรรมนูญ?</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">อันที่จริงอาจารย์ มธ.ทั้ง 5 ท่าน น่าจะพอใจกับคำพิพากษาแล้ว เพราะมีตุลากรฝ่ายข้างน้อยได้รับความคิดของท่านไปถกเถียงในคณะตุลาการด้วยกันแล้วพร้อมเหตุผล แต่ก็สู้เสียงข้างมากเขาไม่ได้ ตุลาการทุกท่านก็ยอมรับกันแล้ว </span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">อย่าลืมว่าตุลาการแต่ละท่านนอกจากจะมีความรู้มากกว่าพวกเราแล้ว ท่านยังมีประสบการณ์ ความคิดที่เป็นอิสระ ความกล้าหาญสู้กับแรงกดดัน การข่มขู่และความรับผิดชอบในคำตัดสินของท่านเหล่านั้น มากกว่าอาจารย์ทั้ง 5 รวมทั้งตัวผมด้วยหลายเท่าตัวนัก </span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">ผมจึงเห็นว่า อาจารย์เราทั้งหลายได้ทำหน้าที่ชี้นำสังคมมาตามควรแล้วปล่อยให้กระบวนการเป็นไปตามทางของมันเถิด</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">การที่หนังสือพิมพ์พาดหัวตัวโตว่า "5 อาจารย์ นิติ มธ.แย้ง..." ทำให้ดูเหมือนมีตั้ง 5 คน แต่แท้จริงแล้ว 2 ใน 5 คน ยังศึกษาไม่จบอยู่ต่างประเทศ อีกท่านหนึ่งก็เป็นเพียงผู้รับรองให้เท่านั้น</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">อาจารย์วรเจตน์ ภาคีรัตน์ นั้น ขอชื่นชมว่าเป็น "กาลิเลโอหลงยุค"</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">ส่วน อาจารย์ประสิทธิ์ ปิวาวัฒนพาณิชย์ นั้น ชื่นชมว่าเป็น "ลกเจ๊ก" ในเรื่องสามก๊ก ที่กล่าวในไทยโพสต์ เมื่อวันที่ 9 เดือนนี้ ทำนองว่า หากให้กฎหมายย้อนหลังเป็นโทษได้ ต่อไปหากไทยรักไทยได้คืนอำนาจก็ออกอาจกฎหมายย้อนหลัง เอากับ คมช. คตส.ด้วย </span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">การกล่าวเช่นนั้นนอกจากจะเทียบเคียงกรณีที่เกิดขึ้น อย่างผิดฝาผิดตัว (false analogy) แล้ว ยังเป็นการยืนยันในทางให้ร้ายกับไทยรักไทยด้วยว่า ที่ผ่านมาก็ทำลายหลักนิติรัฐอยู่แล้ว (ดูคำวินิจฉัยส่วนที่ว่าด้วยการแทรกแซงสื่อและใช้อำนาจนอกเหนือกฎหมายหาประโยชน์ใส่ตนและกลั่นแกล้งฝ่ายตรงข้าม) หากมีอำนาจอีกก็จะทำลายหลักนิติรัฐอีก แสดงว่าการถูกตัดสิทธินั้นถูกต้องแล้วเพราะว่าหากปล่อยไว้ก็คงต้องกลับมาทำผิดอีก</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">ผู้เขียนเคารพความเห็นของเพื่อนอาจารย์เหล่านั้น โดยขออธิบายเพิ่มเติมก่อนกลับไปสอนหนังสือโดยสงบ ดังนี้</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">1.หลักนิติรัฐ ที่อ้างกันอยู่นั้นเป็นหลักทางมหาชน มีใช้เพื่อคุ้มครองรัฐและประชาชน เป็นหลักประกันว่าทุกคนจะต้องได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย ดังนั้น หากเอกชนคนใดมุ่งทำลาย หลักนิติรัฐย่อมจะถูกหลักมหาชนนำมาใช้เพื่อป้องกันมหาชนคนส่วนใหญ่นั้นได้</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">หากให้นำเอาความเสียหายของเอกชนมาไว้อยู่เหนือความเสียหายของมหาชน การท่องบ่นเรื่องหลักนิติรัฐก็จะไม่มีความหมาย เพราะหากหลักนี้ยังป้องกันตนเองไม่ได้ จะนำมาอ้างเพื่อคุ้มครองประชาชนและประเทศชาติได้อย่างไร ตัวเองยังเอาตัวไม่รอด!!!</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">นิติรัฐก็คงเป็นเพียงแบบพิธีให้ใครต่อใครมาหาประโยชน์ เพื่อความโก้เก๋ หรือเป็นเพียงเครื่องประดับห่วยๆ อย่างหนึ่งที่คนบางกลุ่มเห็นว่ามีค่า พร่ำพรรณนาเป็นคาถากันผีเท่านั้น</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">อยากจะถามว่า ถ้าผู้กุมอำนาจของรัฐ กระทำการขัดต่อหลักนิติรัฐ มุ่งทำลายความเป็นนิติรัฐ ใครจะยุติการทำลายนี้ได้ </span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">ดูตามสำนวนของตุลาการรัฐธรรมนูญ จะเห็นพฤติการณ์ว่า (ข้อ 9, 10 และข้อ 11) การกระทำของพรรคไทยรักไทยและกรรมการบางคน</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- ทำให้การเลือกตั้งกลายเป็นเพียง แบบพิธี ที่จะนำไปสู่การผูกขาดทางการเมืองเท่านั้น</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- มิได้ให้ความสำคัญหรือเห็นคุณค่าของ สิทธิเลือกตั้ง ของประชาชน อันเป็นรากฐานสำคัญของการปกครองในระบอบประชาธิปไตย</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- ไม่เคารพยำเกรง ต่อกฎหมายบ้านเมือง ทั้งที่ ได้รับความไว้วางใจ จากประชาชนสูงสุด ในการเลือกตั้ง 2 ครั้งสุดท้าย</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- ไม่มีอุดมการณ์ทางการเมือง ที่มุ่งพัฒนาประเทศชาติ ตามที่สัญญาไว้กับประชาชน มุ่งเพียงให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศ</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- เมื่อเป็นรัฐบาลมีอำนาจบริหารราชการแผ่นดินแล้ว ก็ไม่ได้บริหารโดยสุจริต แต่แอบแฝงไว้ซึ่งผลประโยชน์ของตนเองและพวกพ้อง</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- ไม่สร้างสรรค์จรรโลงความชอบธรรมทางการเมืองแก่ระบอบการปกครอง ของประเทศ</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">โดยรวมการกระทำของบุคคลเหล่านี้ เป็นการบริหารอำนาจรัฐโดยการทุจริตทำลายหลักนิติรัฐ เมื่อเป็นดังนี้แล้ว หลักนิติรัฐจะอยู่ได้อย่างไร</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">2.ประเด็นเรื่องกฎหมายย้อนหลัง ซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันไม่ยุตินั้น ในฐานะนักกฎหมายอาญาขออธิบายว่า กฎหมายทั้งหลายมีขึ้นก็เพื่อใช้แก้ปัญหาไม่ใช่สร้างหรือสะสมปัญหา จึงต้องใช้ให้ทันทีเพื่อให้เหมาะสมทันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสังคม ไม่ว่าจะเป็นกฎหมายวิ.แพ่งหรือวิ.อาญา แม้สิทธิของโจทก์ จำเลยอาจเปลี่ยนแปลงไปบ้างก็นำไปใช้ย้อนหลังขณะที่ศาลพิจารณาพิพากษาได้</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">อย่างไรก็ตาม เฉพาะความผิดอาญา หากย้อนหลังไปเป็นโทษแล้ว ต้องห้าม เหตุผลก็เพราะไม่กำหนดความผิดและโทษไว้ก่อนการกำหนดความผิด </span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">กฎหมายต้องประกาศให้ทราบก่อนว่าการกระทำใดเป็นความผิด จะได้ไม่ทำผิดนั้น หมายถึงการกำหนดความผิดใหม่ๆ ขึ้น จะนำไปกล่าวหาผู้กระทำย้อนหลังไม่ได้เพราะ เขาไม่รู้มาก่อนว่าการกระทำของเขาจะเป็นความผิด</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">แต่ตามข้อเท็จจริงในคดี ที่ปรากฏตามสำนวนของตุลาการรัฐธรรมนูญ การกระทำของนักการเมืองและพรรคการเมืองเหล่านี้ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของความไม่ซื่อสัตย์สุจริต เลือกตั้งแบบคดโกง ทุจริตผิดกฎหมาย ซึ่งเป็นสิ่งต้องห้ามที่มีอยู่เดิมแล้ว จึงไม่ใช่การกำหนดความผิดขึ้นใหม่ </span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">กลุ่มผู้กระทำจะว่าไม่รู้ว่าเขาห้ามโกง ห้ามทุจริต คงผิดวิสัยเพราะก่อนการเข้ารับตำแหน่งก็สาบานกันแล้วว่าจะไม่โกง ไม่ทุจริตบางคนสาบานตั้งหลายรอบ ดังนั้น การวินิจฉัย ความผิดนี้จึงไม่ใช่การย้อนหลังการกำหนดโทษ </span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">การตัดสิทธิไม่ใช่โทษ แต่เป็นมาตรการทางกฎหมายเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพในการบังคับใช้ อย่างไรก็ตาม กฎหมายอาญาก็ไม่ห้าม การใช้วิธีการเพื่อความปลอดภัยย้อนหลัง โดยกำหนดให้ใช้ได้ในขณะศาลพิพากษา แม้ว่าขณะกระทำความผิดจะไม่มีมาตรการเหล่านี้ก็ตาม เพราะมาตรการใหม่ๆ ย่อมจะนำมาใช้เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการกระทำความผิดในอนาคตได้ดีกว่าเป็นประโยชน์ทั้งผู้กระทำผิดเพราะไม่ใช่โทษอาญา และเป็นประโยชน์แก่ส่วนรวม เพราะมีมาตรการใหม่กับการกระทำ เพื่อป้องกันการเกิดความผิดได้ดีกว่าเดิม</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">การใช้มาตรการดังกล่าวจึงไม่ใช่เรื่องกฎหมายย้อนหลังอันเป็นผลร้ายหรือเป็นโทษแก่บุคคล เทียบได้กับกรณีคนที่มาเช่าบ้าน ทำบ้านสกปรกเลอะเทอะเสียหาย ถึงขนาดลงมือรื้อฝาบ้านไปขาย, ให้คนนอกมาเช่าพื้นที่อยู่อาศัยโดยเอารายได้ใส่ตน, ค่อยๆ ทยอยขายทรัพย์สินในบ้านที่เจ้าของบ้านสะสมไว้ จนบ้านทรุดโทรม ทรัพย์สินร่อยหรอลงไปทุกทีเมื่อความจริงเปิดเผยเข้า จึงมีการบอกเลิกสัญญาเช่า โดยเพียงขอให้ผู้เช่าออกจากบ้านไปชั่วคราวก่อน จะได้เข้าไปซ่อมแซมบ้าน ไม่ได้เอาไปลงโทษ ทำร้ายที่ไหน การให้ผู้เช่าที่กำลังทำลายบ้านเช่าออกไปจากบ้าน เพื่อป้องกันความเสียหายของบ้าน จึงไม่ใช่โทษ แต่เป็นมาตรการเพื่อยุติความเสียหายแก่บ้านเช่าที่เขากำลังทำลายอยู่ </span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">ผู้เช่าที่กำลังทำลายบ้านนั้นกลับโวยวายว่าตนถูกตัดสิทธิ แถมยังมีคนบางคนเข้าใจผิดเห็นอกเห็นใจผู้เช่า ทั้งๆ ที่เจ้าของบ้านน่าจะจับผู้เช่าที่ทำลายข้าวของนี้ ติดคุกด้วยซ้ำ แต่เขาก็ไม่ทำ</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">จึงเห็นตรงข้ามกับ อาจารย์วรเจตน์ โดยสิ้นเชิงว่าหากไม่นำมาตรการตัดสิทธิเลือกตั้งอันไม่ใช่โทษนี้ ไปใช้กับกลุ่มผู้ทุจริตในการเลือกตั้งกลับจะทำให้ประชาชนภายใต้หลักนิติรัฐจะคลางแคลงและไม่ไว้วางใจให้ความเชื่อถือต่อหลักนิติรัฐ เพราะความผิดปรากฏชัด แต่ผู้ทำผิดกลับลอยนวลไปได้</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">เขาจะตั้งคำถามว่าทำไมประชาชนทำบัตรเลือกตั้งฉีกขาดนิดเดียวก็อาจถูกตัดสิทธิถึง 10 ปี แต่คนโกงเลือกตั้งทั้งโขยงไม่โดนอะไรเลย? หากจะอ้างว่าการตัดสิทธิเป็นโทษหรือเป็นคุณก็ต้องถามว่าเป็นโทษกับใคร หรือจะให้เป็นคุณกับใคร </span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">เป็นหน้าที่ของนักกฎมหายมหาชนที่ดูแลนิติรัฐด้วยที่จะต้องชั่งน้ำหนักระหว่าง (การตัดสิทธิ) เป็นโทษกับเอกชน กับ (การไม่ตัดสิทธิ) เป็นโทษกับมหาชน ท่านจะเลือกอย่างไร </span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">ที่ดินเอกชนขวางถนนอยู่แปลงเดียว กฎหมายมหาชนจะยึดกรรมสิทธิ์ย้อนหลังโดยเวนคืนตัดถนนผ่านเพื่อมหาชนหรือไม่? หากเอามหาชนเป็นหลัก การใช้มาตรการดังกล่าวจึงไม่ใช่การย้อนหลังไปเป็นโทษแต่กลับเป็นคุณแก่มหาชนทั้งสิ้น</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- เป็นคุณแก่ประชาชนผู้มีอำนาจสูงสุด จะไม่ถูกลบหลู่ในการเลือกตั้งครั้งต่อไป</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- เป็นคุณแก่รากฐานสำคัญของการปกครองระบอบประชาธิปไตย</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- เป็นคุณแก่ผู้ที่ปฏิบัติตามกฎหมายบ้านเมืองที่จะได้รับการคุ้มครอง</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- เป็นคุณแก่หลักนิติรัฐที่จะไม่ถูกคนกลุ่มนี้มาทำลายในอนาคต</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- เป็นคุณแก่ความมั่นคงทางการเมืองของชาติ</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- เป็นคุณแก่สมาชิกพรรคไทยรักไทย กว่า 14 ล้านคน จะได้ตาสว่างเห็นพฤติการณ์ทุจริตในการเลือกตั้งที่พรรคและบุคคลที่ตนมอบศรัทธาและความไว้วางใจ กระทำเอาลับหลังตน</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- เป็นคุณแก่สมาชิก กว่า 14 ล้านคนเหล่านี้จะได้ไม่ถูกบังคับให้หลับตาเลือกคนที่มาทำลายความไว้วางใจของเขาเหล่านั้นอีก</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- เป็นคุณแก่คนไทยที่ไม่ใช่สมาชิกเป็นคุณแก่อีกกว่า 45 ล้านคน ที่จะได้เลือกตั้งอย่างสบายใจขึ้น</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- เป็นการจรรโลงความชอบธรรมทางการเมืองเพราะเป็นพรรคที่มิได้มีอุดมการณ์ทางการเมืองที่มุ่งพัฒนาประเทศชาติ หากแต่มุ่งประสงค์ที่จะดำเนินการทุกวิธีทางเพื่อให้ได้มายังอำนาจในการปกครองประเทศเพื่อหาประโยชน์เข้าพวกพ้องของตนเท่านั้น</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">- เป็นคุณต่อผู้ถูกตัดสิทธิทั้งหมดทุกคนนั้นด้วย เพราะจะไม่มีโอกาสได้ไปกระทำความผิดที่เคยทำนั้นอีกอย่างน้อย เป็นเวลา 5 ปี หากปล่อยไว้เขาก็จะไปกระทำความผิดจนเขาอาจถึงขั้นติดคุกได้การใช้มาตรการดังกล่าวจึงกลับเป็นคุณแก่ทุกฝ่ายโดยเฉพาะผู้อยู่ในกรอบของกฎหมายและความสุจริตหากไม่ตัดสิทธิ การทุจริตก็จะกลับเกิดซ้ำซากอีก</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">3.การตัดสิทธิดังกล่าว เป็นการตัดสิทธิเสรีภาพพื้นฐานหรือไม่?</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">การใช้สิทธิและการใช้เสรีภาพของบุคคลตามกฎหมายวางอยู่บนรากฐานแห่งหลัก "สุจริต" สิทธิและเสรีภาพจึงมีไว้ให้ผู้ที่สุจริตใช้อย่างเต็มที่ หลักนี้ยืนยันไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ซึ่งเป็นกฎหมายเอกชนมานานเนกาเลแล้วว่าการใช้สิทธิต้องใช้โดยสุจริต การใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะให้เกิดเสียหายแก่บุคคลอื่นนั้น เป็นการอันมิชอบด้วยกฎหมาย</span><br /><span style="color:#ff0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">เมื่อทำไม่ชอบด้วยกฎหมาย กฎหมาย ก็ต้องให้หยุดทำได้ เพื่อระงับความเสียหายที่จะเกิดต่อไปภายหน้า จึงเห็นได้ว่า แม้ในทางกฎหมายเอกชนก็ยังให้ระงับการใช้สิทธิที่ไม่สุจริตไ�